Leeshistorie 2009...
2009
was een iets slechter boekenjaar dan 2008. Ik heb t.o.v.
het vorige jaar iets minder boeken gelezen al was het qua aantal pagina's
iets meer: 14.235 tegenover 14.184. Het aantal boeken met een ster is
lager dan in 2008 maar ook dit jaar zaten er weer een paar juweeltjes tussen.
Mijn top 3
van 2009.
|
De top 3 thrillers die ik in 2009 gelezen heb zijn: |
||
 |
 1 |
 |
| 2 | 3 | |
1. Brug naar de hemel,
fantastisch vervolg op De
Kathedraal.
2. De Machtsfabriek, een historisch kijkje
achter de schermen van de CIA.
3. Het einde van de stilte, prachtig
psychologisch drama op het Engelse platteland.
Twee boeken die ik nog speciaal wil vermelden zijn:
Schemeruur van Johan Theorin en
Dood door schuld van Taylor Smith.
De een is een prachtig debuut en de ander een zeer aangename eerste
kennismaking.
Hieronder vind je alles wat ik gelezen heb met mijn eindcijfer en
recensie.
Alle boeken met minstens een acht hebben een
gekregen.
| 36 Klanten zijn eigenliijk nét mensen | ||
|
|
Titel | Klanten zijn eigenlijk nét mensen |
| Auteur | Jos Burgers | |
| Gegevens | Gebonden | blz. 114 | Academic Service | 2006 | |
| ISBN | 9789052615554 | |
| NUR/NUGI | 801/802 (Management Algemeen/Marketing) | |
| Gelezen van | 22 dec t/m 26 dec | |
| Waardering | 7 | |
|
Inhoud:
Iedereen heeft klanten; de één binnen de
eigen organisatie, de ander daarbuiten. Wij bestaan bij de
gratie van onze klanten, want uiteindelijk betalen zij ons
salaris, de volgende vakantie of de nieuwe auto. Tenminste, als
ze tevreden zijn. Recensie: Klanttevredenheid Na een speciale bijeenkomst van het werk kregen we na afloop allemaal het boekje Klanten zijn eigenlijk nét mensen van Jos Burgers mee. Nu ben ik niet zo van die marketingboekjes. Vaak zijn ze saai, bevatten ze veel jargon en blabla maar dit werkje sprak me wel aan. Bovendien had ik met alle kerstdrukte toch niet veel tijd om te lezen dus was dit een leuk tussendoortje. Het boek bevat een dertigtal korte columns met enkele intrigerende titels als Je vrouw uitbesteden en Condooms met twee gaatjes. Aan het eind van ieder hoofdstuk staan een aantal eyeopeners en dat zijn ze ook werkelijk. Ik kan niet anders zeggen dat het boekje heerlijk weglas. Ik kan het iedereen aanraden want het is zo herkenbaar, leerzaam en bovendien erg grappig! Een boekje waar je na afloop als leesklant erg tevreden over bent en als je het uit hebt is het ideaal leesvoer voor op de wc. Het kan zijn dat je visite dan wat langer wegblijft dan de bedoeling is.... © RtH 28-12-2009 Reageren?
Klik hier |
||
 35 Ren voor je leven |
||
|
|
Titel | Ren voor je leven |
| Auteur | Helena von Zweigbergk | |
| Gegevens | Paperback | blz. 315 | De Geus | 2009 | |
| ISBN | 9789044511925 | |
| NUR/NUGI | 331 (detective) | |
| Gelezen van | 15 dec t/m 17 dec | |
| Waardering | niet uitgelezen | |
|
Inhoud: Drie zware criminelen ontsnappen uit de gevangenis en nemen gevangenisdominee Ingrid Carlberg als gijzelaar mee. Direct zet een grote politiemacht de achtervolging in op de vluchtauto. In zenuwslopende en verlammende onzekerheid wacht thuis haar echtgenoot Anders met hun babydochter Kerstin. Er ontwikkelt zich een beangstigend gijzelingsdrama met onverwachte wendingen. De sfeer tussen de voortvluchtigen en hun handlangers wordt steeds grimmiger. Met het uur neemt de spanning toe en angst houdt Ingrid in een ondraaglijk beklemmende greep. Als de desastreuze afloop zich steeds duidelijker aftekent, is het onmogelijk nog te voorspellen wie dit drama uiteindelijk zal overleven. Recensie: Sukkeldraf
Smaken verschillen en dat blijkt eens te
meer met Ren voor je leven van Helena van Zweigbergk.
Volgens de omslag is dit boek genomineerd voor de beste Zweedse
misdaadroman van 2006 en Libelle noemt het "Een psychologische
thriller van formaat" maar ik kon er niet doorheen komen. Mijn
gedachten dwaalden steeds af omdat ik het zo vreselijk saai vond.
Nu zijn aanbevelingen over het algemeen totaal irrelevant. Er hoeft maar één recensent te zijn die het een geweldig boek vindt en die loftuiting wordt meteen op de voorkant gezet. Dat er 10 recensies zijn die het tegendeel beweren, wordt gemakshalve vergeten want dat drukt uiteraard de verkoopcijfers. Maar als je genomineerd wordt voor beste misdaadroman moet je, zeker in Zweden, van goede huize komen dus dat ik het niet mooi vond, zegt waarschijnlijk meer iets over mij dan over het boek. Ik vond de inleiding van Ren voor je leven nog veelbelovend maar daarna wist het verhaal me nooit meer te boeien. Het staccato taalgebruik en het constant gecontempleer van de gegijzelde, hoe realistisch ook, vond ik irritant. Vooral dat ze haar baby Kerstin constant Kleintje noemt alsof dat haar echte naam is. Dat ze voortdurend aan haar man Anders en haar kind denkt, is logisch zeker als je leven aan een zijden draadje hangt maar het is allemaal zo ontzettend zijig dat ik er niet goed van werd. Ik heb het zo'n 60 bladzijden volgehouden maar het bleef maar op dezelfde wijze doorgaan en daarom ben ik ermee gestopt. Voor mij zat er onvoldoende tempo in en leek het meer op een sukkeldraf dan op een ren voor je leven. © RtH 31-12-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
34 Het laatste spoor |
||
|
|
Titel | Het laatste spoor |
| Auteur | Charlotte Link | |
| Gegevens | Gebonden | blz. 512 | The house of books | 2009 | |
| ISBN | 9789044325201 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 1 dec t/m 13 dec | |
| Waardering | 8 | |
|
Inhoud: Boeiend, donker en geraffineerd - zo laat de
nieuwe, langverwachte roman van Charlotte Link zich het best
omschrijven. Vijf jaar later blaast journaliste Rosanna Hamilton de zaak nieuw leven in. Plotseling is er bewijsmateriaal dat Elaine nog steeds springlevend is. Maar als Rosanna het laatste spoor volgt, is ze zich niet bewust dat zij zich hiermee op een levensgevaarlijk pad begeeft.... Recensie: Meervoudige zoektocht Na het teleurstellende Het verloren symbool van Dan Brown wilde ik graag een goed boek lezen dus koos ik voor Het laatste spoor van Charlotte Link. Deze in Nederland relatief onbekende schrijfster mag dan slechts een fractie verkopen van het verkoopkanon uit Amerika maar haar boeken zijn altijd van een behoorlijk niveau en ook deze keer heeft ze mijn vertrouwen niet beschaamd. "Als journaliste Rosanne Jones met Dennis Hamilton gaat trouwen, nodigt ze haar oude vriendin Elaine Dawson uit om naar haar bruiloft in Gibraltar te komen. Elaine, een onzekere, jonge vrouw uit het plattelandsdorpje Kingston St. Mary neemt de uitnodiging aan en vertrekt een dag voor de huwelijksvoltrekking naar Heathrow maar door een plots opkomende mist worden alle vluchten die dag gecanceld. Elaine is de wanhoop nabij tot een vriendelijke heer uit Londen haar onderdak voor de nacht aanbiedt. Daarna wordt er echter nooit meer iets van haar vernomen.Vijf jaar later wordt Rosanne o.a. vanwege die toenmalige gebeurtenis door haar vroegere hoofdredacteur benaderd een serie te schrijven over vermiste personen. Ze besluit de opdracht, mede uit een soort schuldgevoel, aan te nemen in de hoop antwoord te vinden op de nooit opgehelderde verdwijning van haar dorpsgenote. Ze vertrekt naar Engeland om de kwestie opnieuw te onderzoeken maar haar gewroet in het verleden brengt ook andere duistere zaken aan het licht, zaken die juist verborgen hadden moet blijven...." Verdwijningen komen vaker voor dan ik had verwacht. In Nederland alleen al worden jaarlijks tussen de 16.000 en 20.000 personen als vermist geregistreerd. Driekwart daarvan is binnen 24 uur weer terecht. Bij jongeren tussen 10 en 14 ligt dat cijfer op 83% maar bij tieners tussen 15 en 19 jaar ligt het percentage op slechts op 64%. Ongeveer 700 personen blijven langer dan 3 weken vermist en van de langdurig vermisten wordt een aantal nooit teruggevonden. (Bron: KLPD) Ondanks dat Charlotte Link in Duitsland (de buurt van Frankfurt am Main) woont, spelen haar verhalen zich steevast in Engeland af. Link heeft een sterke fascinatie voor de Engelse natuur hoewel dat in deze literaire thriller iets minder prominent naar voren komt dan in haar vorige boeken. Ze wijkt dit keer ook af van haar gewoonte om Duitsers als belangrijkste personages op te voeren maar inhoudelijk is het weer net zo goed als haar eerdere werk. Het boek gaat over een vrouw die genoeg heeft van haar eentonige bestaan in Gibraltar. Haar huwelijk kenmerkt zich de laatste tijd door veel geruzie en als ze de kans krijgt haar oude baan weer nieuw leven in te blazen, ook al is het misschien maar tijdelijk, grijpt ze die met beide handen aan. Het biedt haar de gewenste tijd en afstand om over haar huwelijk en leven na te denken. Het laatste spoor is een spannende en geloofwaardige thriller met diepere lagen. Het boek gaat niet alleen over het achterhalen van de waarheid over de mysterieuze verdwijning van Elaine maar is een meervoudige zoektocht naar geluk in de vorm van welzijn, een levensdoel en moederliefde. © RtH 31-12-2009Reageren? Klik hier |
||
|
33 Het verloren symbool |
||
|
|
Titel | Het verloren symbool |
| Auteur | Dan Brown | |
| Gegevens | Paperback | blz. 510 | Luitingh | 2009 | |
| ISBN | 9789024553280 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 4 nov t/m 29 nov | |
| Waardering | 5 | |
|
Inhoud: Professor Robert Langdon wordt onder valse
voorwendselen naar Washington gelokt: het epicentrum van de
wereldmacht en de stad met de grootste verborgen geheimen uit de
geschiedenis. Na aankomst in het Capitool raakt hij volledig van
slag door een telefoontje. Peter Solomon, vooraanstaand
vrijmetselaar, filantroop en zeer goede vriend van Langdon, is
ontvoerd en verkeert in levensgevaar. Solomons kidnapper wil maar
één ding: dat Langdon de codes van het mysterieuze genootschap
ontraadselt en de legendarische macht die daardoor vrijkomt aan de
kidnapper overdraagt. Recensie:
Beproefd recept maar met verkeerde
verhoudingen
Vijf jaar na het uitbrengen van de
wereldwijde bestseller
De Da Vinci Code kwam eindelijk de langverwachte
opvolger Het verloren symbool uit. Toen bekend werd dat
Dan Brown aan
een nieuw boek werkte, waren de speculaties over de inhoud niet
van de lucht. Zo beweerde de Italiaanse krant Il Giornale
dat de omstreden Zambiaanse aartsbisschop Milingo
Brown ging
assisteren bij het schrijven van zijn nieuwe roman omdat het
over duiveluitdrijvingen zou gaan en Milingo grote bekendheid
verwierf met zijn exorcismes en onorthodoxe gebedsgenezingen.
Maar dat gerucht bleek achteraf grote onzin te zijn. Het
verloren symbool speelt zich af in Washington en gaat over
de orde van Vrijmetselaars en een eeuwenoud geheim.
"Professor Robert Langdon wordt onder
valse voorwendselen naar Washington gelokt. Daar aangekomen,
wordt hij door een godsdienstwaanzinnige gedwongen een oeroud
geheim van de Maçonnieke Piramide te ontsluieren anders wordt
Langdons vriend Peter Solomon vermoord. Maar er zijn meer
partijen geïnteresseerd in de Oude Mysteriën die volgens de
profetie verborgen liggen in hartje Washington."
Mysterieuze genootschappen, verborgen inscripties, oude legendes, geheime ruimtes, raadselachtige symbolen en codes. Het verloren symbool staat er weer bol van. Het boek bevat tevens alle elementen die ook te vinden zijn in Browns eerdere werk: facts en fictie, een futuristische wetenschap (noëtiek) en opgeklopte spanning maar de verhoudingen waren dit keer uit balans. Het begin is ronduit taai te noemen; pas op een derde van het boek wordt het verhaal iets spannender en sneller. Toch hebben de gebeurtenissen me nooit in de macht gekregen daarvoor was het allemaal te fantastisch. Ook het constant benadrukken dat het om vrijmetselaars ging door het herhaaldelijk gebruik van het woord maçonniek werd op een gegeven moment gewoon irritant: de maçonnieke broeder, de maçonnieke piramide, het maçonnieke gebouw, het maçonnieke ritueel enz. Eigenlijk is Het verloren symbool een Google-boek. Er staan zaken in over gebouwen, monumenten, symbolen, boeken, schilderijen enz. die je eigenlijk op zou willen c.q. moeten zoeken om een beter beeld te krijgen. Ik verwacht dan ook dat op termijn een luxe editie van Het verloren symbool uitkomt met foto's en tekeningen zoals dat eerder is gedaan met Het Bernini Mysterie en De Da Vinci Code maar ik moest het nu nog met mijn eigen verbeelding doen.
Dan
Brown heeft ongetwijfeld veel research voor Het
verloren symbool gedaan maar het lijkt erop dat hij alle
resultaten in dit boek heeft willen verwerken en dat is ten
koste gegaan van de leesbaarheid. Brown
had meer moeten doseren en minder doceren. Het verhaal is voorts
vergezocht, ongeloofwaardig en onsamenhangend. De goddelijke
ontknoping was onbevredigend ondanks de onvermoede twist aan het
eind.
Het verloren symbool is een teleurstellende kruising geworden tussen De Da Vinci Code en Het Juvenalis dilemma volgens een beproefd recept maar met verkeerde verhoudingen. © RtH 11-12-2009 Reageren? Klik hier |
||
|
32 Dood door schuld |
||
|
|
Titel | Dood door schuld |
| Auteur | Taylor Smith | |
| Gegevens | Paperback | blz. 446 | Mira Books | 2004 | |
| ISBN | 9085500036 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 20 okt t/m 1 nov | |
| Waardering | 8½ | |
|
Inhoud: Londen, december 1978. Om gegevens te verzamelen voor een expositie over de Tweede Wereldoorlog brengt Jillian Meade een bezoek aan twee Britse vrouwen. Een paar uur na haar vertrek worden beiden dood aangetroffen. Mishandeld, vermoord en achtergelaten in een brandend huis. Minnesota, een maand later. Op een koude winternacht vindt in Havenwood oorlogsweduwe Grace Meade de dood. Mishandeld, vermoord en achtergelaten in een brandend huis. Haar dochter kan ternauwernood gered worden. Alex Cruz, die op verzoek van de Londense politie naar Minnesota is gereisd om Jillian te horen, treft Havenwood in opschudding over de dood van Grace, die er een prominent lid van de gemeenschap was. Jillian zelf blijkt na een op het nippertje verijdelde zelfmoordpoging in het ziekenhuis te zijn opgenomen. Enkele dagen later, wanneer ze onder politiebegeleiding op weg is naar de begrafenis van haar moeder, verdwijnt ze spoorloos. Het enige wat ze achterlaat, is een onthullend dagboek... Recensie: Een schokkende waarheid
Voordat ik Dood door schuld in een
winkel met slechts een paar planken tweedehands boeken tegenkwam,
had ik nog nooit eerder van Taylor Smith gehoord. Ik
dacht zelfs dat het om een man ging totdat ik halverwege het
verhaal de achterflap eens ging lezen. Ik vermoed dat Taylor
Smith een pseudoniem is maar haar echte naam heb ik niet
weten te achterhalen. Dat is echter ook niet belangrijk want het
gaat tenslotte om de inhoud en die was verrassend goed.
"Jillian Meade is historicus voor het
Smithsonian. Voor een expositie over de Tweede Wereldoorlog doet
ze veldwerk in Europa. Daarnaast doet ze privé-onderzoek naar de
geschiedenis van haar ouders die elkaar tijdens de oorlog in het
verzet hebben ontmoet. Haar vader Joe, een piloot van de OSS, is
in de oorlog omgekomen maar Grace, haar moeder, is na de
bevrijding met haar naar Amerika vertrokken. Grace laat echter
weinig los over die traumatische periode uit haar leven vanwege de
pijnlijke herinneringen.
