Cody McFadyen

Tijd om te sterven van Cody McFadyen

Titel Tijd om te sterven
Oorspr. titel Abandoned ©  2009 | Vertaling: Martin Jansen in de Wal
Gegevens Paperback | blz. 393 | A.W. Bruna | 2010
ISBN 9789022996836
NUR/NUGI 332 (thriller)
Waardering 8+
Inhoud:
 
‘Je zult je wel afvragen waarom je hier bent, nummer 35,’ mompelt hij. ‘Maak je geen zorgen, het is niet omdat je een van de regels hebt overtreden. Je bent een voorbeeldige eenheid geweest.’
Eenheid. Nummer 35. Het bewaren van vlees.
‘Je bent hier omdat ik je wil vragen een besluit te nemen. Ik ga je vragen om te kiezen wie ik zal verminken en vrijlaten. Jou of nummer 36?’
‘Wie is nummer 36?’
‘De andere jonge agent die ik hier na jou heb gebracht.’

Hij noemt zichzelf Dali en biedt zijn diensten aan mannen aan die van hun ‘lastige’ echtgenotes af willen. Voor een aanzienlijk geldbedrag zorgt hij ervoor dat de vrouwen spoorloos verdwijnen. Zijn aanpak is uiterst zakelijk – nauwkeurig, emotieloos, zonder enige mores – waardoor hij vrijwel geen aanwijzingen achterlaat. Sterker nog, Smoky en haar team hebben zelfs geen weet van Dali’s praktijken totdat hij een van zijn slachtoffers ‘aflevert’ op de stoep van de FBI. Maar waarom heeft deze vrouw het mogen overleven? En waarom wordt de FBI op het spoor van Dali gezet? Het zijn een paar van de vele raadsels die Smoky moet ontrafelen in haar jacht op een psychopaat die een spel speelt met regels die hijzelf geschreven heeft.

Recensie:


Niet geschikt voor mensen die bang zijn in het donker

Stel je voor dat je opgesloten zit in een kleine cel en letterlijk geen hand voor ogen ziet. Het is pikkedonker zonder ook maar een straaltje licht. Dat is waar de slachtoffers in de vierde thriller van McFadyen mee te maken krijgen en met angst. Angst voor het onbekende én het bekende.  

Tijd om te sterven bestaat uit twee delen met de titels "zon en maan" maar het had ook "dag en nacht" of "hemel en hel" genoemd kunnen worden. Het verhaal begint letterlijk in de zon als Smoky Barrett en haar geliefde Tommy genieten van een korte vakantie op Hawaï. Smoky is in het dagelijkse leven coördinator van het regiokantoor van het National Center for the Analysis of Violent Crime (NCAVC); een afdeling van de FBI. Na haar thuiskomst kan ze gelijk aan de slag.

 

Smoky en haar team zetten de jacht in op de mysterieuze ontvoerder maar hebben nauwelijks aanwijzingen. Langzaam boeken ze enige vooruitgang. Ze komen erachter dat de verdachte aan de zeer zeldzame aandoening symforofilie lijdt maar daarmee komen ze niet veel verder. Toch pikken ze een spoor op en belanden in een virtuele wereld waar mannen vrouwen haten. Een haat die zo intens is dat ze hun vrouw in de realiteit liever kwijt dan rijk zijn.

 

Naast deze vreemde zaak kampt Smoky met enkele privéproblemen en zijn er nieuwe ontwikkelingen bij de FBI. Na "Nine-Eleven" moet het Federale Onderzoeksbureau reorganiseren en zich meer bezig gaan houden met terrorismebestrijding. Dat betekent dat de huidige verschillende NCAVS's worden opgeheven en de mensen nieuwe taken krijgen. De directeur van de FBI ziet dit met lede ogen aan maar heeft geen andere keus gezien de politieke en publieke druk. Om de schade enigszins te beperken, doet hij een beroep op Smoky om leiding te geven aan een nieuw te formeren landelijke taskforce. Hij stelt Smoky daarbij onbewust voor een groot dilemma.

 

Tijd om te sterven gaat over angst, volstrekte duisternis en haat. Ik vond het verhaal volwassener en breder van opzet dan de eerdere delen. Cody McFadyen maakt meer ruimte voor het beschrijven van de privésituaties van de teamleden waardoor je meer binding krijgt. Het is soms bij het kleffe af maar als je op het randje van de dood hebt gebalanceerd, waardeer je de kleinste dingen in het leven meer dan ooit. De criminele elementen zijn echter net zo huiveringwekkend en onmenselijk als in de eerdere boeken van McFadyen. Het einde en het motief van de dader vond ik niet zo sterk. Toch was het weer een vlotlezend en gruwelijk spannend boek maar als je bang bent in het donker kun je deze duistere thriller beter laten liggen....

 

© RtH 10-4-2010