Robin Hobb

Het bestemde schip 

Titel Het bestemde schip (Deel 3 van De boeken van de Levende schepen)
Oorspr. titel The ship of destiny © 1999  | Vertaling: Erika Feberwee
Gegevens Gebonden  | blz. 672 | Meulenhoff *M   | 2000
ISBN 90 225 3380 8
NUR/NUGI 334 (fantasy)
Waardering 8
Inhoud:
 
In dit derde en laatste deel van de Boeken van de Levende Schepen slagen Althea Vestrit en Bresker Trell er eindelijk in de Vivacia op te sporen. Het levende schip vecht inmiddels samen met de piraat Kennit tegen de slavenhalers die de Gedoemde Kust onveilig maken. In de Wilde Regenlanden is door een aardbeving de draak Tintaglia uit haar ondergrondse gevangenis bevrijd. Als laatste van haar soort begeeft ze zich op een queeste die van groot belang is voor de wereld van de levende schepen.

Recensie:

Bestemming bereikt

Omdat Robin Hobb besloten heeft om terug te keren naar de wereld van de Wilde Regenlanden met de boeken Drakenhoeder en Drakenziel werd het voor mij hoog tijd om de trilogie van de Levende Schepen af te ronden. Gelukkig had ik in 2009 al de eerste twee delen van deze enerverende serie gelezen zodat me nu nog slechts het slotdeel restte.

"Beijerstad wordt geteisterd door geweld en plunderingen, de Wilde Regenlanden zijn getroffen door een aardbeving, het levende familieschip Vivacia is in handen van piraten gevallen en tot overmaat van ramp wordt de satraap, de heerser van het rijk, vermist. In het ontstane machtsvacuüm proberen de Kwatsers Beijerstad in te nemen en rukken ze op naar de hoofdstad Jamaillia en niemand lijkt ze te kunnen stoppen."

Toen een collega me vroeg waar Het bestemde schip over ging en ik hardop vertelde wat ik aan het lezen was, kwam een en ander mezelf nogal fantastisch over. Een draak die met een persoon in zijn voorpoten op zoek gaat naar een vermiste geliefde. Zeeslangen die op commando een vijandelijke vloot aanvallen en levende schepen die kunnen voelen en praten. Maar toch, zodra je het leest, wordt het allemaal zo vanzelfsprekend dat het niet eens opvalt. De draak Tintaglia verandert in een groot verwend kind, Paragon wordt een rebelse jongen en Vivacia een ijdele vrouw. Het worden personen, niet zoals jij en ik maar wel met een eigen leven en bijbehorende gevoelens. En dat is toch de grote klasse van Hobb die onwerkelijke zaken op een dusdanige wijze tot leven weet te wekken dat het eigenlijk doodnormaal lijkt.

Onder dit vernis van fantasy zit echter nog een diepere laag van meer wereldse zaken als oorlog, intolerantie, onderdrukking, geldzucht en macht. Zaken die wij ook kennen van onze planeet. Het verhaal is in velerlei opzichten een spiegel van onze eigen maatschappij. De onderlinge verdeeldheid in Beijerstad over de aanpak van de dreiging is heel herkenbaar aan onze eigen politieke situatie. Robin Hobb beschrijft dat samenwerken en zoeken naar wederzijdse belangen een veel betere oplossing is om problemen te lijf te gaan dan polarisatie maar ook in het rijk van Jamaillia is niet iedereen die mening toegedaan. Conservatisme is van alle tijden en werelden.

Maar uiteindelijk gaat het over mensen van vlees en bloed in deze door Hobb zo fraai geconstrueerde fantasywereld. De familie Vestrit/Haven die vecht om te overleven, de piraat Kennit die een duister geheim met zich meedraagt, Bresker die getekend is door zijn verleden en de vele andere personages met wie ik 3 boeken en honderden pagina's lang heb meegeleefd. Meeslepend geschreven en soms prachtig verwoord met zinnen die je aan het denken zetten: 'Als je bang bent om te falen, ben je bang voor iets dat nog moet gebeuren. Op die manier voorspel je je eigen mislukking en door niets te doen, sluit je jezelf erin op.' En zo zijn er meer voorbeelden te noemen maar dat voert te ver. Lees de trilogie zelf en trek je eigen conclusies. Vooraf had ik ook zo mijn bedenkingen maar als je voorbij de fantasy kunt kijken, heb je met de serie een prachtig epos in handen waarbij Robin Hobb de verschillende lijntjes vakkundig tot één geheel weet te brengen.

Met Het bestemde schip is een einde gekomen aan de onderhoudende serie van de Levende Schepen. Ik heb wederom volop genoten en heb net als het schip mijn bestemming bereikt.

© RtH 31-1-2010