Als na Jillians bezoek aan Engeland twee huizen in brand zijn gestoken met daarin de lichamen van de vrouwen die ze heeft geïnterviewd, wil Scotland Yard haar graag ondervragen. Omdat Jillian alweer naar Amerika is vertrokken, krijgt Alejandro "Alex" Cruz van de afdeling Internationale Betrekkingen van de FBI, het verzoek om eens met Jillian te gaan praten. Als Cruz contact probeert op te nemen met de familie Meade blijkt dat Jillian ternauwernood door de plaatselijke politie uit haar in vlammen opgegane ouderlijk huis is gered maar dat haar moeder de vuurzee niet heeft overleefd.
Cruz ruikt dat dit geen standaardklusje
is en vliegt vanuit Washington naar het ijskoude Havenwood in
Minnesota. Jilian is opgenomen en niet aanspreekbaar, bovendien
zien de plaatselijke autoriteiten hem liever zo snel mogelijk
weer vertrekken. Cruz houdt echter vol en bijt zich vast in deze
vreemde zaak."
In Dood door schuld worden de vorderingen van Alex Cruz' onderzoek afgewisseld met de terugblikken van Jillian Meade die ze aan een soort dagboek toevertrouwt. Je hebt in het begin geen idee wat er aan de hand is maar uit de aantekeningen van Jillian en het gestaag vorderende onderzoek van Alex vallen de puzzelstukjes langzaam op hun plek. Het duurt echter behoorlijk lang voordat het hele plaatje zichtbaar wordt en de schokkende waarheid uitkomt. Taylor Smith heeft twaalf jaar lang voor de Canadese diplomatieke dienst gewerkt, een periode waarin ze niet alleen contact onderhield met verschillende binnenlandse en buitenlandse inlichtingendiensten maar ook als afgevaardigde in de Verenigde Naties heeft gezeten. Voor de intriges van haar boeken maakt ze dankbaar gebruik van deze achtergrond en dat is te merken. Dood door schuld zit zeer gedegen in elkaar, kent geloofwaardige en goed uitgewerkte karakters, is spannend en bevat een origineel plot. Het boek was voor mij dé verrassing van 2009. © RtH 7-12-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
31 Het jaar van de tijger |
||
|
|
Titel | Het jaar van de tijger |
| Auteur | Jack Higgins | |
| Gegevens | Gebonden | blz. 184| De Boekerij | 1996 | |
| ISBN | 9789022521731 | |
| NUR/NUGI | 331 (thriller) | |
| Gelezen van | 13 okt t/m 16 okt | |
| Waardering | 6- | |
|
Inhoud: Het jaar van de tijger speelt zich af tegen het adembenemende decor van Tibetaanse bergtoppen, geheimzinnige kloosters en hemelsblauwe luchten. Een opmerkelijke avonturenroman van een van 's werelds meest gelezen thrillerauteurs. Londen, 1995. Als Paul Chavasse, voormalig Brits geheim agent, op een druilerige novemberavond uit het raam van zijn Londense woning kijkt, ontwaart hij de contouren van een vreemde gedaante. Niet lang daarna ontdekt hij wie de vreemdeling is en dat de man alles weet van een uiterst geheime missie die Chavasse ooit volbracht in het verre Tibet. Tibet, 35 jaar eerder. Chavasse heeft naam gemaakt door de Dalai Lama, de leider van Tibet, te bevrijden uit de klauwen van de Chinese bezetters. Nu is er in deze contreien een wetenschapper verdwenen. De Chinezen mogen absoluut geen inzicht krijgen in het onderzoek waarmee de man bezig was, want als zijn wetenschappelijk werk bij de Chinezen bekend raakt, is de schade voor het Westen niet te overzien. Recensie:
Smaakt als Tibetaanse boterthee
Het is dit jaar (2009) precies 50 jaar geleden dat de Dalai Lama zijn land Tibet ontvluchtte naar het naburige India. Tien jaar daarvoor is China Tibet binnengevallen en heeft daarbij meer dan een miljoen Tibetanen gedood. Halverwege de jaren vijftig braken er voortdurend opstanden uit en in 1959, als de Dalai Lama door China naar Peking ontboden wordt, omsingelen duizenden boze Tibetanen het Potala, het paleis van de geestelijk leider, om hem te beschermen. Gebruikmakend van de ontstane verwarring ontsnapt de Dalai Lama met een aantal van zijn trouwe volgelingen uit de hoofdstad Lhasa. Ik was toen nog niet geboren maar zijn ontsnapping schijnt destijds groot nieuws te zijn geweest. Iedere dag waren er speciale nieuwsuitzendingen over de ontwikkelingen in Lhasa en speculaties over de verblijfplaats van de Dalai Lama. Ondanks verwoede pogingen van het Chinese leger om hem tegen te houden, passeert de Dalai Lama op 31 maart 1959 ongedeerd de grens met India waar hij door de verzamelende internationale pers wordt opgewacht en de wereld weer opgelucht kan ademhalen.
Ondanks de grote sympathie en het
medeleven voor Tibet is er toentertijd niet veel tegen de
Chinese invasie gedaan en ook nu laat de internationale
gemeenschap weinig van zich horen. Dat heeft puur te maken met
het feit dat er niets te halen valt. Tibet bestaat slechts uit
rotsen en sneeuw. Het land is van groot ecologisch belang maar
van generlei economische waarde en zolang ecologie niet
winstgevend is, is de kans op ingrijpen nihil en blijft het land
in Chinese handen.
"Op een druilerige dag ziet Sir Paul Chavasse, directeur van de Britse geheime dienst, dat een onbekende man vanuit de schaduw zijn woning in de gaten houdt. Na een incident op straat waarbij de mysterieuze man in elkaar wordt geslagen, neemt Chavasse deze mee naar binnen. De gast, een Tibetaan, blijkt veel te weten over een uiterst geheime opdracht uit de tijd dat Sir Paul nog een eenvoudige geheim agent was. De bezoeker wil graag meer weten over de ware toedracht van de missie om de oude professor Hoffner, die een belangrijke ontdekking heeft gedaan, uit Tibet te smokkelen."
In mijn tienerjaren zou ik dit boek een
dikke voldoende hebben gegeven, nu is het een mager zesje
geworden. Het is allemaal vrij oppervlakkig en algemeen.
Chavasse is het type James Bond: slim, quasi stoer en gezegend
met een vlotte babbel, alleen de gadgets van Q ontbreken evenals
de vele vrouwen maar dat laatste zou op de uitgestorven
sneeuwvlaktes van Tibet ook erg ongeloofwaardig zijn geweest.
Hoewel... er is een wonderschone dame in de huishouding van
Hoffner en die valt uiteraard voor Chavasse.
Higgins is kort van stof en verspilt geen tijd aan het breed uitmeten van karakter- of landschapsbeschrijvingen. Hij gaat recht op zijn doel af en jaagt het verhaal er in 188 bladzijden doorheen terwijl er genoeg mogelijkheden zijn om Chavasse, toch een terugkerend karakter, wat uitgebreider neer te zetten. Aangezien dit boek zich in 1959 afspeelt, zou de titel beter "Het jaar van het Zwijn" kunnen luiden maar dat klinkt natuurlijk een stuk minder heroïsch. Het jaar van de tijger smaakt naar Tibetaanse boterthee: als je weet wat je te wachten staat, is het in te nemen maar 't is eigenlijk meer voor de liefhebbers. © RtH 20-11-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
30 De grote treinroof |
||
|
|
Titel | De grote treinroof |
| Auteur | Michael Crichton | |
| Gegevens | Paperback | blz. 253| Elsevier | 1976 | |
| ISBN | 9010015327 | |
| NUR/NUGI | - | |
| Gelezen van | 6 okt t/m 9 okt | |
| Waardering | 7½ | |
|
Inhoud: 1855. Koningin Elisabeth regeert. De Krim-oorlog is in volle gang. En in Londen wordt een supermisdaad voorbereid: de grootste treinroof van de eeuw. Eenmaal per maand vertrekt er een speciale trein van Londen naar Parijs, beladen met goud, bestemd voor het Engelse leger dat in Rusland oorlog voert. De wagon met de kostbare inhoud, veilig opgeborgen in loodzware kluizen, wordt zwaar bewaakt. Het is onmogelijk de kluizen onrechtmatig te openen want daarvoor zijn vier sleutels nodig. Toch ligt er iemand op de loer. De knappe en charmante Edward Pierce - een malle aristocraat of een doortrapte misdadiger? - ontwerpt een fantastisch plan voor een supermisdaad. Samen met zijn handlangers uit de duistere onderwereld van het Victoriaanse Londen: de beeldschone Miriam, de sinistere Barlow en de gladde Agar, moet hij heel wat halsbrekende toeren verrichten om de vier sleutels te pakken te krijgen.... Recensie:
Spectaculaire treinroof in historische
setting
Als we het over De Grote Treinroof
hebben, denkt bijna iedereen meteen aan de beroving van de
posttrein in 1963 door Ronnie Biggs en consorten waarbij ze 2,6
miljoen pond (toen zo'n 120 miljoen gulden) buit maakten. Maar
bijna 100 jaar eerder werd een trein met goudstaven, bestemd
voor de Engelse troepen op de Krim t.w.v. 12.000 pond, op
eveneens spectaculaire wijze beroofd. Ook toen was mijn
verbijsterd over deze vermetele daad maar om heel andere redenen
dan men in eerste instantie zou verwachten.
Overvallen en berovingen zijn van alle tijden - zakkenrollen is waarschijnlijk het één na oudste beroep ter wereld - maar het is de manier waarop een roof wordt uitgevoerd die bepaalt of het de voorpagina van de krant haalt of niet. Ondanks dat we (bank)overvallen veroordelen, is er ook een stille bewondering voor de rovers zolang er maar geen bloed bij vloeit. Banken worden toch vaak gezien als onderdeel van het establishment en hoewel ze ons ten dienste staan, hechten we weinig geloof aan de edele motieven van de directie. De woekermarges op sommige financiële producten, de hebzucht van de toplaag en de buitensporige bonussen - ondanks de crisis werd in 2009 in Engeland nog 6,5 miljard aan extra beloningen in de financiële sector uitgekeerd - doen het imago van de bedrijfstak geen goed. Het is dan ook niet verwonderlijk dat mannen als Biggs als helden worden gezien als ze een bank te slim af zijn. De maanden, soms jaren, van voorbereiding, het doorzettingsvermogen en geduld van de bankrovers dwingen een zekere mate van respect af. Vooral als de rovers de meest ingewikkelde en geavanceerde beveiligingssystemen weten te omzeilen. Dat dergelijke prestaties tot de verbeelding van het grote publiek spreken, blijkt wel uit de vele boeken en films die over dit thema zijn verschenen o.a. The Italian Job, The Inside Man, Ocean's Eleven en The Great Trainrobbery dus. Er waren in de 19e eeuw meer berovingen en ook met een grotere buit dan bij De Grote Treinroof maar in de inleiding legt Michael Crichton uit waarom deze specifieke overval destijds zoveel commotie veroorzaakte. Daarna begint hij met de reconstructies van de feiten van de roof aan de hand van getuigenverklaringen, rechtbank- en krantenverslagen en andere historische documentatie. Naast deze spraakmakende roof schetst Michael Crichton tevens een prachtig beeld van het Victoriaanse Engeland en de heersende opvattingen en gebruiken halverwege de 19e eeuw. De erbarmelijke leef- en arbeidsomstandigheden - werkweken van 72 uur waren niet ongebruikelijk - de positie van de vrouw, de industriële vooruitgang en de moeilijkheden die de snelle groei van Londen met zich meebracht zoals bijvoorbeeld de grote hoeveelheden paardenpoep op straat, iets wat je je tegenwoordig in deze metropool nauwelijks nog kunt voorstellen.
Het boek bevat veel verouderde woorden en "slang" als sneezers, spinozer, koefnoen en palingvilder. Ben
je benieuwd wat deze woorden betekenen en wil je weten hoe
Scotland Yard aan zijn naam komt, wat de Penny-waslijn inhield
en welke markt de opstandingshandel bediende dan kan ik dit boek
van harte aanbevelen. Maar ook vanwege het verslag van een
spectaculaire, schaamteloze en onmogelijk geachte treinroof met
een onkraakbare brandkast die toch gekraakt werd.
©
RtH 18-11-2009
Reageren? Klik hier |
||
|
29 Schemeruur |
||
|
|
Titel | Schemeruur |
| Auteur | Johan Theorin | |
| Gegevens | Paperback | blz. 416 | De Geus | 2008 | |
| ISBN | 9789044511536 | |
| NUR/NUGI | 331 (detective) | |
| Gelezen van | 23 sep t/m 3 okt | |
| Waardering | 9- | |
|
Inhoud:
Op een mistige dag aan het eind van de zomer verdwijnt op het
Zweedse eiland Öland een zesjarig jongetje. Familie, politie en
vrijwilligers zoeken dagenlang vergeefs het hele eiland af. Recensie: Een debuut van formaat
Johan Theorin was een voor
mij totaal onbekende schrijver totdat ik van De Geus
een recensie-exemplaar van Nachtstorm toegestuurd
kreeg. Ik ben op internet wat achtergrondinformatie over deze
Zweedse schrijver gaan zoeken en las dat Nachtstorm
het tweede deel is uit een serie van vier misdaadromans die
tezamen de "Vier seizoenen van Öland" gaan vormen. Het is geen
serie waar een vervolg in zit of die vaste hoofdrolspelers kent
maar toch wilde ik graag met Schermeruur beginnen: het
eerste deel van deze "Vier jaargetijden". Gelukkig kon ik
die van een vriendin lenen waarvoor mijn hartelijke dank want
het boek was zeer de moeite waard.
"Op een mistige dag verdwijnt het
6-jarige zoontje Jens van Julia Davidsson op het eiland Öland
voor de kust van Stockholm. Een dagenlange grootscheepse
zoekactie levert niets op en algemeen wordt aangenomen dat Jens
in de Oostzee is verdronken.
Julia verlaat vanwege de bittere herinneringen het eiland en vestigt zich in Göteborg waar ze probeert te overleven. Twintig jaar later belt Gerlof, haar inmiddels gepensioneerde vader, haar op met het verzoek naar Öland te komen. Hij heeft een envelop van een anonieme afzender ontvangen met daarin een sandaaltje."
Schemeruur pakt je vanaf de eerste
bladzijde bij de strot en laat je niet meer los.
Twintig jaar na de verdwijning van haar
kind zie je Julia nog steeds verscheurd worden tussen hoop en
verdriet. Ondergedoken in de anonimiteit van Göteberg zoekt ze
vergetelheid in de drank en leeft ze van dag tot dag. Als ze het
geestelijk aankan, werkt ze als verpleegster in het ziekenhuis
maar ze is vaker af- dan aanwezig.
Haar inmiddels bejaarde vader Gerlof is op Öland achtergebleven en woont tegenwoordig in een verzorgingstehuis. Hij voert zijn eigen overlevingsstrijd tegen zijn aftakelende lichaam, het syndroom van Sjöberg, en zijn schuldgevoel over de verdwijning van zijn kleinzoon. Hij bleef die fatale dag ondanks de opkomende mist aan zijn visnetten werken i.p.v. naar huis te gaan waar hij en zijn inmiddels overleden vrouw die dag op hun kleinzoon pasten
Als hij op een dag een envelop krijgt met
daarin een sandaaltje worden de nooit helemaal geheelde wonden
over de verdwijning van zijn kleinzoon weer opengereten. Wie
heeft die envelop verstuurd en waarom nu, twintig jaar na dato?
Met zijn dochter Julia gaat hij op zoek naar antwoorden waardoor
ze eindelijk vrede hopen te vinden.
Met Schemeruur heeft Johan Theorin een debuut van formaat geschreven. Het boek wordt gekenmerkt door de typisch Zweedse, ietwat sombere en rustieke, sfeer. Het geloofwaardige verhaal wordt op ingetogen wijze verteld en is niet buitengemeen spannend maar wel intens met levensechte personages. Het gaat over het verdriet van een moeder, over schuldgevoelens en de hechtheid van een kleine, vergrijzende gemeenschap die zich staande probeert te houden tegen het oprukkende toerisme met alle aanverwante zaken. Via terugblikken kom je meer te weten over het eiland, haar vroegere en huidige bewoners en hun geschiedenis. Langzaam worden de contouren zichtbaar van wat er die fatale dag gebeurd is en doemt de waarheid uit de nevel op.
Het is fijn om te weten dat er nog drie
"seizoenen" volgen. Schemeruur is de herfst dus ik zou
zeggen: "Laat de winter maar komen!"
