Interview met Charlotte Link 

Met de publicatie van Charlotte Link haar nieuwste boek Het andere kind in 2010 werd tegelijk ook Het huis van de zusters opnieuw uitgebracht. Tot mijn verrassing en blijdschap stond daar de titel van mijn recensie op de cover. Ik vond dat wel een reden voor een feestje en The house of books wilde daar graag aan mee werken.

Na wat brainstormen kwamen we tot De Maand van Charlotte Link waarbij ik een leesfragment van haar nieuwste boek op de site kon zetten, vijf actiepakketten mocht verloten met een prijsvraag en als klap op de vuurpijl een interview. Helaas niet live maar via mail. Achteraf maar goed ook want zo goed is mijn Duits nu ook weer niet.

 

Please download Java(tm).

Charlotte Link ©

   
 

 

"Vaak ontwikkelen wij toch een voorliefde voor bepaalde plaatsen omdat wij er zulke positieve herinneringen uit onze jeugd aan bewaren."


 
  1. Kunt u overal schijven of heeft u een speciaal plekje waar u schrijft?

Ik gebruik mijn kamer, mijn bureau, de vertrouwde dingen om mij heen. Ik kan ook op andere plaatsen schrijven maar het valt me dan veel zwaarder om me te concentreren.

  1. Bent u wel eens bang voor een “writersblock”?

Ja! Temeer daar ik deze situatie ook al meerdere malen meegemaakt heb. Plotseling lukt bijna niets meer. Wat ik daarbij gelukkig ook geleerd heb: zo plotseling als de blokkade komt, verdwijnt deze ook weer.

  1. Uw boeken spelen zich voornamelijk af in Engeland. In een (ander) interview heb ik u horen vertellen dat u eigenlijk in Engeland had willen wonen. Uw liefde voor het land is zelfs zo groot dat u alle aantekeningen voor een nieuw boek in het Engels maakt. Kunt u uitleggen waar die liefde voor Engeland vandaan komt en wat die precies is?

Ik heb als teenager vaak mijn zomervakantie in Engeland doorgebracht en ik denk dat toen die liefde ontstaan is. Misschien eenvoudigweg ook omdat het bijzonder mooie vakanties waren bij bijzonder aardige mensen. Vaak ontwikkelen wij toch een voorliefde voor bepaalde plaatsen omdat wij er zulke positieve herinneringen uit onze jeugd aan bewaren, herinneringen die men dan vaak ook nog idealiseert. Mij bevalt het landschap, de architectuur, een zekere humor bij veel mensen daar. En ik hou van de klank van de taal. Vandaar ook dat ik mijn notities in het Engels maak.


  1. Doet u veel onderzoek voor uw boeken en bezoekt u ook de locaties waar het verhaal zich afspeelt?

Ja! Zonder onderzoek zou ik geen authentieke boeken kunnen schrijven. Tegenwoordig zijn veel dingen door het internet enorm makkelijk geworden. Vroeger bracht ik uren in openbare bibliotheken door, nu volstaat vaak een muisklik om alles te vinden wat men graag zou willen weten. Ik reis echter altijd zelf naar de plaats waar het verhaal zich afspeelt omdat ik een gevoel moet ontwikkelen voor een omgeving om erover te kunnen schrijven. Meestal ga ik erheen als ongeveer een derde van het boek “staat”. Dan weet ik bovendien ook heel concreet waarnaar ik zoeken moet.

  1. Wat beschouwt u zelf als uw beste boek?

Mijn meest recente boek. Dat hangt waarschijnlijk samen met de sterke emotionele band die men met het boek heeft, een gevoel dat nog lang na de voltooiing van het boek blijft hangen.

  1. Wie zijn úw favoriete schrijvers?

Aangezien ik graag misdaadromans lees, heb ik een voorliefde voor schrijvers van misdaadromans. In Engeland zijn dat Mo Hayder, Minette Walters en Simon Beckett. De Amerikaanse schrijfsters Karin Slaughter en Elizabeth George. De Scandinaviërs Henning Mankell, Liza Marklund en Stieg Larsson.

  1. Welk boek had ú willen schrijven?

Het geniale “De Voorlezer” van Bernhard Schlink.