Mannen die vrouwen haten van Stieg Larsson

Titel Mannen die vrouwen haten
Oorspr. titel Män som hatar kvinnor © 2005 | Vertaling: Tineke Jorissen-Wedzinga
Gegevens Paperback | blz. 560 | Signatuur | 2007
ISBN 978 90 5672 176 3
NUR/NUGI 305 (literaire thriller)
Waardering
Inhoud:

‘Mensen hebben altijd geheimen. Het is alleen de vraag hoe je daarachter komt.’ – Lisbeth Salander

Twee tegenpolen, Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man en een kritische journalist van middelbare leeftijd, en uitgever van het tijdschrift Millennium. Zij is een jonge, gecompliceerde vrouw met zwartgeverfd haar, piercings en tatoeages, én een uitermate goede hacker. Samen vormen ze een ongewoon, maar sterk team.

Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort. Aanvankelijk lijkt het onderzoek nergens op uit te lopen. Totdat Mikael met hulp van Lisbeth op een spoor stuit dat rechtstreeks naar een zeer duister en bloedig familiegeheim voert …

Mannen die vrouwen haten is het eerste boek in de succesvolle Millennium-reeks met Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander in de hoofdrol en is in 2008 verfilmd.

Onder de recensie vind je de trailer van de film. 

Recensie:

Mannen die vrouwen haten is een boek om van te houden......
maar daarvoor moet je wel even door het begin heen.

Eind 2006/begin 2007 werd op diverse fora zeer hoog opgegeven over Mannen die vrouwen haten van de Zweedse schrijver Stieg Larsson. De titel op zich was al erg uitdagend en mede door de positieve reacties besloot ik het boek voor mijn verjaardag te vragen. Nadat ik het gelezen had, kan ik alleen maar de lofuitingen bevestigen.

Mannen die vrouwen haten leest als een archeologische opgraving. Je hebt gehoord dat er een gebied is waar onder de oppervlakte iets moois schijnt te liggen. Al snel vind je een curiositeit die je belangstelling weet te wekken. Je delft enthousiast, en vol verwachtingen, verder maar helaas schijnt dit het enige boeiende voorwerp te zijn. Je begint te twijfelen en je vraagt je af of het de moeite loont om door te graven? Door de gedane beloftes van anderen geef je je nog niet helemaal gewonnen en graaf je langzaam door en dan .... leg je een hoek bloot die de opoffering waard lijkt. Je verdubbelt je inspanningen en de contouren worden geleidelijk zichtbaar maar de ware omvang van het geheel valt nog niet te overzien. Al spittende leg je steeds meer interessante fundamenten bloot en het afgraven wordt almaar leuker. En tenslotte recht je, na 560 pagina's, met een zucht je rug om het prachtige eindresultaat te aanschouwen.

© RtH 15-3-2007