© RtH 3-11-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
28 Het dolende schip |
||
|
|
Titel | Het dolende schip (Deel 2 van De boeken van de Levende schepen) |
| Auteur | Robin Hobb | |
| Gegevens | Gebonden | blz. 672 | Meulenhoff *M | 2000 | |
| ISBN | 90 225 3381 6 | |
| NUR/NUGI | 334 (fantasy) | |
| Gelezen van | 9 sep t/m 17 sep deels op Zakynthos | |
| Waardering | 8 | |
|
Inhoud:
In dit tweede deel van de saga De boeken van de levende schepen is
het levende schip Vivacia nog steeds in handen van de piraat
Kennit. Terwijl Beijerstad wordt belaagd door de satraap en zijn
huurlingen, maken Althjea Vestrit en Bresker Trell de Paragon
vaarklaar - het blinde, vroeger dolende en nu waanzinnige levende
schip dat al dertig jaar op het strand ligt.
Recensie:
De mistflarden trekken langzaam op
In Het Dolende Schip gaat Robin Hobb verder met de zorgelijke ontwikkelingen in Beijerstad in dit fascinerende tweede deel van De boeken van de Levende schepen. Personen die in het voorgaande deel Het Magische Schip nog een bijrol vertolkten, komen in dit deel prominenter aan bod: Reyn van de familie Khuprus uit het bijzondere stroomgebied van de Wilde Regenlanden en het hof van Jamaillia de zetel van de heerszuchtige en geldverslindende vorst.
"Beijerstad wordt belaagd door de
satraap van Jamaillia en zijn huurlingen uit Kwarts onder het
mom van bescherming. Er broeit een opstand tegen de vorst maar
de meningen zijn verdeeld.
De piraat Kennit ondertussen heeft het levende schip Vivacia nu volledig in zijn macht en vergroot hiermee steeds verder zijn invloed om koning van de pirateneilanden te worden. Althea Vestrit werkt aan boord van het levende schip Ophelia maar heeft eigenlijk maar één doel en dat is het heroveren van het levende schip Vivacia. Daarvoor probeert ze samen met Bresker Tell en haar vriendin Amber het blinde, en door veel krankzinnig beschouwde, levende schip Paragon vaarklaar te maken maar dat is nog niet zo eenvoudig. Ronica de moeder van Althea, haar zuster Keffria en diens kinderen Malta en Selden gaan zorgelijke tijden tegemoet nu de Vivacia geen inkomsten meer binnen brengt. De voorouders van de familie Vestrit kochten het levende schip Vivacia op afbetaling van mensen uit de Wilde Regenlanden en als de jaarlijkse aflossing niet in geld kan worden voldaan, dient de schuld in bloed te worden betaald." Het Dolende Schip mag dan wel een fantasyboek zijn maar deze serie van Robin Hobb gaat in het algemeen over mensen zoals je ze ook in het dagelijks leven tegen kunnen komen. De opstandige puber, het verliefde koppel, gewiekste handelaren, doortrapte oplichters, sluwe diplomaten, geharde zeelui en de graaiende bovenklasse. Mensen van vlees en bloed met problemen, verwachtingen en verplichtingen die wij ook kennen uit ons dagelijks bestaan. Hobb laat alle facetten van het leven zien, alleen in een andere setting met enkele fantasyelementen die slechts een kapstok zijn voor een geweldige en boeiende avonturenserie die verdient gelezen te worden. Nu de mistflarden langzaam optrekken, zie ik ook een beetje de contouren van het grotere geheel en heb ik alleen maar meer bewondering voor Robin Hobb's fantasie gekregen. De werelden uit De boeken van de Levende Schepen en die van De boeken van de Zieners lijken twee aparte werelden, even verschillend als Azië en Europa, maar op de randen raken ze elkaar. En het lijkt erop dat sommige gebeurtenissen in de ene wereld invloed hebben op de andere. Het Bestemde Schip, het laatste deel van De boeken van de Levende Schepen zal daar uitsluitsel over geven en ik verheug me er nu al op om dat te kunnen lezen. © RtH 3-11-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
27 Het Sanatorium |
||
|
|
Titel | Het Sanatorium |
| Auteur | Simon Beckett | |
| Gegevens | Paperback | blz. 336 | Sijthoff | 2009 | |
| ISBN | 9789021801766 | |
| NUR/NUGI | 305 (Literaire thriller) | |
| Gelezen van | 7 sep t/m 8 sep op Zakynthos | |
| Waardering | 8 | |
|
Inhoud: De Britse arts David Hunter maakt een studiereis naar de beroemdste Body Farm in Knoxville (U.S.A.). Directeur Tom Lieberman, zijn oude vriend, vraagt hem mee te gaan naar een lijkschouwing in een berghut. De hitte is daar ondraaglijk. Een handjevol pathologen staat om een gefolterd lichaam in een verregaande staat van ontbinding. Waarom zijn de tanden roze? David Hunter krijgt te maken met iemand die er een duivels genoegen aan beleeft te moorden en expres bizarre sporen achter te laten.
Recensie:
Een keten van lijken
Na zijn vorige avontuur in Schotland (zie Het laatste zwijgen) is Dr. David Hunter naar Knoxville Tennessee afgereisd om zijn specialisme van forensische antropologie verder te ontwikkelen maar bovenal om zijn leven weer op de rit te krijgen. Als Tom Lieber, zijn oud mentor en adviseur van het Tennessee Buro van Investigations, bij een bizarre moordzaak wordt geroepen, vraagt hij David mee te gaan. David belandt in de vreemdste moordzaak die ooit heeft meegemaakt waarbij de forensische onderzoeksresultaten in tegenspraak lijken te zijn met het andere bewijsmateriaal. Het Sanatorium is net als de twee vorige thrillers van Simon Beckett geen lectuur voor weekhartigen. Het boek zit boordevol gapende wonden, krioelende maden uit allerlei lichaamsopeningen, liters bloed en andere onsmakelijke lichaamssappen. Gelukkig wordt de geur van bederf je als lezer bespaard want anders had je aan een potje Dampo (om onder de neus te smeren) niet genoeg. Je struikelt in dit boek bijna over de lijken in verschillende fases van ontbinding maar dat is niet ongewoon voor een verhaal dat zich voor een groot deel afspeelt op een Bodyfarm. Deze tuinen des doods zijn opleidingsinstituten voor het bestuderen van het verval van het menselijk lichaam onder verschillende omstandigheden. Maar ook tijdens het moordonderzoek worden verscheidene lichamen in verregaande staat van ontbinding gevonden. Het ene stoffelijk overschot leidt naar het andere en samen vormen ze als het ware een keten van lijken. Maar ondanks dit spoor van lichamen komt de politie weinig dichter bij het vinden van de dader. Heb je een sterke maag en ben je geïnteresseerd in de processen die na de dood loskomen in het menselijk lichaam dan kan ik je dit derde deel van de cursus forensische antropologie van harte aanraden. Het is hoogst interessant en bovendien erg spannend. Ook al is Het Sanatorium als een op zich staand verhaal te lezen, wil ik je toch adviseren eerst de voorgaande boeken te lezen - en geloof me dat is geen straf - want er wordt toch een paar keer naar gebeurtenissen uit de vorige thrillers van Simon Beckett verwezen. © RtH 2-11-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
26 In het niets |
||
|
|
Titel | In het niets |
| Auteur | Robert Goddard | |
| Gegevens | Paperback | blz. 390 | BZZTôH | 1993 | |
| ISBN | 9062918859 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 3 sep t/m 6 sep op Zakynthos | |
| Waardering | 8½ | |
|
Inhoud: De jonge Engelse onderwijzeres Heather Mallender verdwijnt spoorloos tijdens een bergwandeling op het Griekse eiland Rhodos. de 53-jarige Harry Barnett is het laatst in haar aanwezigheid gesignaleerd - en aangezien hij geen smetteloos verleden heeft, wordt hij nu van moord verdacht. Harry wil zijn naam zuiveren. Bovendien is hij ervan overtuigd dat Heather nog in leven is. Maar is is ze gekidnapt of is op eigen initiatief van het eiland verdwenen? Of is ze misschien vermoord? Wanhopig begint Harry aan een zoektocht, waarbij zijn enige houvast een serie foto's is die Heather in de weken voor haar mysterieuze verdwijning heeft genomen. Wanneer het onderzoek hen in Engeland terugbrengt, komt Harry in aanraking met de meest uiteenlopende personen die stuk voor stuk een schakel vormen in de oplossing waarnaar hij verbeten op zoek is, maar die ook een verstikkend web van bedrog, verraad, liefde en moord om hem heen spinnen. Wanneer een gebeurtenis uit zijn kinderjaren de sleutel tot het raadsel blijkt te zijn, wordt een geheel nieuw licht op het verleden geworpen. Dat leidt tot een ingenieuze ontknoping als in een verhaal van de bestseller-auteur John Grisham. Harry's leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Recensie:
Fotospeurtocht Reageren?
Klik hier |
||
|
25 In het duister |
||
|
|
Titel | In het duister |
| Auteur | Cody McFadyen | |
| Gegevens | Paperback | blz. 343 | A.W. Bruna | 2009 | |
| ISBN | 9789061123750 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 31 aug t/m 2 sep op Zakynthos | |
| Waardering | 7½ | |
|
Inhoud: Een leugen, een minnaar lang geleden, een stil en duister verlangen... Iedere vrouw heeft wel een geheim dat zij aan niemand durft te vertellen. Niemand weet dat beter dan FBI-agente Smoky Barrett. Maar wat probeerde de jonge vrouw te verbergen die hoog in een verkeersvliegtuig werd vermoord? En wat is de betekenis van het kruis dat in haar lichaam werd achtergelaten? Smoky en haar team openen de jacht op een seriemoordenaar die de diepste geheimen van zijn slachtoffers gebruikt om hen te vermoorden. Recensie:
Vergiffenis en absolutie © RtH 2-11-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
24 Rampspoed |
||
|
|
Titel | Rampspoed |
| Auteur | James Siegel | |
| Gegevens | Paperback | blz. 319 | Karakter Uitgevers | 2007 | |
| ISBN | 9789061123750 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 21 aug t/m 28 aug | |
| Waardering | 7 | |
|
Inhoud: Journalist Tom Valle werkt voor The Littleton Journal, de lokale krant van een onaanzienlijk Amerikaans plaatsje in the middle of nowhere. Niet een erg inspirerend bestaan, het verslaan van het onopwindende lokale nieuws. Tom heeft een beladen verleden: eens was hij de sterreporter van een van Amerika's toonaangevende dagbladen. Maar ten gevolge van het genadeloze tempo van het nieuws en de kick om steeds maar weer de voorpagina te halen, is hij in de fout gegaan. Hij is zijn eigen feature stories gaan bedenken. Zijn naam is nu als de grootste smet aan de branche verbonden. En nu is hij reporter in dit gat in Californië, waar het toppunt van zijn week de bowlingavond is. Totdat hij op een verhaal stuit dat wel eens een grote nationale impact zal kunnen hebben. Maar zal iemand hem nog geloven als hij er ermee naar buiten treedt? Rampspoed is een briljante noir thriller in de traditie van Erin Brockovich en A Civil Action, waarin een in z'n eentje opererende onderzoeksjournalist alles op het spel moet zetten om een verschrikkelijke waarheid aan het licht te brengen.
Recensie:
Verbind de puntjes
Met nog een week voor mijn vakantie te
gaan, had ik een niet al te dikke thriller nodig want hij moest
op tijd uit. Ik wil namelijk niet met een half uitgelezen boek
het vliegtuig in. Het is passen en meten om de bagage onder de
20 kilo te houden en toch voldoende lectuur en kleding bij je te
hebben. Een extra boek is dan geen optie want als je
tegenwoordig op Schiphol maar iets te zwaar beladen bent, moet
je fors bijbetalen. Ben je eenmaal door de douane dan maakt het
niet meer uit en kun je ongestraft kilo's boeken, flessen sterke
drank, parfum enz. kopen maar dat terzijde.
Rampspoed voldeed uitstekend aan de gestelde voorwaarde met slechts 319 pagina's en een groot lettertype. "Tom Valle werkt bij een gerenommeerde New Yorkse krant maar als hij zich op een ochtend verslaapt voor een interview, besluit hij het artikel uit de duim te zuigen. Deze vorm van creatief schrijven gaat hem zo goed af dat hij die vaker toepast. Zijn fantastische story's brengen hem aan de top van het journalistieke vakgebied tot hij wordt ontmaskerd en op staande voet wordt ontslagen. Na twee jaar wordt hij aangenomen bij een kleine krant in Littleton California waar hij het plaatselijke nieuws mag verslaan maar dan gebeurt er iets wat zijn instinct weer op scherp zet. Hij ontrafelt een geheime samenzwering uit een ver verleden maar wie gelooft een journalist die bekend staat om zijn leugens en bedrog?" Rampspoed gaat over een aan lager wal geraakte journalist die een verhaal ruikt. Nadat Tom Valle jaren aan de roem heeft gesnoven wordt hij ver van zijn nieuwsverslaving gehouden. Twee jaar lang wilde geen krant hem in dienst nemen en leed Tom aan cold turkey maar dan krijgt hij een break bij een kleine krant en mag hij winkelopeningen, branden, jubilea e.d. verslaan. Zijn bedrog was groot nieuws in Amerika en hij wordt nog herhaaldelijk aan zijn misstap herinnert. Desondanks ploetert hij voort in de kantlijn van de journalistiek tot zijn onderbuikgevoel hem verteld dat het ongeluk op Highway 45 geen zuivere koffie is. Hij gaat op onderzoek uit en achterhaalt een onthutsende waarheid over een bijna vergeten drama maar wie zal hem geloven? James Siegel heeft een afwijkende manier van schrijven door de lezer direct aan te spreken: "Dit is niet zomaar mijn laatste verhaal. Het is mijn testament, mijn laatste wilsbeschikking. Let goed op. Want u bent mijn executeur-testamentair." Hij maakt je deelgenoot van de angsten, gedachten en herinneringen van de hoofdpersoon. Deze stijl is vrij ongebruikelijk en daar moet je van houden. Het boek is daarnaast erg Amerikaans met verwijzingen naar Amerikaanse films, muziek, gebeurtenissen en beroemdheden van vroeger en meer recent. Rampspoed is een geschreven monoloog met zijpaden naar aanleidingen, verklaringen en enkele op waarheid berustende feiten (Karabolka). Ik vond het gegeven erg origineel en verrassend. Toen ik eenmaal aan Siegels manier van schrijven gewend was geraakt las het boek ook vrij vlot. De stippen van het cijferplaatje worden langzaam duidelijk maar de uiteindelijke vorm moet nog gestalte krijgen en daarvoor moet je zelf de puntjes verbinden. © RtH 5-10-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
23 De zilveren kroon |
||
|
|
Titel | De zilver kroon |
| Auteur | Anna Jansson | |
| Gegevens | Paperback | blz. 315 | De Geus | 2009 | |
| ISBN | 9789044511918 | |
| NUR/NUGI | 331 (detective) | |
| Gelezen van | 11 aug t/m 20 aug | |
| Waardering | 6½ | |
|
Inhoud: Het belooft een mooie zomer te worden op Gotland, tot een man eerst vermist en vlak daarna vermoord teruggevonden wordt. Tijdens de middeleeuwse feestweek op het eiland valt er nog een dode. Het enige wat deze twee moorden ogenschijnlijk verbindt, is een slangenbeet. Inspecteur Maria Wern neemt waar op Gotland en verneemt dat de lokale commissaris het onderzoek een bepaalde richting probeert op te sturen. Waarom doet hij dat? Met welke spoken uit het verleden probeert hij in het reine te komen? Een bezoek aan zijn vrouw schept veel duidelijkheid.
Recensie:
Leuk voor vakantie op Gotland
Anna Jansson (1958) is van origine een schrijfster van kinderboeken maar heeft inmiddels ook al 9 thrillers op haar naam staan waarvan er vijf in het Nederlands vertaald zijn. De zilveren kroon is haar meest recente werk dat in Nederland is uitgebracht met Inspecteur Maria Wern in de hoofdrol. "Mona Jacobsson zit gevangen in een liefdeloos huwelijk. Haar harteloze man Wilhelm en haar gehandicapte vader Anselm gebruiken haar als voetveeg en zij is in hun ogen nergens goed voor behalve voor het bevredigen van hun behoeften. Ze wordt voortdurend door hen vernederd en beledigd.
Op een warme zomeravond is Mona
getuige van de moord op haar man maar ze legt een valse
verklaring af tegen de politie. Aan Maria Wern die gedurende
de zomermaanden op het eiland Gotland werkt en haar team om
deze taak vreemde zaak op te lossen."
De voorplaat van De zilveren
kroon straalt een serene rust en schoonheid uit maar
achter deze façade gaat een schrijnende geschiedenis
schuil van een diep ongelukkige vrouw. Een vrouw die
slachtoffer is geworden van haar opvoeding en
omstandigheden. Het leven van Mona Jacobsson is een
aaneenschakeling van trieste gebeurtenissen. Ze wordt
genegeerd, gepest, uitgebuit, mishandeld en misbruikt.
Zelfs haar werk, op een psychogeriatrische afdeling,
biedt weinig soelaas en verschilt nauwelijks van haar
thuissituatie waar ze haar blinde en hulpeloze vader
moet verzorgen en verschonen. Alleen haar buurman Henrik
behandeld haar met enig respect.
