De vrouw die niet opgaf van Val McDermid

Titel De vrouw die niet opgaf
Oorspr. titel The skeleton road  © 2014 | Vertaling: Yvonne de Swart
Gegevens Paperback | blz. 320 | Luitingh Sijthoff | aug 2015
ISBN 978 90 245 6842 0 978 90 425 6843 7
NUR/NUGI 305 (literaire thriller)
Waardering 7-
Inhoud:

Midden in Edinburgh, in een torentje boven in een oud gebouw, wordt een skelet gevonden. Karen Pirie, rechercheur Cold Cases, gaat aan de slag met deze zaak: om wie gaat het, en hoe komt het skelet daar? Als het onderzoek in een stroomversnelling raakt, reist Karen naar een dorpje in KroatiŽ dat getekend is door de angst en het bloedvergieten tijdens de Balkanoorlog. Ze ontdekt er vreselijke geheimen uit het verleden. Ondertussen neemt in het heden een wraakzuchtig persoon het recht in eigen hand.




Recensie:

Wraakactie ŗ la Charles Bronson

De Tweede Wereldoorlog is lange tijd een belangrijke inspiratiebron voor veel schrijvers geweest maar met het verstrijken van de tijd verdwijnt deze oorlog meer en meer naar de achtergrond. Helaas komen er recentere, tragische gebeurtenissen voor in de plaats zoals bijvoorbeeld de afschuwelijke etnische zuiveringen in JoegoslaviŽ eind vorige eeuw. En zoals alle oorlogen laten ze diepe littekens na. Deze ongeneeslijke wonden zijn het uitgangsprincipe voor deze stand-alone thriller van de Schotse auteur Val McDermid.

De vrouw die niet opgaf begint op Kreta waar een man in de haven van Chania op een terrasje in de vallende avondzon geniet van zijn glaasje Metaxa. Als hij terugkeert naar zijn appartement wordt hij op de drempel van zijn woning vermoord. Circa 2000 kilometer noordelijker in Edinburgh wordt een skelet gevonden dat jarenlang verscholen heeft gelegen in een torentje op een oud verlaten gebouw. De zaak komt op het bordje te liggen van hoofdinspecteur Karen Pirie en haar assistent Jason ĎDe MintĒ Murray van het Cold Case team. Het spoor leidt hen naar professor Maggie Blake die net haar 50e verjaardag heeft gevierd en terugblikt op haar bewogen leven.

Vervolgens verlegt McDermid de aandacht naar de advocaten Alan Macanespie en Theo Proctor, verbonden aan het JoegoslaviŽ-tribunaal die in opdracht van het ministerie van Justitie onderzoek doen naar oorlogsmisdadigers. De man in Kreta blijkt het zoveelste moordslachtoffer te zijn in een rij van gedaagden voor het JoegoslaviŽ-tribunaal. De nieuwe leidinggevende van Macanespie en Proctor wil dat er een eind komt aan deze eigenrichting en geeft het duo opdracht uit te zoeken wie de wreker is en van wie hij zijn informatie krijgt. De verdenking valt op de Kroatische oud generaal Dimitar ĎMitjaí Petrovic die eerder zijn grote onvrede over het gebrek aan daadkracht van het tribunaal heeft geuit en de vaardigheden bezit om dergelijke vergeldingsacties succesvol uit te kunnen voeren.

In korte, vlot geschreven hoofdstukken wisselt McDermid tussen de onderzoeken van Macanespie en Proctor en van Pirie en Murray. Tussendoor kom je via verslagen uit het heden en verleden meer te weten over professor Maggie Blake. Het blijkt dat zij ooit de vriendin was van generaal Petrovic.

Het academische karakter Maggie Blake is gebaseerd op de inmiddels overleden Kathy Wilkes die clandestien onderwijs gaf achter het IJzeren Gordijn in de laatste jaren van het Sovjettijdperk. Ze was tevens inwoonster van Dubrovnik tijdens de belegering in 1991-1992. Daarnaast heeft McDermid de ervaringen van Sue Black in haar verhaal verwerkt die als forensisch antropoloog leiding gaf aan een Brits team dat in opdracht van de Verenigde Naties helderheid moest verschaffen over de gepleegde wreedheden tijdens het Balkanconflict. Dat geeft het boek een interessante mate van authenticiteit en extra lading maar als thriller blijft het steken in middelmatigheid. De hoofdstukken zijn te kort om in het verhaal te komen waardoor je geen enkele band met een personage kan opbouwen. Bovendien gaat die versnippering ten koste van de spanning. Dat de dader ver van te voren al te voorspellen was, hielp ook niet om de boog gespannen te houden.

De vrouw die niet opgaf is geen slecht boek daarvoor heeft McDermid een te onderhoudende en aangename manier van schrijven, met veel humor en maatschappijkritische commentaren, maar de uitwerking van het verhaal over een moderne wreker ŗ la Charles Bronson die op zoek is naar gerechtigheid, was te mager om het als topper te kwalificeren.

© RtH sep 2015