Alexanders erfenis van Robert Fabbri

Titel Alexanders Erfenis. De sterkste wint
Auteur Robert Fabbri
Oorspr. titel Alexander's Legacy. To the Strongest  © 2020 | Vertaling: Joost Zwart
Gegevens Paperback | blz. 446 |  Karakter Uitgevers | feb. 2020
ISBN 978 90 452 1618 8   978 90 452 1628 2
NUR/NUGI 332 (historische thriller)
Waardering n.n.b.

Inhoud:

Babylon, 323 v. Chr.: Alexander de Grote ligt op sterven en laat het grootste en angstaanjagendste rijk achter dat de wereld ooit heeft gezien. Terwijl hij zijn laatste adem uitblaast in een kamer met zeven lijfwachten, weigert Alexander een opvolger te benoemen. Maar wie gaat de touwtjes dan in handen nemen, als er geen natuurlijke opvolger is?

Zodra het nieuws over de onverwachte dood van de koning ook de meest afgelegen uithoeken van het rijk heeft bereikt, heerst er vooral ongeloof. Maar al snel begint de gewetenloze strijd om de troon. Er volgt een web van intriges, complotten en samenzweringen, waarin bondgenoten worden gesmeed en weer verbroken, want elke kandidaat heeft zijn eigen agenda.

Wie komt er als winnaar uit de strijd? De al half gekozene, de eenogige, de wilde kat, de generaal, de bastaard, de regent? Uiteindelijk blijft er maar één man over, of owrdt het misschien een vrouw?




Recensie:  

Geschiedenis in optima forma!

Het afgelopen decennium heb ik enorm genoten van de Vespasianus reeks van Robert Fabbri. Ik vond het dan ook erg jammer dat er een eind aan deze negendelige serie kwam maar als het hoofdpersonage sterft dan houdt het verhaal meestal ook op. Meestal zeg ik want de nieuwe historische reeks van Robert Fabbri begint namelijk juist met de dood van een beroemdheid.

Het is 323 voor Christus. Onder leiding van Alexander de Grote bereikt het Macedonische Rijk in dat jaar zijn grootste omvang ter grootte van 6.200.000 km². Maar lang kan hij niet genieten van deze prestatie want kort daarna ligt de pas 33-jarige veldheer in Babylon op sterven. Met nog geen wettige erfgenaam en geen duidelijke opvolger, verzamelen zijn loyale volgelingen zich rond zijn sterfbed in de hoop te horen aan wie hij zijn rijk zal overdragen. Maar in plaats van iemand aan te wijzen zegt Alexander vlak voor hij overlijdt slechts drie woorden: 'Voor de sterkste'. Dat is het startsein voor een heftige strijd over de heerschappij van zijn erfenis.

Terwijl het nieuws van de onverwachte dood van de koning door het rijk wordt verspreid, proberen de naaste lijfwachten van Alexander te profiteren van de situatie; hetzij om zichzelf tot opvolger uit te roepen, hetzij voor persoonlijk gewin. Er ontstaat een meedogenloze machtsstrijd waarbij allerlei coalities worden gesloten, en verbroken, om het gezag over het immense rijk in handen te krijgen. Bijna iedereen meent, om welke reden dan ook, een geldige claim op het koningschap te kunnen maken. Ondertussen ontstaan in het rijk diverse opstanden van onderdrukte bevolkingsgroepen en huurlingen die hun kans schoon zien om onder het Macedonische juk vandaan te komen. Als die niet snel en adequaat in de kiem worden gesmoord, valt er weinig meer om over te regeren.

Om de verwikkelingen rond de opvolging van Alexander te vertellen, gebruikt Fabbri de  verschillende hoofdrolspelers en de drijfveren voor hun acties als kapstok. Hij heeft elk van deze personages voorzien van een bijnaam en symbool. Perdikkas, de trouwe lijfwacht aan wie Alexander zijn ring heeft gegeven vandaar dat hij de halfgekozene wordt genoemd; Roxanna (de wilde kat), de vrouw van Alexander die zijn ongeboren erfgenaam draagt tenminste als het een jongetje wordt; Antipatros (de regent), de man die is achtergelaten om het thuisland Macedonië te besturen; zijn meest bekwame officieren  Krateros (de generaal) en Antigonos (de eenogige); de gewiekste en verbitterde Olympia (de moeder); de slimme Ptolemaeus (de bastaard); en tot slot mijn persoonlijk favoriete personage;  de Griekse adviseur Eumenes (de sluwe). Wie van hen is geslepen en meedogenloos genoeg om de anderen af te troeven? Want uiteindelijk kan er slechts één zegevieren.

Door de gebeurtenissen vanuit het oogpunt van deze verschillende karakters te vertellen, krijgt de lezer een goed overzicht van de diverse belangen en de achterliggende oorzaken van de oplaaiende conflicten binnen het rijk. Dit zorgt voor de nodig afwisseling omdat het soms over het neerslaan van een opstand gaat - met het nodige bloedvergieten uiteraard - en dan weer over het beleg van een stad, een zeeslag of politieke intriges. Dat maakt het verhaal gevarieerd, spannend en meeslepend.

Net als bij de Vespasianusreeks zet Robert Fabbri een zeer levendige tot de verbeelding sprekende setting neer. Ondanks de vele, vaak lastige namen - er zit een vel bij om af en toe het geheugen op te frissen - vond ik het verhaal van begin tot eind uitermate boeiend. Het is interessant om de gedachtegangen van de uiteenlopende karakters te volgen en te zien hoe hun plannetjes uitpakken. Buiten de vele namen leest het verhaal, door de fijne schrijfstijl van Fabbri en de korte hoofdstukken, lekker weg.

Met Alexander’s Erfenis heeft Fabbri wederom een uiterst enerverende periode uit de geschiedenis in een spannende roman gegoten. Je zou verwachten dat het boek over de heldendaden van Alexander de Grote zou gaan maar dat zou een soort van herhaling worden. De strijd om zijn nalatenschap is veel verrassender en minstens zo boeiend. De roman bevat een schat aan geschiedkundige feiten die het lezen van deze historische roman meer dan de moeite waard maken. Door de vele verschillende gezichtspunten en afwisseling van decor vind ik het zelfs nog beter dan de Vespasianusserie en die was al heel goed! Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar het tweede deel: De drie paradijzen.

© RtH aug. 2020