Anna Jansson bracht haar
jeugd door op het eiland Gotland en dat is te merken. De
geschiedenis van Gotland, de pittoreske steden en
toeristische trekpleisters komen uitgebreid aan bod. Ik had
soms het idee dat ik in een reisgidsje aan het lezen was en
het onderzoeksteam leek eerder op een groep toeristen die de
verschillende bezienswaardigheden bezochten dan op
rechercheurs die een moord probeerden op te lossen. Zo nu en
dan werd er iemand ondervraagd maar de jaarlijkse herdenking
van de inname van Gotland tijdens de 'Medeltidsveckan' door
de Deense koning Waldemar Atterdag in 1361 kwam uitvoeriger
aan bod.
Jansson heeft een leuke
manier van schrijven met een vleugje humor en scherpe
inzichten - de meeste zelfmoorden gebeuren met mes en vork -
maar het verhaal ontbeert spanning. Het is een boek waarin
de menselijke aspecten de boventoon voeren en niet de
misdaad. Pas nadat het lijk van Wilhelm is ontdekt, komt er
iets meer vaart in. Op het eind treedt uit het niets nog een
verrassende wending op maar al met al vond ik De zilveren
kroon slechts een gemiddelde detective, leuk voor een
vakantie op Gotland in Zweden.
© RtH 25-8-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
22 En het woud zwijgt |
||
|
|
Titel | En het woud zwijgt |
| Auteur | Gisa Klönne | |
| Gegevens | Paperback | blz. 346 | Signature | 2007 | |
| ISBN | 9789056722043 | |
| NUR/NUGI | 305 (literaire thriller) | |
| Gelezen van | 28 juli t/m 7 aug | |
| Waardering | 6½ | |
|
Inhoud: Een naakte man wordt gevonden in een verlaten woud, het lichaam al gedeeltelijk weggevreten door de kraaien. Judith Krieger, politiecommissaris uit Keulen, moet de zaak oplossen, samen met haar ambitieuze collega Manfred Korzilius. Ze komen erachter dat meerdere mensen motieven hadden om de dode Andres Wengert uit de weg te ruimen:zijn vrouw, die van Andreas' affaires met leerlingen af wist, een ashrambewoonster, meubelmaker Ben en boswachter Diana Westermann. Of het woud zelf misschien? Het woud, zwijgend en dreigend, weigert zijn geheimen prijs te geven. Een zenuwslopende race tegen de klok om de dader te vinden is het gevolg, want er blijken meer levens op het spel te staan...
Recensie:
Gehuld in stilzwijgen
En het woud zwijgt is de
debuutroman van de Duitse journaliste Gisa Klönne. In
de winkel had ik ooit een klein fragment gelezen en dat
sprak me wel aan. Toen ik het boek een tijd later voor een
leuke prijs ergens tegenkwam, heb ik het daarom alsnog
gekocht.
"In het verlaten woud van het
Bergische Land wordt het zwaarverminkte lichaam van een
naakte man op een wildkansel gevonden. Hoofdinspecteur
Judith Krieger van Buro KK11 uit Keulen wordt samen met
Manfred "Manni" Korzilius op deze merkwaardige zaak gezet.
Hun samenwerking verloopt niet bepaald soepel maar
desondanks komen ze beetje bij beetje meer te weten over het
slachtoffer en de mogelijke verdachten."
Blijkbaar had ik het leukste fragment
gelezen want ik had nogal moeite om in het verhaal te komen.
Na een aardig en intrigerend begin zakte het verhaal snel
in. Dat kwam door de vele personen die voorbij kwamen en de
af en toe wazige overgangen waardoor ik soms niet doorhad
dat ik met een volgende persoon te maken had. De keuze van
Klönne om enkele gelijkende namen te gebruiken -
Judith en Juliane, Wengert en Westerman en Rob en Robert -
was daar ook debet aan. Iets over de helft van het boek vond
ik het leuker en spannender worden maar niet in die mate dat
ik beslist door wilde lezen.
De voornaamste rol in En het woud
zwijgt is weggelegd voor, hoe kan het ook anders met
zo'n titel, het woud. Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk
af in en om de bossen van het fictieve Snellbachtal. Het
woud leeft, kijkt en zwijgt. Het is donker en dreigend,
ontspannend en rustgevend, en dient als schuilplaats voor de
levenden en de doden.
Naast het woud draait het verhaal vooral om vier vrouwen: de getraumatiseerde inspecteur Judith Krieger, de schijnbaar onaangedane weduwe Juliane Wengert, de bedreigde boswachter Diane Westerman en het onhandelbare tienermeisje Laura. Allemaal hebben ze wat te verbergen en hun eigen redenen om dit te verzwijgen. En dan is er nog de Sonnenhoff, een ashram - een leefgemeenschap en ontmoetingsplaats voor aanhangers van religies uit India, die gebruikt wordt als religieuze levens-, studie- en arbeidsgemeenschap (bron: Wikipedia) - en haar spirituele medewerkers en gasten. Ondanks dat het tweede deel van het boek leuker werd, kreeg ik nooit een echte klik. De personages en het woud kwamen bij mij niet tot leven. Dat halverwege al bekend is wie de dader is, droeg ook niet bij aan de spanning. Pas op het allerlaatst had ik iets van gevoel bij het boek maar te weinig en te laat. Voor mij hulde dit woud zich in een heimelijk stilzwijgen. © RtH 20-8-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
21 Het magische schip |
||
|
|
Titel | Het magische schip (Deel 1 van De boeken van de Levende schepen) |
| Auteur | Robin Hobb | |
| Gegevens | Gebonden| blz. 672 | Meulenhoff *M | 1999 | |
| ISBN | 9022533794 | |
| NUR/NUGI | 334 (fantasy) | |
| Gelezen van | 10 juli t/m 27 juli | |
| Waardering | 8½ | |
|
Inhoud: Dit is de geschiedenis van de levende schepen van Beijerstad, handelscentrum en havenstad, vanwaar de talrijke geslachten van zeevarende kooplieden al eeuwenlang hun schepen uitsturen naar verre exotische oorden. Opvallend aan deze uit toverhout gewrochte schepen is dat ze, na dre generaties door dezelfde familie bevaren zijn, op magische wijze tot leven komen. Dit ook het verhaal van Althea Vestrit, dochter van een van de oudste families van Beijerstad, de meedogenloze piraat Kennit, en hun strijd om het bezit van het juist tot leven gekomen schip van de Vestrits, de Vivacia. Recensie: De avonturen van kapitein Hobb
Toen ik mijn allereerste fantasyboek
kocht, Leerling en
Meester van
Robin Hobb, heb ik heel lang gewacht voordat ik er
aan begon. Ondanks de aankoop had ik zo mijn bedenkingen tegen
het genre maar desalniettemin trok dit boek me enorm aan
(waarschijnlijk de magie van Hobb). Toen ik het
zo'n drie jaar na aanschaf eindelijk eens ging lezen, was ik zo
onder de indruk dat ik, nog voordat ik het boek uit had, meteen
de andere twee delen van de Zienerserie heb gekocht.
Met De boeken van de levende schepen
lijkt zich een soortgelijk scenario te voltrekken. Ook nu bleef
Het magische schip heel lang ongelezen op de plank staan,
dit keer omdat het concept van Levende schepen me niet echt trok
en ik vreesde dat het niet aan het nivo van De boeken van de
Zieners kon tippen maar ook nu vergiste ik me en heb ik weer
volop genoten. Alleen heb ik nu een probleem want het derde deel
is niet meer in de winkel te krijgen, tenminste niet in de
uitvoering van mijn twee andere delen van Uitgeverij M maar dat
is een zorg voor later.
"Kapitein Ephron Vestrit van een
beroemde vaardersfamilie uit Beijerstad ligt op sterven. Na zijn
dood zal het familieschip Vivacia tot leven komen. Althea is de
vierde generatie van de koopvaarders en de beoogde opvolger in
de familie want haar zus Keffria heeft gekozen voor een bestaan
aan de wal en het opvoeden van haar kinderen. Althea heeft
echter buiten haar ambitieuze en tirannieke zwager Kyle gerekend
die al tijdens het ziekbed van Ephron de scepter aan boord en in
de familie zwaaide."
Het magische schip is het eerste
boek uit de trilogie van De boeken van de levende schepen
en in dit deel maak je kennis met de verschillende
"bemanningsleden" van de reeks. Allemaal koesteren ze zo hun
eigen droom. Althea wil haar schip de Vivacia heroveren, Bresker,
de eerste stuurman onder Ephron, wil zijn baan terug. De piraat
Kennit droomt van een verenigd piratenrijk onder zijn leiding.
Kyle wil een rijk en machtig man worden in Beijerstad en alles
en iedereen moet daarvoor wijken. Het grootste slachtoffer van
zijn geldingsdrang is zijn zoon Wintrow, een priester in spé,
die tegen zijn wil uit het klooster wordt gehaald om
scheepsjongen te worden op het tot leven gekomen schip. De alom
gerespecteerde Ronica tenslotte, de weduwe van Ephron, probeert
zo goed en kwaad als het kan haar familie én bezit bijeen te
houden.
In het begin moest ik even door een
lastige branding maar al snel had ik de wind in de zeilen en
kliefde ik moeiteloos door de pagina's. Robin
Hobb weet de magische zaken zo te beschrijven dat
het onnatuurlijke natuurlijk wordt. Mijn aanvankelijke
bedenkingen tegen schepen die tot leven komen, verdwenen dan
ook al snel naar de achtergrond en Vivacia werd één van de
vele boeiende personages in het boek.
Het magische schip is veel meer dan
zomaar een fanatasyverhaal. Het gaat over de kwalijke
ontwikkelingen van een uitdijende stad en het morele verval.
Over jeugdige overmoed tegenover oude bedachtzaamheid. De strijd
tegen de elementen en onderdrukking. Het is ook een verhaal over
oude afspraken en verplichtingen, verwachtingen en
teleurstellingen. Laat je niet weerhouden door de
fantasy-elementen want het zijn slechts kapstokken voor een
voortreffelijk verteld en fraai geschreven avontuur maar dan
niet van kapitein Rob maar van kapitein Hobb.
Reageren?
Klik hier |
||
|
20 De Juniusbrieven |
||
|
|
Titel | De Juniusbrieven |
| Auteur | Robert Goddard | |
| Gegevens | Paperback | blz. 324 | BZZTôH | 2005 | |
| ISBN | 9045302187 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 23 juni t/m 4 juli | |
| Waardering | 7 | |
|
Inhoud: David Umber, geschiedenisstudent, probeert voor zijn doctoraal de ware identiteit te achterhalen van Junius, een achttiende-eeuwse satiricus en ingezonden-brievenschrijver. Hij wordt opgebeld door een man die zich voorstelt als Griffin. Als Griffin beweert dat hij Junius’ unieke, persoonlijke editie van diens verzameld werk in zijn bezit heeft, besluit David met hem af te spreken. Terwijl David op een terras op Griffin zit te wachten, moet hij machteloos toezien hoe een onbekende man een meisje ontvoert. Een van haar zusjes probeert de vluchtauto nog tegen te houden, maar zij wordt overreden en sterft ter plekke. Griffin komt niet opdagen en van het ontvoerde meisje wordt nooit meer iets vernomen. Drieëntwintig jaar later woont David in Praag, waar hij als gids werkt. Dan duikt opeens de gepensioneerde hoofdinspecteur George Sharp op, destijds belast met het onderzoek naar de ontvoering van het meisje. Sharp laat David een brief lezen waarin zijn falen om de zaak op te lossen wordt gehekeld. De brief is ondertekend met Junius... Recensie:
Oude (brief)geheimen
Door een mailwisseling met een bezoeker van Spanningzoeker.nl over Robert Goddard, kreeg ik ook weer zin in een thriller van deze schrijver. Ik zat te twijfelen of ik een ouder werk van hem zou pakken of een meer recent boek maar omdat de bezoeker zo enthousiast was over De Juniusbrieven besloot ik dat te gaan lezen. "David Umber, een voormalig student geschiedenis en Juniuskenner, is in 1981 getuige van een dramatische gebeurtenis in het stadje Avebury. Het voorval wordt nooit opgelost maar laat diepe sporen achter. Hij vlucht naar Praag om het verleden te ontlopen en verdient een schamel inkomen met o.a. het geven van rondleidingen aan toeristen. Na 23 jaar staat plots inspecteur Sharpe, de toenmalige leider van het onderzoek, voor zijn deur. Sharpe is inmiddels gepensioneerd maar heeft onlangs een geheimzinnige brief ontvangen die ondertekend is met .... Junius. Om het verleden eens en voor altijd af te sluiten, gaan beide mannen, bijna 25 jaar na dato, opnieuw proberen de waarheid te achterhalen maar al snel blijkt dat niet iedereen even blij is met het oprakelen van deze mysterieuze zaak." De titel van het boek verwijst naar de brieven die een Engelse historische figuur onder het pseudoniem Junius tussen 1769 en 1772 naar De Public Advertiser, een 18e eeuwse Londense krant, stuurde. Zijn bedoeling hierachter was om het publiek te wijzen op hun historische en grondwettelijke rechten en vrijheden en tevens waar en hoe de Engelse regering deze rechten had geschonden. Junius was goed geïnformeerd en zijn brieven brachten de regering in grote verlegenheid. Ondanks verschillende onderzoeken is zijn/haar identiteit nooit achterhaald. David Umber, de hoofdpersoon uit De Juniusbrieven, wordt tegen wil en dank 23 jaar na de fatale dag bij een hernieuwd onderzoek betrokken. Umber was destijds getuige van het tragische voorval maar zijn verdere leven maakt eigenlijk dat hij niet onder het verzoek van Sharpe uit kan. Of - zoals Goddard het zo fraai verwoordt - "David Umbers verleden was zodanig dat het zich niet gauw liet vergeten. Het enige wat hij kon doen, was zijn ontwijkingsstrategie bijslijpen." Ik weet niet precies wat de oorzaak was, mijn innerlijke onrust of de inhoud van het boek, maar ik kon me aanvankelijk niet concentreren op het verhaal ondanks de toch wel zeer heftige proloog en de altijd fijne schrijfstijl van Goddard. Wat dat betreft verdient Bob Snoijink, de vaste vertaler van Goddards boeken, een groot compliment want dat leesplezier is mede aan hem te danken. Maar ook al kon ik deze keer niet goed in het verhaal komen, bleef ik geduldig doorlezen, zij het in korte stukjes. Ongeveer halverwege begon ik gelukkig meer plezier in het boek te krijgen. In tegenstelling tot veel van Goddards eerdere boeken bevat De Juniusbrieven verrassend veel actie en geweld. In vergelijking met een gemiddelde Amerikaanse thriller stelt het nog niet veel voor maar voor Goddardiaanse begrippen vond ik het wel opvallend. Er worden weer veel personages ten tonele gevoerd maar anders dan in bijvoorbeeld Een Oude Schuld, waar veel figuren passanten zijn, zijn de opgevoerde personen in dit boek op de een of andere manier met de zaak verbonden. Wat me bevreemdde is dat Umber nauwelijks geld heeft, zoals in het begin van het verhaal wordt verteld, maar dat hij zonder enige aarzeling verschillende malen naar Jersey vliegt en hotelkamers boekt alsof het niets kost. Hij is hierbij ook niet bepaald prijsbewust bezig: hij reist niet met een pricefighter als Ryanair en verblijft evenmin in lowcosts hotels zoals Formule 1 bijvoorbeeld. Maar ondanks deze kanttekening en mijn stroeve begin heb ik De Juniusbrieven toch met genoegen uitgelezen. Reageren? Klik hier |
||
|
19 Bonus Time |
||
|
|
Titel | Bonus Time |
| Auteur | Gregor Vincent | |
| Gegevens | Paperback | blz. 558 | A.W. Bruna | 2009 | |
| ISBN | 9789022995303 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 9 juni t/m 21 juni | |
| Waardering | 6½ | |
|
Inhoud: Marco Sandano is een jonge, succesvolle bankier bij een Zwitserse investeringsbank. Wanneer hij zonder autorisatie aandelen koopt in Astorian en het aandeel vervolgens hard onderuit gaat, verandert Sandano's leven in een hel. Als rogue trader slaat hij op de vlucht, zijn werkgever op de rand van een bankroet achterlatend. Maar hoe heeft dit kunnen gebeuren? Astorian was een zekere investering. Samen met de mooie Alexandra Seiler reist Sandano af naar Zuid-Amerika, op zoek naar de waarheid. In 1943 vlucht een groep nazi's naar Zuid-Amerika met een grote hoeveelheid goud en gestolen kunstschatten. Via geheime offshore-rekeningen bouwen zij na de oorlog een legitiem zakenimperium op. De winst lees verder... In 1943 vlucht een groep nazi's naar Zuid-Amerika met een grote hoeveelheid goud en gestolen kunstschatten. Via geheime offshore-rekeningen bouwen zij na de oorlog een legitiem zakenimperium op. De winst wordt met behulp van een netwerk van vertrouwelingen in de Duitse economie geïnvesteerd. Politici worden onder druk gezet, ambtenaren omgekocht, en langzaam maar zeker komen verscheidene West- en Oostduitse bedrijven in de macht van het nazi-netwerk. Een daarvan is Astorian...
