Andreas Eschbach

 Mijn opinie

Het eerste boek wat ik van Andreas Eschbach in de winkel zag liggen was Het fatale zwijgen. Op zich vond ik het gegeven best intrigerend maar ik durfde het niet aan om het boek te kopen. In 2005 werd zijn pas uitgebrachte Het Messias Mysterie tot discussieboek gekozen op Crimezone. Ik heb toen niet meegedaan omdat ik het idee had met een Dan Brown kloon te maken te krijgen. Pas nu weet ik dat Eschbach zijn boek nog voor de Dan Brown hype had geschreven.

Toch bleef Eschbach mij achtervolgen want toen ik een paar jaar later met mijn vrouw bij vrienden op bezoek was, kreeg ik De erfenis van Fontanelli in mijn handen gedrukt met de verzekering dat het een geweldig boek was. Nou mijn kameraad had niets teveel gezegd en ik ben meteen daarna alle andere boeken van Eschbach gaan verzamelen.

Wat ik zo mooi aan zijn boeken vind, is dat hij ingewikkelde zaken als geldstromen en de invloed van aardolie op de wereldeconomie in eenvoudige woorden weet weer te geven en je op een aangename manier veel te weten komt over deze materie. Ondanks dat de problematiek best ingewikkeld is, pik je het makkelijk op en het verhaal is er niet minder spannend om. Integendeel het krijgt er juist een extra dimensie door. De combinatie van feiten en fictie vind ik een heerlijke mix. Het is fascinerend om te lezen over machtspraktijken en machinaties waar we allemaal mee te maken hebben maar waar we nauwelijks weet van hebben. Eschbach weet het je haarfijn uit te leggen.

Dan Brown mag dan de meester van de fact-fiction over oude broederschappen zijn, Eschbach is dat van de moderne syndicaten.