Drakenstad van Robin Hobb

Titel Drakenstad (Deel 3 van De Kronieken van de Wilde Regenlanden)
Oorspr. titel Dragon trader    2010 | Vertaling: Fred & Eric Karreman
Gegevens Gebonden | blz. 382  | Luitingh Fantasy | 2011
ISBN 9789024536603
NUR/NUGI 334 (fantasy)
Waardering 9
Inhoud:

De Wilde Regenlanden zijn vol gevaren en onaangename verrassingen: het dichte oerwoud is vrijwel ondoordringbaar, de waterwegen zijn nog nooit in kaart gebracht. Dat leverde tal van hindernissen op voor zowel de draken als hun drakenhoeders die stroomopwaarts de kronkelingen van de Wilde Regenrivier volgden, op zoek naar de Ouderlingenstad Kelsingra. En eindelijk, aan de overkant van de kolkende rivier, torent de mythische stad in al haar pracht en praal omhoog. Weliswaar nagenoeg onbereikbaar door het wilde water, maar de gebouwen van glanzend zwart en zilver gesteente lonken.

Duidelijk is echter dat de problemen nog lang niet uit de weg zijn geruimd, nog lang niet alle vragen zijn beantwoord. Integendeel. Zo dreigt er nog steeds gevaar van de legers van de Hertog van Chalced, die met smart en toenemend ongeduld wacht op een verse zending drakenvlees, op het drakenbloed dat hem een nageslacht kan bezorgen. Maar er gebeurt meer. Drakenhoedster Thymara begint zelf steeds meer op een draak te lijken " ze heeft zelfs al vleugels " en dat geldt ook voor de andere hoeders. Veranderd onder de invloed van de draken zien ze er geen van allen nog langer uit als een mens en kunnen ze dus niet meer terug naar hun oude leven. Wellicht nog belangrijker is dat de draken, nu ze Kelsingra bereikt hebben, onder invloed van de stad aan kracht winnen. Daarmee neemt ook hun irritatie ten opzichte van de mensen toe...

Recensie:

Oplopende spanningen

Zowel Drakenstad als het slotdeel Drakenbloed van De  kronieken van de Wilde Regenlanden beleven in Nederland hun wereldprimeur. Wat daar de precieze reden voor is, weet ik niet maar het is wel opmerkelijk dat pas in het voorjaar van 2012 de laatste twee delen in de oorspronkelijke Engelstalige versie op de markt komen. Nederland heeft dus het grote voorrecht om de ontknoping van deze fantastische serie vr de rest van de wereld te lezen. Ik ben mede daarom vrijwel meteen na verschijning in het boek begonnen maar vooral omdat ik heel nieuwsgierig was hoe het verder zou gaan met Thymara, Leftrin, Sedric en alle anderen.

Het gezelschap draken en hun begeleiders hebben na een zware, vermoeiende tocht eindelijk de mythische stad Kelsingra gevonden. Hoewel de stad tantaliserend dichtbij ligt, kunnen ze deze niet bereiken vanwege een verraderlijke, wilde rivier. En ondanks dat de draken weer sterker zijn geworden, kunnen ze, op een enkeling na, nog steeds niet vliegen. De draken zijn lui en gedragen zich als een stel verwende, bovenmaatse kinderen. De agitaties lopen op mede door het slechte weer en de koude, haveloze onderkomens waarin ze moeten verblijven terwijl de verleidingen van de Ouderlingenstad aan de overzijde van de woeste rivier lonken.

Intussen voeren elders in het koninkrijk de Chalcedeaanse spionnen de druk om aan drakendelen te komen voor hun zieke leider, de Hertog van Chalded, verder op. De geheime gezanten van de hertog worden daarbij steeds brutaler en nemen hun toevlucht tot draconische maatregelen.

Nadat aan het eind van Drakenziel de stad Kelsingra gevonden was, dacht ik dat Robin Hobb in dit deel verder zou gaan met de ontdekkingen van de magische Ouderlingenstad maar die verwachting kwam niet helemaal uit. Het is alsof Hobb in dit deel de lens van macro- naar panoramastand heeft gedraaid want zaken die zich vaag op de achtergrond afspeelden, komen plots veel scherper in beeld. Dat maakt Drakenstad niet alleen een veel gevarieerder maar ook een veel spannender boek dan de eerste twee delen. Niet dat die saai waren, integendeel, maar de focus is verschoven naar het grotere perspectief en dat maakt het plaatje nog aantrekkelijker.

Wat ook erg leuk is, is het parallellopende verhaal van de vogelhoeders die de communicatie tussen de Wilde Regenlanden en Beijerstad verzorgen. Aanvankelijk zag ik het als een soort opstapje naar het volgende hoofdstuk maar het is een miniverhaal op zich geworden met eigen wetenswaardigheden en besognes. De rol van de vogelhoeders in het geheel wordt ook steeds belangrijker.

Drakenstad is het 3e deel uit de fascinerende reeks De kronieken van de Wilde Regenlanden waarin de spanningen verder oplopen. In deze aflevering komen Reyn Khuprus, Malta Vestrit en haar bijna vergeten broertje Selden weer in de picture evenals IJsvuur en Tintaglia. De vele lijntjes van Hobbs ragfijn gesponnen web tekenen zich steeds duidelijker af en het blijken er nog meer te zijn dan zich oorspronkelijk liet aanzien. Nieuwe ontwikkelingen dienen zich alweer aan en ik kan niet wachten tot december als Drakenbloed, het vierde en laatste deel van deze schitterende serie, verschijnt waarin de jacht op de draken en Kelsingra wordt geopend.

RtH 15-10-2011