Recensie:
Onlesbare gelddorst
Als ik in het weekend de stad in ga voor wat kleine boodschapjes, loop ik meestal even de plaatselijke boekhandel binnen om wat rond te neuzen bij de spannende boeken. De meeste ken ik al en van wat er nieuw bij gekomen is, wist ik vaak al dat het zou komen. Maar heel soms ligt er iets totaal nieuws bij. Dat overkwam mij met Bonus Time van Gregor Vincent. Ik had noch van het boek noch van de schrijver gehoord en plots lag daar een niet te missen dubbele stapel van circa een meter hoog, pontificaal in het midden van de winkel. Er werd blijkbaar heel veel van deze actuele thriller verwacht. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en ik las willekeurig enkele passages uit deze 558 bladzijden tellende roman. Wat ik las, sprak me wel aan en ik heb deze thriller enkele weken later, in de maand van het spannende boek, gekocht en ben er meteen in begonnen. "Halverwege de Tweede Wereldoorlog durft een slimme bankier van de Reichsbank in bedekte bewoordingen Göring over te halen "hun" waardevolle bezittingen veilig te stellen voor de oprukkende legers van de Geallieeerden en de Russen. Hij bedenkt een gewaagd plan om het gestolen goud en de kunstschatten uit Duitsland te smokkelen voor de financiering van het vierde rijk als de tijd rijp is. De jonge trader Marco Sandano koopt, met voorkennis maar zonder de juiste autorisaties, een groot aandelenpakket van autofabrikant Astorian Motors. Als snel daarna de koers een dramatische val maakt en maar blijft dalen, besluit Marco te vluchten. Hij gaat op zoek naar zijn tipgever en eist een verklaring. Alexandra Seiler, hoofd van de afdeling aandelenemissie, en heimelijk verliefd op Marco, gaat met hem mee. Ze laten een dwaalspoor achter voor hun eventuele achtervolgers en vliegen via Amsterdam naar Centraal-Amerika op zoek naar antwoorden." Bonus Time wordt grofweg aan de hand van drie personages verteld: de eerzuchtige en slimme bankemployee Wolfgang Hoffmann van de Reichsbank ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, de carrièrejager en aandelenhandelaar Marco Sandano van de Schweizerische Investment Bank en de Chief Financial Officer (CFO) Steven Norris van de autogigant Astorian Motors. Volgens Jeroen Smit, schrijver van De Prooi, is Bonus Time erg realistisch en spannend. In die eerste conclusie kan ik me wel vinden, voorzover ik bankzaken en grote ingewikkelde geldelijke transacties kan beoordelen. Want ik moet eerlijk bekennen dat ik van sommige financiële constructies geen hout begreep maar als ervaren thrillerlezer kan ik wel een beter oordeel vellen over Jeroens tweede gevolgtrekking en die deel ik niet. Het boek begon aangrijpend met de beschrijvingen van de onvoorstelbare wreedheden tegen de Joden. Ik heb heel wat boeken over de Tweede Wereldoorlog gelezen maar iedere keer opnieuw raak ik ontdaan als ik lees wat deze mensen is aangedaan puur omdat ze Jood zijn. Maar naarmate het boek verderging en er meer personen werden geïntroduceerd, vond ik het verhaal onsamenhangender worden. Ook het springen tussen het verre verleden, het heden en recentere verleden droeg niet bij aan het leesplezier. Bovendien ontbrak de nagelbijtende spanning. Het was allemaal best aardig maar het bleef niet echt plakken, daarvoor had ik te weinig binding met de verschillende hoofdpersonen. Hoffmann is een kille nazi in hart en nieren met als ultieme droom het stichten van een vierde "Reich", Sandano is geldverslaafd en alleen geïnteresseerd in promotie maken om nog meer te kunnen verdienen. Zijn vriendin Alexandra is geen haar beter want ondanks alle malaise probeert ze tussendoor nog steeds haar financiële positie veilig te stellen. Steven Norris tenslotte, de CFO van Astorian, is ook niet iemand die warme gevoelens oproept met zijn clandestiene handelwijze en het onder druk zetten van mensen ten gunste van zijn eigen financieel gewin. Ik denk dat het gebrek aan een sympathieke hoofdpersoon debet was aan het ontbreken van de doorleesfactor. Want op zich vind ik Bonus Time qua inhoud een heel interessant boek. Het is gebaseerd op historische feiten en is tevens erg actueel. Het is aardig geschreven en ik heb ook geen moment gedacht om het boek aan de kant te gooien maar het was het allemaal net niet. "Geld is een goede dienaar maar een slechte meester" luidt het spreekwoord en dat dekt, denk ik, aardig de lading van deze gemiddelde thriller over geldwolven met een onlesbare gelddorst. © RtH 28-6-2009 Reageren? Klik hier |
||
|
18 Erken mij |
||
|
|
Titel | Erken mij |
| Auteur | Esther Verhoef | |
| Gegevens | Paperback | blz. 91 | Ambo/ Anthos| 2009 | |
| ISBN | 9789059650886 | |
| NUR/NUGI | - | |
| Gelezen van | 4 juni t/m 5 juni | |
| Waardering | 7- | |
|
Inhoud: Mensen kunnen je alleen negeren als je dat toelaat Daphne Hoveling, 28 en single, is een halfjaar in therapie geweest bij de veertien jaar oudere psycholoog Etienne Segers voor een burn-out. Als de therapie ten einde loopt lukt het Etienne niet om afscheid te nemen van zijn cliënte. Hij nodigt haar uit voor een romantisch weekend in Parijs, de stad waar hij is geboren. Maar de wankele idylle wordt al op hun eerste avond ruw verstoord… Erken mij is een indringende thriller over machtsmisbruik, egoïsme, en een vrouw die tot het uiterste wordt gedreven. Recensie:
Louvreluiken
Omdat ik mijn vorige boek,
De Nobelprijs
van Andreas
Eschbach, pas laat op de avond uit had, kon ik niet zo
snel een weloverwogen keuze maken voor een nieuwe thriller.
Gelukkig had ik een paar dagen eerder een nieuw spannend
boek gekocht en daarbij het boekenweekgeschenk Erken mij
van Esther Verhoef kado gekregen. Ideaal om de
laatste twee dagen in de trein van en naar mijn werk, mee te
kunnen overbruggen.
"Daphne Hoveling, een
getraumatiseerde, jonge, single vrouw gaat met haar
therapeut Etienne Segers naar Parijs om zogenaamd haar
behandeling af te sluiten. Wat een romantisch weekendje
moest worden verandert echter in een drama..."
©
RtH 21-6-2009Erken mij begint met het einde om vervolgens naar het recente verleden terug te keren. Via flashbacks uit een nog verder verleden krijgen we te horen wat Daphne overkomen is en waarom ze in therapie is gegaan. Ook de aanleiding naar het bloederige einde wordt langzaam uit de doeken gedaan. Verhoef heeft een vlotte en prettige schrijfstijl en het boekje leest makkelijk weg maar ik was wel blij dat het slechts 90 pagina's besloeg want dat therapeutische gedoe is niks voor mij. Ik vind het ook typisch Nederlands. Het lijkt wel of in dit land niemand meer genoegen neemt met wat ie heeft, wat ie is en hoe ie eruit ziet. Ik krijg soms het idee dat alle vrouwen ongelukkig zijn, te weinig aandacht krijgen en altijd op zoek zijn naar de perfecte partner. Het is allemaal zo egocentrisch. Wat dat betreft is de titel ook veelzeggend. Op zich is Erken mij een goed opgebouwd kort verhaal waarin de onderlinge relatie van Daphne en Etienne al snel pijnlijk duidelijk wordt. Het is knap hoe Esther Verhoef in zo weinig pagina's toch een goed afgerond verhaal kan vertellen. Ze weet de sfeer van Parijs en de kleine dingen als knisperende bubbeltjes in bad ook treffend te beschrijven alleen werd ik een beetje moe van het herhaaldelijk noemen van de Louvreluiken. Reageren? Klik hier |
||
|
17 De Nobelprijs |
||
|
|
Titel | De Nobelprijs |
| Auteur | Andreas Eschbach | |
| Gegevens | Paperback | blz. 412 | Karakter Uitgevers| 2006 | |
| ISBN | 9061120551 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 26 mei t/m 3 juni | |
| Waardering | 7½ | |
|
Inhoud: 'Ik ben slechts de boodschapper', zei de man. Hij strekte zijn hand uit, raakte de koffer aan en duwde hem toen een stukje verder naar Hans-Olof Andersson toe. 'De mensen die mij sturen hebben me de opdracht gegeven u dit bedrag - drie miljoen Zweedse kronen in contanten - aan te bieden als u bij de aanstaande stemming over de Nobelprijs voor geneeskunde op mevrouw professor Sofia Hernandez Cruz stemt.' Op de luchthaven van Milaan stort een vliegtuig van Scandinavian Airlines neer met aan boord drie leden van het comité dat verantwoordelijk is voor de Nobelprijs voor geneeskunde. Vlak voor de stemming brengt een onbekende een bezoekje aan het kantoor van professor Hans-Olof Andersson, eveneens lid van het comité, en biedt hem veel geld om op een bepaalde kandidaat te stemmen; een aanbod dat hij verontwaardigd afwijst. Kort daarop wordt zijn 14-jarige dochter Kristina ontvoerd met als doel de keuze van Andersson op deze wijze te beïnvloeden. In eerste instantie wendt Hans-Olof zich tot de politie, maar hij ontdekt tot zijn ontzetting dat hij hiervan geen hulp te verwachten heeft. Dan wendt hij zich tot een ambitieuze jonge journalist, die een paar dagen later onder mysterieuze omstandigheden om het leven komt... Ten slotte kan hij nog maar één uitweg bedenken: de hulp in te roepen van zijn zwager Gunnar Forsberg, die echter al geruime tijd in de gevangenis zit voor inbraak en bedrijfsspionage. Recensie: Prijzenswaardig
De Nobelprijs, de meest prestigieuze onderscheiding ter wereld, is de ultieme waardering voor wetenschappelijke onderzoekers die een opmerkelijke prestatie hebben geleverd op het gebied van de natuurkunde, scheikunde en fysiologie of geneeskunde, aan auteurs die belangrijke bijdragen hebben geleverd aan de literatuur en voor personen en organisaties die hebben bijgedragen aan de bevordering van de vrede.
"Professor Hans-Olaf Andersson maakt deel uit van het Nobelprijscomité van het Karolinska Instutuut, de commissie die beslist wie uiteindelijk de Nobelprijs voor fysiologie of geneeskunde wint. Vlak voor de stemming krijgt hij bezoek van een onbekende persoon die hem een koffer vol geld aanbiedt als hij voor een bepaalde kandidaat kiest. Andersson weigert pertinent maar niet veel later wordt zijn dochter ontvoerd. Hij staat nu met de rug tegen de muur. Hulp van de politie blijkt al snel geen optie en als de journalist die hij heeft benaderd om het leven komt, ziet hij geen andere mogelijkheid dan zich tot zijn zwager Gunnar Forsberg te wenden. Maar er is een probleem: Forsberg zit die al geruime tijd vast voor inbraak en bedrijfsspionage..."
Na de inleidende verhandelingen over de
achtergronden, diverse protocollen rond de Nobelprijs en de
samenstelling van de verschillende instanties, begint het
verhaal langzaam op gang te komen. In het begin wordt het
verhaal verteld in de 3e persoon enkelvoud en volg je de
belevenissen van Hans-Olaf Andersson maar na circa een kwart
van het boek wisselt het perspectief naar Gunnar Forsberg en
gaat het verder in de ik-vorm. Zeer bijzonder en
aanvankelijk had ik daar ook wat moeite mee. Vooral als
Hans-Olaf en Gunnar samen waren maar gelukkig ging
laatstgenoemde al snel zijn eigen weg. De Nobelprijs zal de gelijknamige prijs voor de letterkunde niet winnen. Dat zal overigens geen enkel boek dat zich in de NUR-codes bevindt, die met een 3 beginnen, maar buiten dat. Het boek bevat iets teveel toevalligheden en mist de kenmerkende zeggingskracht van De erfenis van Fontanelli en De rijkdom van Saoed om voor een topklassering in aanmerking te komen. Toch heeft Eschbach met De Nobelprijs een boeiende en wederom originele thriller geschreven en dat is ook prijzenswaardig te noemen. © RtH 21-6-2009 Reageren? Klik hier |
||
|
16 Onbekende vijanden |
||
|
|
Titel | Onbekende vijanden |
| Auteur | Linda Howard | |
| Gegevens | Paperback | blz. 352 | BZZTôH| 2009 | |
| ISBN | 9789045308623 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 15 mei t/m 22 mei | |
| Waardering | 7 | |
|
Inhoud: Cate Nightingale runt een Bed & Breakfast in een klein, afgelegen dorpje in Idaho. Er komen niet veel gasten, maar met de hulp van Calvin Harris kan Cate de eindjes net aan elkaar knopen. Op een ochtend is de enige gast uit het Bed & Breakfast verdwenen en kort daarop dringen gewapende mannen het huis binnen. Cate vreest voor haar leven, maar Calvin schiet te hulp en de mannen slaan op de vlucht. Maar dan begint de nachtmerrie pas echt. Het dorp wordt afgesloten van de buitenwereld. Om hun vrijheid terug te winnen, zullen Cate en Calvin het samen tegen hun onbekende vijanden moeten opnemen. Recensie:
Thriller met een fondantlaagje.
Howard heeft een prettige schrijfstijl zodat ik al
vrij snel in het verhaal zat ondanks de vele dikke spel- en
taalfouten (een betere vertaler zou niet misstaan). Het is geen hoogstaande thriller
daarvoor zijn de personages te stereotiep en het verhaal te
voorspelbaar maar het leest wel heerlijk weg. Het boek is redelijk
spannend en bevat de nodige humor, met name de scènes met de
tweeling Tucker en Tanner zijn erg grappig. Het zijn twee echte
doerakken, ondeugend maar op een verterende manier. © RtH 10-6-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
15 Het Doel |
||
|
|
Titel | Het doel |
| Auteur | Eliyahum Goldratt | |
| Gegevens | Paperback | blz. 297 | Het Spectrum| 1986 | |
| ISBN | 9027467005 | |
| NUR/NUGI | 801 (management algemeen) | |
| Gelezen van | 5 mei t/m 14 mei | |
| Waardering | 7½ | |
|
Inhoud: Geschreven als een spannende detective-verhaal is Het doel een boek dat het managementdenken in de westerse wereld heeft veranderd. De auteur werd door het tijdschrift Fortune een 'goeroe van de industrie' genoemd, en Business Week noemde hem een 'genie'. Dit boek kun je aanbevelen aan je vrienden in het bedrijfsleven - zelfs aan je baas - maar niet aan je concurrenten. De geschiedenis van de hoofdpersoon Alex Rogo die vecht voor het behoud van zijn bedrijf (en zijn huwelijk) is meer dan een spannend verhaal. Het bevat een serieuze boodschap voor iedere manager die bezig is te trachten produktieprocessen te beheersen en te verbeteren. Alex Rogo slaagt erin - met de hulp van Jonah, een oude vriend uit zijn studententijd - om de conventionele denkwijzen aan de kant te schuiven en op een originele manier uit te vinden wat hij moet doen. Het verhaal verklaart de principes van de Theory of constraints (TOC) die door Eli Goldratt werd ontwikkeld. Recensie:
Doelbewust
Een paar jaar geleden heb ik op de boekenmarkt van Heerenveen Het Doel van Eliyahum Goldratt voor 5 euro op de kop getikt. Ondanks of misschien wel vanwege het ongewone karakter – een managementboek maar leesbaar als een detective – besloot het ik te kopen. Toch is het niet een werkje wat je meteen uit je kast pakt als je op zoek gaat naar een boek ter ontspanning. Omdat ik een driedaagse training Persoonlijke Effectiviteit volg en daarin veel over doelen wordt gesproken, was dit een ideaal moment om deze wereldwijde bestseller op het gebied van management eens te gaan lezen.
"In Het Doel wordt Alex Rogo,
fabrieksdirecteur, voor het blok gezet. Zijn filiaal draait
verlies en ondanks de grote voorraden kunnen ze niet op tijd
aan de vraag voldoen. De levertijden lopen steeds verder op
en geregeld moeten alle zeilen bij worden gezet als een
klant dreigt een order te annuleren. Alex krijgt van het
hoofdkantoor drie maanden de tijd om de zaken op orde te
krijgen en anders wordt de fabriek gesloten.
