Einde van de wereld van Robert Goddard

Titel Het einde van de wereld (Deel 3 van De wijde wereld trilogie)
Oorspr. titel The Ends of the Earth  ©  2015 | Vertaling: Fons Oltheten
Gegevens Paperback | blz. 352 | LS Amsterdam | aug 2016
ISBN 978 90 245 7274 8   978 90 245 7275 5
NUR/NUGI 332 (thriller)
Waardering
Inhoud:

Zomer, 1919. James 'Max' Maxted pogingen om achter het geheim van de dood van zijn vader Sir Henry te ontdekken, loopt uit op een schijnbare mislukking en zijn eigen dood.
Het spoor dat hij ontdekte leidt naar Japan en een mysterieuze gevangene die vast wordt gehouden door  graaf Tomura, een oude vijand Sir Henry Maxted.

Onwetend van Max's lot, is het team dat hij heeft aangeworven om de klus te klaren in Japan aangekomen, waar hun paden kruisen met die van de voormalige Duitse meesterspion, Fritz Lemmer, die de wederopbouw van zijn spionnennetwerk in dienst stelt van een nieuw, meer sinister doel. In de komende dagen en weken zal de zoektocht die Max in Parijs begon, zijn duizelingwekkende hoogtepunt bereiken bij kasteel Tomura in de bergen van Honshu - en de volle waarheid van wat zich dertig jaar heeft afgespeeld zal eindelijk worden onthuld.



Recensie:

De kluwen ontrafeld

N.B. Deze recensie bevat enkele spoilers.

Max is vastbesloten het geheim te achterhalen wat tot de dood van zijn vader heeft geleid maar deze zoektocht kost hem bijna zelf het leven. Het spoor van doden, intriges en samenzweringen leidt naar Japan waar de Duitse meesterspion Lemmer en Graaf Tomura een ingenieus web hebben geweven. Beide hebben veel te verliezen en aarzelen niet om iedereen die hen ten val wil brengen uit de weg te ruimen.

In dit derde deel leren we meer over de periode dat Max’ ouders in Japan waren gestationeerd en over het Japanse verleden van Malory Hollander de rechterhand van Morahan. De antwoorden voor de moord op Sir Henry liggen in Japan maar in Europa speelt Appleby van de Britse geheime dienst een belangrijke rol bij de poging om Graaf Tomura en zijn compaan Fritz Lemmer te ontmaskeren. Ze hebben een gewaagd plan bedacht dat hun twee opponenten in één klap moet uitschakelen maar ze zijn nog onkundig van het feit dat Max in Frankrijk is doodgeschoten.

Zoals we van Goddard gewend zijn, is het verhaal op geschiedkundige feiten gebaseerd. Zo vond ik het interessant om te lezen dat China pas vlak voor het einde van de Eerste Wereldoorlog de oorlog verklaarde aan Duitsland. China was tot februari 1917 neutraal gebleven maar omdat Japan al in 1914 Duitsland de oorlog had verklaard, had dit land de Duitse kolonie Qingdao ingenomen; een belangrijke Chinese havenstad en marinebasis. China hoopte door de oorlogsverklaring en het sturen van arbeiders naar Europa, het zgn. Chinese Labour Corps, enige invloed te verkrijgen bij de vredesonderhandelingen in Parijs om hun bezette gebiedsdelen terug te kunnen eisen.
De tienduizenden ongewapende Chinese ‘uitzendkrachten’ werden in Frankrijk ingezet voor aanleg van wegen, laden en lossen van schepen en treinen, opruimen van slagvelden waaronder onontplofte granaten en aanvoer van oorlogsmateriaal. Na de oorlog kregen ze de onfrisse taak om de provisorisch begraven rottende resten van de slachtoffers te exhumeren en her te begraven op nieuw aangelegde oorlogsbegraafplaatsen. Dat laatste las ik vorig jaar in de schrijnende roman Tot ziens daarboven van Pierre Lemaitre alleen wist ik toen nog niet waarom dit door Chinezen werd gedaan.

In Het einde van de wereld worden de kluwen ontrafeld die begint met de dood van een diplomaat in Parijs na de Eerste Wereldoorlog en zijn finale bereikt in Japan. Een driedelig mysterie over moord, wraak en spionage is ten einde gekomen… of toch niet? Het slot biedt namelijk openingen voor een vervolg. Ik kan me voorstellen dat sommige lezers, net als ik, enigszins teleurgesteld zullen zijn met deze ontknoping. Zeker omdat het een zeer complex verhaal is. Er komen ontzettend veel personages in voor en de vele buitenlandse namen helpen niet om ze makkelijk te onthouden. En omdat er ongeveer een jaar tussen de verschillende publicatiedata van de drie boeken zit, moest ik iedere keer weer in het verhaal komen. Ik weet niet of het daardoor kwam maar ik werd nooit echt het verhaal ingezogen zoals ik dat bij eerdere boeken van Goddard wel had. De serie bevat veel actie en cliffhangers maar ik miste het sfeervolle lome zomeravondgevoel dat zijn boeken normaliter kenmerken. Dat is bijzonder spijtig want de historische context is zeker de moeite van het lezen waard. 

RtH © sep 2016