Robin Hobb

Het lot van de Nar

Titel Het lot van de Nar (Deel 3 van De boeken van de Nar)
Oorspr. titel Fool's fate  © 2003  | Vertaling: Peter Cuijpers
Gegevens Gebonden | blz. 768 | Meulenhoff *M  | 2003
ISBN 90 225 3601 7
NUR/NUGI 334 (fantasy)
Gelezen 2 t/m 20 jan. 2008
Waardering
Inhoud:

Prins Plicht staat op het punt te trouwen met Elliania, een prinses van de Buiteneilanden, een huwelijk dat de band tussen beide rijken moet versterken. Maar tot ieders verrassing heeft ze een voorwaarde gesteld aan het huwelijk. Prins Plicht moet zijn mannelijkheid bewijzen en op zoek gaan naar een draak in het ijs van het koude noorden om die te doden.

Samen met zijn oude mentor Chade en zijn vriend de Nar vergezelt Fitz Chevalric in zijn vermomming van de trouwe dienaar Tom Dassenkop zijn Prins naar het eiland waar de draak in het ijs vastzit. Daar aangekomen blijkt er iemand te zijn die heel andere plannen heeft met de draak en die het reisgezelschap in het geheim tegenwerkt. 

En dan is er de Nar, die eindelijk zijn lotsbestemming naderbij ziet komen, tot grote wanhoop van Fitz.

Recensie:

Magi(e)straal!!

In het slot van De boeken van de Nar staat Prins Plicht op het punt te trouwen met Narkieza Elliania - een jonge prinses van de Buiteneilanden - om zo de fragiele vrede tussen beide landen te bestendigen. Maar de Narkieza stelt echter één vreemde voorwaarde: de prins moet haar zijn waardigheid bewijzen door de kop van de draak IJsvuur bij haar thuis te brengen. Samen met o.a. zijn oude mentor Chade en zijn vriend de Nar vergezelt Fitz Chevalric de prins naar het eiland Aslevjal in het hoge koude noorden waar volgens een oude legende de draak vastgevroren zit in het ijs. Het blijkt een missie waar veel meer van af blijkt te hangen dan alleen het lot van de Zes hertogdommen en een huwelijk.

Helaas heb ik te lang gewacht met het lezen van Het lot van de Nar sinds het vorige deel. Ik kon me grofweg de lijn van het verhaal nog wel herinneren maar het kostte me wat meer tijd om de wat mindere prominente personages weer helder op het netvlies te krijgen. Desondanks zat ik al weer snel in de fantastische wereld van Robin Hobb. Zij heeft de gave om het ongeloofwaardige bijna geloofwaardig te maken. Er zaten, voor mij, slechts enkele wat mindere, te fantasierijke, passage in het boek maar deze werden ruimschoots gecompenseerd door haar beeldschone vertelkracht. Op een bepaald moment beschreef ze hoe Fitz Chevalric in een melancholische bui terecht kwam en ik voelde me gewoon mistroostig mee worden. Hoe ze ook andere emoties en de magie (alsof het doodnormaal is) beschrijft, is in één woord: magi(e)straal! Je leeft en lijdt mee met de hoofdpersonen. Het gaat niet zozeer over fantasierijke dingen maar vooral over liefde, vriendschap, opoffering, plicht enz. en alle consequenties die daar uit voort vloeien.

Mijn wens is ooit, dat zal wel na mijn pensionering worden, alle delen van De Boeken van de - Zieners, Levende schepen en de Nar - achter elkaar te lezen zodat ik vanaf het prille begin tot het bittere eind nog een keer volop kan genieten van deze fantastische verhalen.

©
RtH 21-01-2008