Bij toeval loopt Alex een oude
bekende van de Universiteit, de natuurkundige Jonah, tegen
het lijf en verteld hem over zijn fabriek. Hij verteld
enthousiast over de toename van de productiviteit door het
inzetten van robots maar Jonah bestrijdt de
effectiviteitseffecten en geeft hem door enkele
scherpzinnige vragen te stellen stof tot nadenken. Samen met
zijn staf probeert Alex met deze nieuwe inzichten de fabriek
te herstructureren. Maar niet alleen de fabriek en zijn baan
staan op het spel ook zijn huwelijk met Julie staat onder
grote druk."
De meeste studie- of managementboeken zijn best interessant maar niet bepaald ontspannende lectuur. Het bestaat grotendeels uit droge leerstof met een opsomming van feiten, tabellen en definities. Dat studiemateriaal niet altijd doodsaai hoeft te zijn, bewijst Goldratt met Het Doel. Ik heb nooit geweten dat een managementboek zo leuk kon zijn. Ik heb het verhaal met veel plezier gelezen en was echt benieuwd hoe ze de problemen waar ze tegen aanliepen, probeerden op te lossen. Zelf begin je automatisch mee te denken. Pas op het laatst bij weer een ander knelpunt had ik er even genoeg van maar dat was slechts van korte duur en het slot maakte weer veel goed.
Ook al speelt het verhaal zich af in
een fabriek met een productielijn, de Theory of Constraints
(TOC) - in het Nederlands de Theorie van Beperkingen - kun
je op iedere organisatie los laten. Ik kon het in ieder
geval goed relateren aan het bedrijf waar ik werk en aan het
functioneren van anderen, mezelf en de processen. Ik vond
iedereen in de fabriek van Alex wel heel erg bereidwillig,
ook al ging het soms wat schoorvoetend, maar niemand maakte
het hem echt moeilijk behalve de pennenlikkers op het
hoofdkantoor. Dat zou je een productiefoutje in het boek
kunnen noemen maar wie weet komt die menselijke
inflexibiliteitsfactor meer aan bod in het vervolg Het
is geen toeval?
Ik begreep eerst niet zo goed de toevoeging van de subtitel "Een proces van voortdurende verbetering" want ik dacht als je de oplossing voor een probleem hebt, je niet verder hoeft te verbeteren maar uiteindelijk is me dat op het eind toch nog duidelijk geworden. Ik denk als ik Het Doel nog een keer zou lezen, ik het nog beter zou snappen want als je eenmaal het antwoord weet, lijkt het allemaal zo ontzettend logisch.
Wat me in ieder geval duidelijk is
geworden dat als je iets wilt bereiken het begint met het
bepalen van een doel want anders weet je niet welke kant je
op moet. Of zoals het zo mooi in Alice in Wonderland wordt
beschreven: "Would you tell me, which way I ought to go from
here, asked Alice? That depends on where you want to go,
said the Cat. I don't much care where, said Alice. Then it
doesn't matter which way you go, said the Cat."
Aan mijn cursus Persoonlijke Effectiviteit heeft dit boek niet direct veel bijgedragen maar ik zie nu wel in dat die training een middel is om bewuster te worden van de mogelijkheden én de valkuilen om je doel te bereiken. Ik ben in ieder geval een stuk doelbewuster geworden na het lezen van Het Doel. © RtH 25-5-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
14 Ultimatum |
||
|
|
Titel | Ultimatum |
| Auteur | Matthew Reilly | |
| Gegevens | Paperback | blz. 328 | AW Bruna| 2002 | |
| ISBN | 9022986179 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 27 apr t/m 1 mei | |
| Waardering | 6 | |
|
Inhoud: Diep in de woestijn van Utah bevindt zich Amerika's meest geheime luchtmachtbasis: een gigantisch complex van zes ondergrondse verdiepingen dat wordt aangeduid met de codenaam Area 7. Vandaag komt de president van de Verenigde Staten de basis inspecteren, met in zijn gevolg kapitein Shane Schofield en zijn team van IJsstation. Een simpele routineklus, zo lijkt het. Maar de presidentiële escorte heeft de basis nog niet betreden, of ze worden geconfronteerd met een dood gewaande ex-generaal, codenaam Ceasar, die de president een gruwelijk ultimatum stelt... Recensie: Actie in het kwadraat Na het eerdere echec met De Dertien Treden besloot ik het over een hele ander boeg te gooien. Geen subtiliteiten, diepzinnige gesprekken of psychologische trucjes, nee recht toe recht aan actie en spanning in Ultimatum van Matthew Reilly. "Bij een inspectie van de ultrageheime basis Area 7 diep in de woestijn van Utah wordt de president overvallen en met zijn leven bedreigd door een dood gewaande ex-generaal met de codenaam Ceasar. De president ziet zich voor een schier onmogelijk ultimatum gesteld met verstrekkende gevolgen. Aan Schofield en zijn team de taak de president te beschermen en om een oplossing voor dit duivels dilemma te bedenken maar eerst moeten ze trachten in leven te blijven tegen de beter bewapende en grotere troepenmacht van Ceasar." Shane Schofield is na zijn eerdere avontuur op Antarctica (IJsstation) overgeplaatst naar de beveiligingseenheid van het Korps Mariniers die de president van de Verenigde Staten - met in zijn kielzog een rits stafleden en Secret Service mensen - escorteert bij zijn trips buiten het Witte Huis. Met Schofield in de buurt weet je dat het mis moet gaan en dat gebeurt dan ook redelijk snel naar de wat taaie opening. Vanaf dat moment is het hollen, zonder stilstaan, geblazen. Het is net James Bond maar dan in een veel hogere versnelling en met nog spectaculairdere stunts. Krijgt 007 wat leuke kleine gadgets van Q mee, in Ultimatum gebruiken Schofield en zijn belagers het modernste wapentuig en de meest geavanceerde technologieën die er maar te vinden zijn. De Uzi die ik in dienst had, lijkt op een klappergeweertje in vergelijking met de P90 die standaard in dit boek gebruikt wordt.
Ultimatum zou een ideaal
filmscenario zijn voor types als Vin Diesel, Steven Seagall,
Jean-Claude van Damme en Wesley Snipes en ze zouden bij een
verfilming alle vier moeiteloos mee kunnen spelen zonder dat
iemand zich qua actie achtergesteld hoefde te voelen. Met het
noemen van deze namen weet de kenner gelijk ook wat hij kan
verwachten: bloederige vuurgevechten, oorverdovende explosies en
spannende achtervolgingen met hier een daar een gevatte
one-liner. Het gekke is dat ik helemaal niet van dat soort films
hou maar als leesvoer kan ik me er op zijn tijd prima mee
vermaken. Ik word ondanks het magere verhaal, de grote mate van
voorspelbaarheid en de lage geloofwaardigheid toch steeds
meegesleurd in het moorddadige tempo en heb het idee dat ik al
lezende net zo zit te hijgen als de personages in het boek.
Wil je een no-nonsense boek zonder al teveel poeha maar met veel vaart dan zit je met Ultimatum gebeiteld want hiermee krijg je actie in het kwadraat. © RtH 13-5-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
13 De dertien treden |
||
|
|
Titel | De dertien treden |
| Auteur | Ruth Rendell | |
| Gegevens | Paperback | blz. 295 | AW Bruna| 2004 | |
| ISBN | 9789022989012 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 21 apr t/m 26 apr | |
| Waardering | 5- | |
|
Inhoud: Mix Cellini, onderhoudsmonteur van fitnessapparaten, woont op de zolderverdieping van een oud vervallen huis in Londen. Hij droomt van rijkdom en roem, en hij weet dat hij beide kan bereiken wanneer fotomodel Nerissa Nash zijn liefde beantwoord. Mix wordt dag en nacht beheerst door zijn obsessie voor Nerissa, een obsessie die leidt tot een wanhoopsdaad' Gwendolen Chawcer, een eenzame, oude vrouw, moet even weinig van haar huurder op de zolderverdieping hebben als hij van haar. Omringd door de boeken die haar vader haar heeft nagelaten, leidt ze een teruggetrokken bestaan. Vaak denkt ze aan de jonge dokter Reeves die vijftig jaar geleden bijna dagelijks haar zieke moeder kwam bezoeken. Hij zou Gwendolen vast en zeker ten huwelijk hebben gevraagd, als hij haar destijds niet had betrapt. Dan ziet ze de overlijdensadvertentie van Reeves' vrouw in de krant' Recensie: Een ware conditieslag.
Ruth Rendell schrijft al meer dan
40 jaar detectives en thrillers en haar boeken worden over de
hele wereld verkocht. Ik kende haar echter alleen van de
inspecteur Wexford-mysteries die vroeger door de KRO werden
uitgezonden maar ik had nog nooit daadwerkelijk een roman van
haar gelezen. De Dertien Treden moest daar verandering in
brengen met de stellige verwachting dat het de eerste uit een
lange reeks zou worden maar die hoop heb ik, voorlopig althans,
laten varen.
"Gwendolen Chawcer, een vrouw op leeftijd, woont in een groot vervallen huis in de wijk Notting Hill in Londen. Om de touwtjes aan elkaar te kunnen knopen, neemt ze een huurder in huis die zijn intrek neemt op de verbouwde zolderverdieping, 13 treden boven de eerste etage. De man, Mix Cellini, een onderhoudsmonteur van fitnessapparatuur is geobsedeerd door de seriemoordenaar John "Reggie" Christie én het fotomodel Nerissa Nash." Viel het tempo in mijn vorige boek De Gijzeling te vergelijken met een TGV, De Dertien Treden deed eerder denken aan een ouderwetse trekschuit. Op zich hoeft dat niet erg te zijn als het verhaal maar boeiend is maar ook die eigenschap was ver te zoeken. Misschien dat mijn verwachtingen te hoog gespannen waren en ik meer van Rendell had verwacht maar ik vond De Dertien Treden erg teleurstellend. Je zou als je goed zoekt misschien wat argumenten voor een hogere waardering bijeen kunnen sprokkelen. Zo kunnen Chawcer en Cellini elkaar niet uitstaan maar hebben ze meer gemeen dan ze zelf door hebben. Beide zijn door een ouder opgevoed, hebben een rijke fantasie en leven buiten de werkelijkheid. Allebei lezen en herlezen ze steeds dezelfde boeken en alle twee dromen ze over een onbereikbare liefde en proberen daar verandering in te brengen. De fan zal hierin ongetwijfeld de brille van Rendell herkennen maar ik constateerde slechts een trage opbouw met veel gewauwel en een gebrek aan spanning. Het mag daarom een wonder heten dat ik het verhaal überhaupt uitgelezen heb. Dat had voornamelijk te maken met het feit dat het boek maar 295 bladzijden bevat - dus het leed was te overzien - en de ijdele hoop dat de tweede helft van het verhaal beter zou worden. Dat laatste gebeurde nauwelijks en het einde was ook nog eens zeer onbevredigend.
Op de achterkant prijkt een aanbeveling
van NRC Handelsblad die luidt: "Ruth Rendell - de
koningin van de misdaad - schrijft prachtige, spannende boeken,
waarin ze vaak op een schijnbaar moeiteloze manier de
beperkingen van het triviale misdaadgenre weet te overstijgen."
Buiten dat ik dit een zeer aanmatigende typering van het
genre vind, lijkt het ook niet op dit boek te slaan of het moet
betrekking hebben op de woordjes moeiteloos en
triviaal want dit verhaal lijkt zonder veel inspanning te
zijn geschreven en is het woord thriller, hoe ordinair en
onbeduidend ook, onwaardig.
Concluderend kan ik stellen dat je voor
De Dertien Treden voldoende doorzettingsvermogen moet hebben
want ik vond het een ware conditieslag zonder enige vorm van
beloning aan het eind.
© RtH 13-5-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
12 De Gijzeling |
||
|
|
Titel | De Gijzeling |
| Auteur | Sebastian Fitzek | |
| Gegevens | Paperback | blz. 414 | De Fontein | 2008 | |
| ISBN | 9789026123665 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 14 apr t/m 20 apr | |
| Waardering | 8½ | |
|
Inhoud: Vandaag is haar laatste dag. De gerenommeerde forensisch psychologe Ira Samin heeft haar zelfmoord zorgvuldig voorbereid. De dood van haar oudste dochter drukt te zwaar op haar geweten. Maar dan wordt Ira op het laatste moment naar een brutale gijzeling bij een radiozender geroepen. Een psychopaat speelt een macaber spel: tijdens een uitzending belt hij willekeurig mensen op. Als ze opnemen met een speciaal wachtwoord, wordt één gijzelaar vrijgelaten, doen ze dat niet, dan wordt er één doodgeschoten. De man dreigt net zo lang door te spelen totdat zijn verloofde bij hem in de studio komt. Maar zijn verloofde is maanden geleden overleden... Ira begint aan de bijna uitzichtloze onderhandelingen, terwijl er miljoenen mensen met haar meeluisteren... Recensie:
Stockholmsyndroom. © RtH 29-4-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
11 Broederbond |
||
|
|
Titel | Broederbond |
| Auteur | Michael Ridpath | |
| Gegevens | Paperback | blz. 360 | Van Holkema & Warendorf | 2007 | |
| ISBN | 9789026985935 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 1 apr t/m 12 apr | |
| Waardering | 7 | |
|
Inhoud: Voormalig gevechtspiloot Alex Calder is verrast wanneer zijn jeugdliefde Kim hem vraagt haar man Todd van Zyl te helpen. Todd is de oudste zoon van de machtige Zuid-Afrikaanse krantentycoon Cornelius van Zyl wiens vrouw achttien jaar geleden werd vermoord. Todd heeft altijd gedacht dat zij het slachtoffer was van guerrillastrijders, maar een recent ontdekte brief van zijn moeder werpt een ander licht op de gebeurtenissen. Hij ziet Alex als zijn laatste strohalm om de mysterieuze dood van zijn moeder op te helderen. De sleutel tot het mysterie blijkt namelijk te liggen bij Alex’ voormalige werkgever, de investeringsbank Bloomfield Weiss. Alex komt er al snel achter dat er meer aan de hand is en stuit op een internationaal complot dat haar oorspong vindt in het door de Apartheid geteisterde Zuid-Afrika. Een ontdekking waarmee hij niet alleen grote zakelijke belangen op het spel zet, maar ook de levens van zijn dierbaren in gevaar brengt… Tweede deel uit de Alex Calder serie. Recensie:
"Te min plofstof" © RtH 14-4-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
10 De crash |
||
|
|
Titel | De crash |
| Auteur | Nelson DeMille | |
| Gegevens | Gebonden | blz. 416 | The house of books | 2005 | |
| ISBN | 9044313355 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 22 mrt t/m 30 mrt | |
| Waardering | 7½ | |
|
Inhoud: Tegen de schemering nemen een man en een vrouw op het strand van Long Island hun liefdesspel met een videocamera op. Plotseling klinkt er een zware explosie en is er aan de donkere hemel een felle lichtflits te zien. Is er een vliegtuig neergestort? Het paar grijpt de camera en maakt dat het wegkomt. John Corey en zijn vrouw Kate Mayfield, beiden werkzaam voor een speciale eenheid die het terrorisme bestrijdt, vermoeden een samenzwering op het allerhoogste niveau. Samen gaan ze op jacht naar het bewijs waar alles om draait: een videotape van de afgrijselijke waarheid, een waarheid met onvoorstelbare gevolgen voor Amerika – en de wereld. Recensie:
Mechanisch defect of
doofpotaffaire?
Ik heb De Crash ooit eens van mijn schoonmoeder gekregen. Zij is geen thrillerlezer maar waarschijnlijk was ze te laat voor haar bestelling bij de ECI en kreeg ze automatisch De Crash als zogenaamde kwartaalkeuzeboek, toegestuurd. Hoe dan ook, ze weet dat ik wel van thrillers hou en zodoende kreeg ik het in mijn bezit. Het heeft bij mij nog jaren op de plank gelegen maar na het recente tragische vliegtuigongeluk van Turkish Airlines bij Schiphol besloot ik dat het tijd werd om eens de waarheid achter vlucht TWA-800 te achterhalen. Een aantal feiten: 17 juli 1996 - Trans World Airlines vlucht 800 vertrok met 90 minuten vertraging vanaf Kennedy Airport met bestemming Parijs. Nog geen half uur na vertrek ontplofte de 25 jaar oude Boeing 747-131, registratie N93119, nabij Long Island. Alle 230 inzittenden kwamen om het leven. Er werden geen problemen geconstateerd voor de vlucht en ook tijdens de korte vlucht werd er geen melding gemaakt van problemen. Ooggetuigen meldden vlak voor de ontploffing een flits te hebben gezien maar na vier jaar komt de National Transportation Safety Board (NTSB) met een communiqué dat het ongeluk veroorzaakt werd door een vonk ten gevolge van kortsluiting in de bedrading waardoor de brandstofdampen in de centrale brandstoftank tot ontploffing kwamen. "Een overspelig stel maakt die beruchte avond in juli opnames van hun liefdesspel in de open lucht en leggen daarbij onbedoeld de laatste minuten van vlucht TWA-800 vast. De beelden zijn van cruciale waarde voor het reconstrueren van de gebeurtenissen die geleid hebben tot de explosie van de Boeing 747 en het achterhalen van de waarheid maar het stel is spoorloos verdwenen.
