Cody McFadyen

 Mijn opinie

Er zijn heel wat thrillers over seriemoordenaars verschenen. De bekendste van allemaal is toch wel die over de fictieve psychopaat Hannibal Lecter van de geestelijk vader Thomas Harris. Het succes van de verfilming van zijn boek met de gelijknamige titel The Silence of the lambs inspireerde veel auteurs om iets dergelijks te schrijven. Maar niets kwam ook maar in de buurt van die onderhuidse spanning die zo typerend was voor deze spannende en spraakmakende thriller. Alleen de film Se7en was van een gelijkwaardig hoog niveau maar dat script is bij mijn weten niet op een boek gebaseerd.

En toen was daar plots Cody McFadyen met het huiveringwekkende debuut De stilte van de hel. Dit boek voelde ik letterlijk in mijn maag maar het raakte ook andere snaren. Het was de overtreffende trap in dit toch al angstaanjagende subgenre maar wel mooi geschreven waarbij ook de menselijke kant niet vergeten werd al vlakt dat element in zijn latere boeken enigszins af. Zijn verhalen wijken af van de doorsnee thrillers over seriemoordenaars vanwege de gedetailleerde beschrijvingen van de gruwelijke moorden maar ook omdat de vaste hoofdrolspeler Smokey Barrett zelf slachtoffer is geweest van een psychopaat. Deze traumatische ervaringen neemt ze mee in de jacht op seriemoordenaars die haar district onveilig maken. Daarnaast schuwt McFadyen zoals gezegd de bloederige details niet en sommige passages zijn zeker niet geschikt voor mensen met een zwakke maag.

McFadyen
werkt met vaste personages en bij ieder nieuwe thriller kom je iets meer over de achtergronden van de verschillende FBI-leden te weten. Het taalgebruik is vrij grof en de moorden bloedstollend maar de boeken verkopen goed dus blijkbaar vindt de gemiddelde thillerfan het fijn om over deze excessen te lezen. En ik moet eerlijk bekennen dat ik ook tot deze categorie behoor en me iedere keer weer verheug op zijn nieuwste boek.