John Corey, voormalig rechercheur
Moordzaken is overgeplaatst naar het ATTF (Anti-Terrorist
Task Force) maar zijn hart ligt nog steeds bij de New York
Police Department. Vijf jaar na de crash bezoekt Corey met
zijn tweede vrouw Kate Mayfield, de herdenkingsdienst voor
de 230 slachtoffers. Na de plechtigheid wordt Corey
aangesproken door FBI agent Liam Griffith die hem tussen de
regels door duidelijk maakt dat het dossier omtrent het
ongeluk gesloten is. Dit werkt op de eigenzinnige Corey als
een rode lap op een stier. Heimelijk aangespoord door Kate -
destijds lid van het onderzoeksteam en niet geheel tevreden
met het verloop van het verrichte onderzoek - start Corey
zijn eigen navorsing naar de werkelijke oorzaak van de
vliegramp."
De Crash is mijn eerste
boek van Nelson DeMille. Ik moest in het
begin erg wennen aan de cynische hoofdpersoon John Corey;
een typische hardboiled American copper met het
bijbehorende machogedrag maar ook met een sterk
ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel. Daarbij is hij
koppig, vastberaden en trekt zich van niets en niemand
wat aan. Hij maakt overal grapjes over: "Wil je een
biertje? Nee ik heb geen dienst." en dat gaat eigenlijk
het hele boek zo door. Ik denk niet dat iedereen die
stijl en humor kan waarderen maar ik moest er vaak wel
om (glim)lachen, al had ik ook wel eens momenten dat ik
dacht wanneer ben je nu eens serieus? Soms was het ook
net of DeMille via Corey in gesprek ging
met de lezer: "Waarom - zou je je kunnen afvragen - zou
ik die informatie willen hebben?" Eenmaal gewend aan
deze stijl en het cynisme, wist ik De Crash wel
te waarderen. Soms was 't wat langdradig maar het echte
politiewerk wordt ook grotendeels bepaald door
vasthoudendheid en het herhaaldelijk stellen van
dezelfde vragen. Desondanks las het verhaal vrij vlot en
wilde ik toch steeds weten hoe het verder ging.
De Crash een goed uitgewerkt,
aannemelijk verhaal, gebaseerd op een waargebeurd en triest
gegeven. Het boek geeft een authentiek overzicht van de
verschillende instanties die bij een vliegtuigcrash
betrokken zijn en hun onderzoekmethoden. DeMille
heeft handig gebruik gemaakt van de vele feiten,
verklaringen en fysieke bewijslast maar eveneens van de vele
speculaties die de ronde deden - en nog steeds doen - over
de ware toedracht van het vliegtuigongeluk.
Lees het boek en oordeel zelf of de explosie te wijten is aan een mechanisch defect of dat het een doofpotaffaire is. © RtH 25-3-2009 Reageren? Klik hier |
||
|
9 Niemand die je hoort |
||
|
|
Titel | Niemand die je hoort |
| Auteur | Steve Mosby | |
| Gegevens | Paperback | blz. 287 | AW Bruna | 2009 | |
| ISBN | 9789022993552 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 15 mrt t/m 20 mrt | |
| Waardering | 6- | |
|
Inhoud: Wanneer heb jij je vrienden voor het laatst gezien? Zou jij het weten als ze in nood zijn? Wie zijn je echte vrienden eigenlijk? En wat als je voor het leven van een van hen moet kiezen? Hij bindt ze vast op bed en laat ze zonder eten of drinken volledig aan hun lot over. Wanneer nietsvermoedende vrienden contact opnemen, beantwoordt hij hun berichten zodat het lijkt alsof er niets aan de hand is. Zodra de jonge vrouwen overleden zijn, stuurt hij die vrienden een laatste bericht: jij hebt haar laten doodgaan… Detective Sam Currie moet de zaak van deze seriemoordenaar op zich nemen. Een van de verdachte is Dave Lewis. Dave heeft nog meer zorgen. De dood van zijn broer werpt nog steeds een schaduw over zijn leven. Ook zijn grote verloren liefde Tori laat hem niet los. Als zij in het ziekenhuis belandt, neemt Dave zich voor haar niet meer zo snel uit het oog te verliezen, ook al is hij intussen een voorzichtige relatie met internetdate Sarah begonnen. Dan blijkt Tori het volgende slachtoffer te zijn… Recensie: Sterft in stilte Ik had veel goede verhalen gehoord over de debuutroman De 50/50 moorden van Steve Mosby. Zijn schrijfstijl werd vergeleken met Simon Beckett, één van mijn favoriete auteurs, en Cody McFadyen, die ik eveneens erg goed vind. Toen uitgever A.W. Bruna met de actie "Zegt 't voort" van de nieuwe Mosby getiteld Niemand die je hoort kwam, heb ik geen moment geaarzeld om me voor deze buzzactie aan te melden. Er werden in totaal 100 exemplaren beschikbaar gesteld aan mensen die dit boek op een of andere manier wilden promoten en ik was een van de gelukkigen maar of ze echt blij zijn met mijn eindconclusie ...? "Als een aantal ex-vriendinnen van Dave Lewis op vreselijke manier ter dood worden gebracht, wordt hij door de politie als eerst verdachte gezien. Terwijl de politie jacht op hem maakt, probeert Dave de ware moordenaar te achterhalen maar hij heeft geen idee waar hij moet beginnen." Niemand die je hoort is een vaag uitgewerkte aanklacht tegen de onverpersoonlijking van de maatschappij en de manier waarop mensen contact met elkaar onderhouden. Het verwijt is dat menselijke communicatie wordt vervangen door mail en sms en dat men elkaar minder treft of ziet. Zelf vind ik dat het contact juist daardoor intensiever is geworden. Van familieleden, vrienden of kennissen die ver weg wonen en die je normaal gesproken maar ik 1 of 2 keer per jaar ziet weet je veel meer dan voorheen. Ook als je weinig tijd hebt, is een mailtje of een sms’je een handig hulpmiddel om contact te houden. Bellen kan uiteraard ook maar dat komt niet altijd gelegen. Dat is het fijne van mail, sms e.d. je kunt het versturen en lezen wanneer het jou past. Ook communities als Hyves en MySpace hebben dat voordeel al heb ik soms het idee dat de kwantiteit van vrienden belangrijker is dan de kwaliteit. Mosby heeft een prettige schrijfstijl en ik vind zijn metaforen en vergelijkingen vaak sterk gevonden. In het begin is het verhaal soms wat moeilijk te volgen en ontbeert het de broodnodige adhesie. Mijn gedachten dwaalden tijdens het lezen vaak af en halverwege werd het pas een beetje spannend maar ook toen moest ik me nog dwingen om mijn aandacht erbij te houden. Ik dacht dat het aan mezelf lag maar dit gebrek aan binding was een algemeen gehoorde opmerking tijdens de forumdiscussie; mijn tegenprestatie voor het ontvangen van het boek. Een ander punt van kritiek is dat sommige gebeurtenissen uit het niets leken te komen. Zo bleek nergens uit dat Dave aan het internetdaten was maar plotsklaps had hij een afspraak met ene Sarah. De eerder aangehaalde vergelijkingen met Beckett en MacFadyen worden in Niemand die je hoort nergens waargemaakt. Het is een gemiddelde thriller die weliswaar vlot leest maar waar je na enige tijd niemand meer over zult horen. © RtH 25-3-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
8 Het fatale zwijgen |
||
|
|
Titel | Het fatale zwijgen |
| Auteur | Andreas Eschbach | |
| Gegevens | Paperback | blz. 304 | Karakter Uitgevers| 2004 | |
| ISBN | 9061122228 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 10 mrt t/m 13 mrt | |
| Waardering | 7- | |
|
Inhoud: Duane Fitzgerarld, een 35-jarige, alleenstaande Amerikaan, woont teruggetrokken in Dingle, een klein dorpje aan de Ierse kust. Ondanks het feit dat hij een man in de beste jaren van zijn leven is, leeft hij van een klein pensioen van het Amerikaanse leger. Duane is namelijk een van de twaalf soldaten die ten tijde van de Eerste Golfoorlog onderworpen geweest zijn aan verregaande experimenten: in het streven om een leger van onverslaanbare superstrijders te creëren, werd een zeer select groepje mannen letterlijk omgebouwd tot technologisch perfecte vechtmachines, de zogenaamde 'Cyborgs' (vergelijkbaar met The Terminator, de verbinding van mens en machine), ze bestonden uit net zoveel computergestuurde technologie als uit vlees en bloed. Van botten van titanium tot een lasergestuurd linkeroog, Duane kan zich niet meer herinneren hoeveel pijnlijke operaties hij heeft moeten ondergaan. Maar de tragiek van Duane en de zijnen is dat latere presidenten het budget voor dit geheime experiment steeds verder kortten en dat het onder Clinton uiteindelijk werd stopgezet, nog voordat een van de mannen maar één dag had kunnen vechten. De leden van de groep kwamen in een witness protection program en wonen nu, verspreid over de hele wereld, een teruggetrokken bestaan. Met de dure eed dat ze altijd over het project zullen zwijgen. Maar aan Duanes zwijgen komt een eind als een Amerikaanse journalist die in het dorp naar hem op zoek is, in zijn hotelkamer wordt vermoord. En als hij erachter komt dat alle andere deelnemers aan het project, met wie hij van tijd tot tijd telefonisch contact had, omgekomen zijn bij onverklaarbare ongevallen… Duane moet nu een beslissing nemen: wat is de dure eed hem waard wanneer zijn leven in gevaar is? Voor het eerst in twaalf jaar schakelt Duane weer over in de 'combat mode'. Een wedloop tegen de tijd begint. Recensie:
De man van meer dan 6 miljoen.
Ik heb Het fatale zwijgen diverse
malen in een winkel in handen gehad maar evenzovele keren weer
teruggelegd. Enerzijds was ik nieuwsgierig naar de ongewone
inhoud maar anderzijds was ik ook bevreesd voor het
futuristische aspect van het verhaal. Pas nadat ik
De erfenis van
Fontanelli had gelezen, wist ik wat
Andreas Eschbach
in zijn mars had en besloot ik ook dit boek van hem aan te
schaffen. Het heeft nog een tijdje in de kast gestaan
maar afgelopen week heb ik het dan eindelijk gelezen en met veel
genoegen mag ik wel zeggen. Ik had vooraf nog steeds wat lichte
bedenkingen maar die smolten al lezende snel weg.
"De militair Duane Fitzgerald is al op
35 jarige leeftijd gepensioneerd en leeft een teruggetrokken
bestaan in het dorpje (An Daingean) Dingle in Ierland. Hij vult
zijn leven voornamelijk met wandelingen en lezen, met name
filosofische boeken. Zijn rust wordt verstoord als iemand uit
Amerika vragen over hem begint te stellen en achter zijn
verblijfplaats probeert te komen. Als Duane niet kort daarna
getuige is van een moord en vervolgens continu in de gaten wordt
gehouden, besluit hij om in actie te komen."
Eschbach heeft gekozen om het verhaal in de eerste persoonsvorm te schrijven waardoor je nauwer bij Duane betrokken raakt en beter ervaart wat hij voelt en denkt. Sommige lezers houden niet van de ik-vorm maar mij stoort het niet. Eigenlijk is het verhaal van Duane een tragisch verhaal. Er is voor miljoenen dollars aan hem verspijkerd maar hij heeft zijn verkregen talenten nooit kunnen tonen omdat het geheime project waar hij deel van uitmaakte voortijdig werd beëindigd. Nu leeft hij in afzondering in een klein Iers dorpje aan zee. De vele "verbeteringen" hebben hem voor het leven getekend want hij kan nooit meer een normaal leven lijden. Hij kan geen gewoon eten meer verdragen maar moet speciale voedselpreparaten innemen. Ook een biertje of een kop koffie is uit den boze en ironisch genoeg beginnen zijn bijzondere functies bij tijd en wijle te haperen, juist op een moment dat hij ze eindelijk kan en moet gebruiken.
Andreas Eschbach
schreef voordat hij overstapte op het schrijven van thrillers,
sciencefiction verhalen. Het fatale zwijgen neigt
op het eerste gezicht een beetje naar dat genre maar is het niet
en zo heb ik het ook niet ervaren. Dat komt onder meer doordat
de ongewone facetten van het verhaal geloofwaardig worden
beschreven en de thrillerelementen de boventoon voeren.
Bovendien is science fiction, letterlijk vertaald:
wetenschappelijke fictie, in sommige gevallen allang geen fictie
meer. Wat voorheen ondenkbaar leek, is door de voortschrijdende
wetenschappelijke en technische ontwikkelingen, werkelijkheid
geworden. Wie had ooit gedacht dat we overal en altijd
bereikbaar zouden zijn? Dat ons eten binnen een paar minuten
opgewarmd kan worden door microgolven? En wie kon 25 jaar
geleden bevroeden dat de personal computer zo'n prominente
plaats in ons leven zou innemen?
Het wetenschappelijke concept van een
cyborg - een samenvoeging van cybernetisch organisme - is ook
helemaal niet zo vreemd als het aanvankelijk lijkt. In de
hedendaagse medische wereld worden gebrekkige lichaamsfuncties
of versleten gewrichten al opgevangen of vervangen door
mechanische of biologische hulpmiddelen in de vorm van kunstklep
of -heup bijvoorbeeld. Of wat te denken van het inbrengen van
een pacemaker voor het hart? Vijftig jaar geleden werd dat nog
gezien als een baanbrekende en futuristisch ingreep maar nu is
het net zo normaal als een vliegvakantie. De stap om additionele
eigenschappen aan een kunstmatig lichaamsdeel toe te voegen is
echt niet zo groot.
Ik heb me met Het fatale zwijgen beter vermaakt dan ik vooraf had ingeschat en zijdelings kreeg ik ook nog wat filosofische wijsheden van de Romeinse filosoof Seneca mee. Het predikaat "superspannend" wat op de voorkant van het boek prijkt, is zwaar overdreven want dat was niet het geval maar ik werd wel steeds geprikkeld om verder te lezen. Een leuk boek voor tussendoor en een keer heel wat anders. © RtH 20-3-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
7 Het einde van de stilte |
||
|
|
Titel | Het einde van de stilte |
| Auteur | Charlotte Link | |
| Gegevens | Gebonden | blz. 511 | The House of books| 2006 | |
| ISBN | 9789044314718 | |
| NUR/NUGI | 302 (literaire thriller) | |
| Gelezen van | 24 feb t/m 8 mrt | |
| Waardering | 9 | |
|
Inhoud: Stanbury - een klein dorp in het zuidwesten van Yorkshire. Een romantisch landschap dat eens de geboortestreek van de gezusters Brontë was. En een oord waar drie intiem bevriende Duitse echtparen al jaren hun vakantie doorbrengen. Regelmatig treffen ze elkaar in het oude Stanbury House met zijn verwilderde park en broze charme uit lang vervlogen tijden. Ze gaan met elkaar om als één grote familie. Jessica Wahlberg, die met een onbevangen blik achter de façade kijkt, merkt al spoedig dat niets is wat het lijkt. Achter de opgewektheid gaan angst, haat, jaloezie en vertwijfeling schuil. Jessica, die slecht tegen deze hypocriete sfeer kan, vlucht steeds vaker in lange, eenzame wandelingen. Maar plotseling stort de hele schijnwereld van Stanbury House ineen: een gruwelijke misdaad maakt een einde aan de tientallen jaren durende stilte en confronteert elk van de overlevenden met zijn of haar persoonlijke waarheid.
Recensie:
Om stil van te worden.
Intermenselijke relaties zijn erg
gecompliceerd maar als deze ook nog eens bijeen worden gehouden
door een traumatische gebeurtenis kan dat verstikkende vormen
aannemen. Dat is het sterk uitgewerkte thema waarop Het einde
van de stilte is gebaseerd, de tweede roman van
Charlotte Link
die in 2006 in Nederland verscheen.
"Met enige regelmaat brengen drie
bevriende echtparen uit Duitsland hun vakanties door in Stanbury
House in het Engelse Yorkshire. Het lijkt een idyllisch plaatje
maar in werkelijkheid is het een façade waarachter veel
verdriet, pijn, angst en onzekerheid schuil gaat. Jessica, de
tweede vrouw van Alexander, begint langzamerhand deze
schijnwereld te doorgronden en weet zich d.m.v. lange
wandelingen aan dit compulsieve samenzijn te onttrekken. Op een
van haar tochtjes maakt ze kennis met de obsessieve Philip Bowen
die beweert een afstammeling van Kevin MacGowan te zijn en op
grond daarvan aanspraak te kunnen maken op de helft van Stanbury
House, dit tot grote woede van Patricia, de enige erfgename en
huidige eigenaresse van het landhuis.
Als Jessica op een mooie zonnige lentedag terugkomt van een van haar solowandelingen heeft er in haar afwezigheid een vreselijke misdaad plaatsgevonden. De levens van de bewoners van Stanbury House komen volop in de schijnwerpers te staan en in dat licht ontstaat er een heel ander beeld van alle personen en hun verhoudingen."
Het einde van de stilte is een
meeslepende roman over een jarenlange vriendschap van drie
mannen die ten kostte van alles in stand moeten worden gehouden.
Alles en iedereen moet er voor wijken en het resultaat is een
geforceerd samenzijn met alle spanningen van dien. Het boek gaat
niet zozeer over de gruwelijk misdaad maar over de
achterliggende oorzaken die tot deze daad hebben geleid. Je
maakt kennis met de bezeten Phillip Bowen, de analyserende Tim,
de karakterloze Alexander, de knappe maar ongelukkige Leon en
hun vrouwen en kinderen.
Het verhaal gaat ook over de onderlinge afhankelijkheid van mensen. De een gedreven door liefde, een ander uit geldnood of miskenning en weer een ander uit schuldgevoel. Je snapt niet waarom sommige personages bij elkaar bleven maar in het echte leven liggen die verstandhoudingen vaak ook niet zo eenvoudig. Charlotte Link is een meesteres in het neerzetten van mensen van vlees en bloed en hun emoties. De opstandige puberdochter, de "boze" stiefmoeder, de regelaar, de psycholoog, de neuroot; ze zijn allemaal zo herkenbaar. Net als haar andere boeken is ook deze psychologische thriller doorspekt met liefde voor het Engelse landschap en de natuur in het bijzonder. Ook haar beschrijvingen van de hond Barney zijn zo levendig dat het dier als ware van de pagina's tegen je opspringt. Naarmate het verhaal vordert, kom je steeds meer te weten over de vriendenclub en de mysterieuze erfgenaam maar ik bleef lang onzeker over de dader al had ik wel een vaag vermoeden. Pas op het einde wordt de stilte inderdaad verbroken en kan ik niet anders concluderen dat Link weer een geweldig boek heeft afgeleverd. Om stil van te worden! © RtH 17-3-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
6 De Vaticaanse moorden |
||
|
|
Titel | De Vaticaanse moorden |
| Auteur | David Hewson | |
| Gegevens | Paperback | blz. 316 | De Fontein| 2005 | |
| ISBN | 9789026122187 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 11 feb t/m 20 feb | |
| Waardering | 5½ | |
|
Inhoud: Professor Sara Farnese zit in de bibliotheek van het Vaticaan, wanneer een vroegere vriend binnenstormt met in de ene hand een pistool en in de andere een plastic zak. Hij roept:'Het bloed van de martelaren is het zaad van de kerk' en stort de bloederige inhoud op tafel. Kort daarna worden er in de nabije kerk twee lijken gevonden. Recensie:
Een martelgang.
Met de publieke rel rond het opheffen
van de excommunicatie van de omstreden Britse bisschop
Richard Williamson van de ultraconservatieve broederschap
Pius X, leek me dit een mooi moment om weer eens een boek te
pakken wat zich in en rond het Vaticaan afspeelt. Dat werd
dus De Vaticaanse moorden van David Hewson.
Jammer dat er geen bewijzen in staan die bisschop Williamson
alsnog doen besluiten zijn uitspraken - dat er in de
concentratiekampen van de nazi's geen gaskamers waren en dat
er niet zes miljoen maar slechts 300.000 Joden zijn
omgekomen - te herzien.
"In Rome wordt in korte tijd een
aantal moorden gepleegd die allemaal een gelijkenis vertonen
met het Martelaarschap van de Heiligen, een serie
schilderijen van de zestiende-eeuwse kunstenaar Caravaggio.
Nic Costa en zijn oudere partner Luca Rossi worden op de
zaak gezet. Nic's onvermoeibare inspanningen om het patroon
van leugens en bedrog te ontrafelen, voeren hem naar het
binnenste van het Vaticaan."
Ik was een half jaar eerder al eens in
De Vaticaanse moorden begonnen maar toen wist
het mijn
aandacht niet vast te houden. Ik dacht dat ik niet in
de juiste stemming was en heb 't weer weggelegd. Nu
was ik wel gemotiveerd maar had ik wederom moeite om in het
verhaal te komen. Ditmaal heb ik echter wel doorgezet maar
helaas bleef de beloning uit.
Op circa een derde van het boek had ik het gevoel dat het iets beter werd maar dit was van tijdelijke aard en slechts bij vlagen. Ik had nogal moeite met de schrijfstijl van Hewson; sommige zinsconstructies moest ik meerdere keren lezen om te begrijpen wat hij nu precies probeerde te zeggen. Wellicht zegt dat meer iets over mij dan over het boek maar ik kan wel concluderen dat Hewson en ik elkaar niet zo liggen. Toch krijgt hij nog één herkansing omdat ik ooit op een boekenmarkt zijn Semana Santa heb gekocht maar als hij daarin net zo langdradig is als in deze thriller, ben ik er gauw klaar mee.
Op de cover van De Vaticaanse
moorden staat: "Intelligenter en beter geschreven dan
Dan Browns bestseller..." aldus de Washington Post. Het
intelligentere deel waar de Amerikaanse krant op doelt,
zal wel in de uitleg van de symboliek van de schilderijen
van Caravaggio zitten en het beter geschreven in de
meer literaire volzinnen en de dialogen over de zin van het
leven, maar geef mij maar Het
Bernini Mysterie van
Dan Brown. Misschien niet zo intelligent en
diepzinnig maar in ieder geval vele malen spannender en
fijner om te lezen. Beide boeken zijn onvergelijkbaar, de
enige overeenkomsten zijn dat ze allebei in Rome plaats
vinden en dat de kunst een rol speelt maar voor de rest
houdt iedere vergelijking op.
De Vaticaanse moorden is sporadisch
spannend en leek bijwijlen meer op een reisgidsje van Rome
dan op een thriller. Van iedere straat, gebouw of muur werd
wel iets historisch verteld. Leuk voor de geschiedkundigen
onder ons maar die doelgroep pakt wel een wetenschappelijk
werk over de Eeuwige Stad. Achtergrondinformatie kan, mits
goed gedoseerd, boeiend zijn en een boek iets extra's geven
maar het mag niet ten kostte gaan van het verhaal en de
spanning en dat was hier wel het geval. Gelukkig werd ik na
316 bladzijden eindelijk verlost van deze martelgang.
P.S. Nadat ik de recensie klaar had, las ik op de achterkant dat Hewson reisjournalist is geweest. Dat verklaart in ieder geval een van mijn constateringen. © RtH 23-2-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
5 IJselijk web |
||
|
|
Titel | IJselijk web |
| Auteur | Glenn Meade | |
| Gegevens | Paperback | blz. 312 | Van Holkema & Warendorf| 2005 | |
| ISBN | 9789026984341 | |
| NUR/NUGI | 332 (thriller) | |
| Gelezen van | 4 feb t/m 10 feb | |
| Waardering | 7½ | |
|
Inhoud: Jennifer March lijdt nog dagelijks onder de verschrikkelijke nacht waarin haar moeder werd vermoord, haar broertje ernstig gewond raakte en zijzelf bijna werd verkracht. Haar vader Paul is rond die tijd als vermist opgegeven, en voor het laatst gezien in Zwitserland. Wanneer de politie denkt het lichaam van Paul March te hebben gevonden in de Zwitsers-Italiaanse grensstreek, komen de herinneringen weer naar boven; zo lijkt het wel of ze wordt geschaduwd en er worden aanslagen op haar leven gepleegd. Bovendien is het wel heel toevallig dat de man die haar vaders lichaam vond, zelf inmiddels is verongelukt... Recensie:
IJspret in boekvorm
De weersverwachting voor de week van 4 februari 2009 luidde: "Regen afgewisseld met (natte) sneeuw. Temperaturen overdag een paar graden boven nul, 's nachts lichte vorst. Wind: oost tot noordoost, kracht 5, aan zee soms stormachtig." Met die weersomstandigheden in het verschiet besloot ik op zoek te gaan naar een thriller met winterse elementen en kwam zodoende terecht bij IJselijk web van Glenn Meade dat zich voor een groot gedeelte afspeelt in de Lepontische Alpen op de grens van Zwitserland en Italië. "Jennifer March lijdt sinds de dag dat haar moeder werd vermoord, haar broertje zwaar gewond raakte en haar vader verdween, aan afschuwelijke angstdromen. Ze hoopt twee jaar later nog steeds dat haar vader plotseling weer voor haar deur staat. Dat veranderd echter als zijn lichaam in een gletsjer op de grens van Zwitserland en Italië wordt gevonden. Jennifer reist naar Europa om haar vader te identificeren en om een einde te maken aan alle onzekerheid maar dan begint haar nachtmerrie pas echt." De Ier Glenn Meade komt gelijk ter zake in deze onderhoudende thriller en verliest weinig tijd aan het uitdiepen van de karakters, noch maakt hij veel worden vuil aan het beschrijven van steden en andere zaken. De gebeurtenissen staan centraal en bepalen het tempo van het verhaal. Het enige waar Meade even bij stil staat is het natuurschoon in de Alpen. Hij heeft het vaak over de adembenemende vergezichten en de ongereptheid van dit gebied. Ik denk dat hij tijdens zijn research behoorlijk onder de indruk is geraakt van de overweldigende grootsheid van dit berglandschap. Toch verliest hij zich niet in ellenlange loftuitingen over iedere besneeuwde bergtop of elk pittoresk dorpje, hoe imposant of mooi die ook kunnen zijn.
IJselijk web is een heerlijke,
ouderwetse thriller, een beetje in de trant van Alistair
MacLean en
Desmond Bagley, ongecompliceerd en
enigszins traditioneel maar lekker spannend met nipte
ontsnappingen, spectaculaire achtervolgingen en enkele
onverwachte wendingen. Je blijft lang in het ongewisse over
het hoe en waarom. De spanning wordt langzaam opgebouwd en
neemt per hoofdstuk toe. Een stukje ijspret maar dan in
boekvorm.
© RtH 20-2-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
4 De Internet killer |
||
|
|
Titel | De Internet killer |
| Auteur | A.J. Holt | |
| Gegevens | Paperback | blz. 287 | Van Holkema & Warendorf | 1996 | |
| ISBN | 9026973640 | |
| NUR/NUGI | 331 (thriller) | |
| Gelezen van | 1 feb t/m 3 feb | |
| Waardering | 7+ | |
|
Inhoud: FBI-agente Jay Fletcher had gezworen de onschuldigen te beschermen. Maar niemand had haar verteld wat ze moest doen met de schuldigen... Speciaal agente en computerdeskundige Jay Fletcher is goed in het oplossen van moeilijke zaken. Te goed in feite voor haar eigen bestwil. Al snel heeft zij de reputatie zich door niets en niemand te laten weerhouden. Wanneer een seriemoordenaar wordt vrijgesproken omdat Jay bewijzen heeft verkregen zonder justitiële goedkeuring, wordt zij overgeplaatst naar Santa Fe. Boos en gefrustreerd gebruikt Jay haar computerprogramma illegaal om een seriemoordenaar die Santa Fe onveilig maakt, op te sporen. Maar wat ze ontdekt is meer dan waarom zij heeft gevraagd: een
netwerk van seriemoordenaars, die door middel van een geheime
code met elkaar communiceren via Internet. In de steek gelaten
door politie en justitie, besluit Jay het recht in eigen hand te
nemen. Eén voor één schakelt ze de door haar opgespoorde
moordenaars uit... Recensie:
Engel der wrake. © RtH 4-2-2009 Reageren?
Klik hier |
||
|
3 De Machtsfabriek |
||
|
|
Titel | De Machtsfabriek |
| Auteur | Robert Littell | |
| Gegevens | Gebonden | blz. 951 | AW Bruna | 2003 | |
| ISBN | 9022986349 | |
| NUR/NUGI | 338 (spionageroman) | |
| Gelezen van | 22 jan t/m 30 jan | |
| Waardering | 9½ | |
|
Inhoud: Wanneer Jack McAuliffe, Leo Kritzky en Elliott Winstrom Ebbitt II gerekruteerd worden als agent voor de CIA komen ze in een andere wereld terecht. Ze zullen hun dagen slijten in dubbellevens en leren omgaan met de gewetenswroeging die voortkomt uit de kennis van gruwelijke plannen en geheimen. Gebonden aan de wet en vaak gehinderd door de luimen van de Amerikaanse president vechten ze mee in de Koude Oorlog, met een stijfkoppige toewijding die aan het ongelooflijke grenst. Hun loopbaan voert hen over het gehele wereldtoneel van de moderne geschiedenis. Van Berlijn - het front van de gistende Koude Oorlog - naar de Russische inval in Hongarije. Van Cuba - met de rampzalige operatie Varkensbaai - naar Afghanistan, waar moslimfundamentalisten de pionnen zijn in het machtsspel tussen Oost en West. Van de val van Gorbatsjov en het sovjetcommunisme naar het Washington, Londen en Rome van deze tijd. Soms slaan de agenten van de CIA een slag, soms lijkt de KGB de overhand te krijgen. Maar wie vecht eigenlijk aan welke zijde? Het werk van Jack, Leo en Ebby staat onder druk door het verraad van een dubbelspion met de codenaam SASJA, die zich een plaats heeft verworven binnen de CIA. De jacht op deze mol, waarbij rivalen en bondgenoten als de Britse MI6, de Russische KGB en de Israëlische Mossad betrokken zijn, vormt het hart van deze grootse spionageroman over de meest geheime, complexe en machtige organisatie ter wereld. Recensie: Desinformatie en desillusie. Reageren?
Klik hier |
||
|
2
De orde van het zwaard |
||
|
|
Titel | Deel 2 van De donkere Tijd: De orde van het zwaard |
| Auteur | Markus Heitz | |
| Gegevens | Paperback | blz. 430 | Luitingh Fantasy | 2008 | |
| ISBN | 9789024527823 | |
| NUR/NUGI | 334 (fantasy) | |
| Gelezen van | 19 jan t/m 21 jan | |
| Waardering | 7 | |
|
Inhoud: Tweede deel uit de serie van De Donkere tijd. Bij de voorspelling dat de Donkere Tijd zal weerkeren, huiveren de volkeren van Ulldart. De herinnering aan de eerste Donkere Tijd, die zich vierhonderd jaar eerder voltrok, is nog lang niet weggeëbd. Toen sloot een naar macht hongerende heerser een verbond met Tzulan, de geest van het kwade, en riep zodoende oorlog, duisternis en ellende af over de hele wereld. Lodrik, een vijftienjarige nietsnut en de zoon van de stervende heerser van Tarpol, is zich aanvankelijk niet bewust van de signalen die aangeven dat hem bij de terugkeer van de Donkere Tijd een belangrijke rol is toebedacht... Als De Orde van het Zwaard
begint, is Lodrik de heerser van Tarpol. Een zware taak rust op
zijn jeugdige schouders. De edelen en grootgrondbezitters
verzetten zich tegen de hervormingen die hij per se wil
doorvoeren. Daar komt nog bij dat Lodrik volgens het testament van
zijn vader zal moeten trouwen met zijn nicht Aljascha, die hij
niet vertrouwt, maar voor wie hij toch iets voelt. Recensie:
Zwarte magie. Reageren?
Klik hier |
||
|
1
Brug naar de hemel |
||
|
|
Titel | Brug naar de hemel |
| Auteur | Ken Follett | |
| Gegevens | Gebonden | blz. 1103 | Holkema & Warendorf | 2007 | |
| ISBN | 978 90 475 0292 0 | |
| NUR/NUGI | 340 (populaire fictie algemeen) | |
| Gelezen van | 4 jan t/m 15 jan | |
| Waardering | 10- | |
|
Inhoud: Het is de dag van Halloween in het jaar 1327. Vier kinderen - een dievegge, een pestkop, een geniaal joch en een meisje dat dokter wil worden - knijpen ertussenuit na de mis in de kathedraal van Kingsbridge. In het bos zien ze hoe twee mannen worden vermoord. Hun leven als volwassenen blijven met elkaar verbonden door de krachten van ambitie, liefde, hebzucht en wraak. Ze moeten voorspoed en hongersnood onder ogen zien, oorlog en zelfs de pest. En al die tijd leven ze in de lange schaduw van die onverklaarbare moordpartij waarvan zij op die ene dag in hun kindertijd getuige waren. Recensie: Brug naar de hemel zou in
verschillende opzichten een perfect geschiedenisboek zijn
geweest ware het niet dat het boek nogal veel seks bevat. Van
brute verkrachting en machtsmisbruik tot hartstochtelijk
beminnen en oprechte liefde. Seks is van alle tijden en de 14e
eeuw is daar geen uitzondering op. Ik ben totaal niet preuts
maar het had voor mij wel iets minder gemogen maar verder is
Brug naar de hemel fantastisch, meeslepend, leerzaam,
spannend, aangrijpend. Al lezende werd ik van de ene emotie naar
de andere geslingerd. Ik was woedend, verdrietig, verrast,
verontwaardigd, opgewonden, blij, opgelucht, verbaasd. ©
RtH 17-1-2009 Reageren?
Klik hier |
||