Andreas Eschbach

Het fatale zwijgen 2004

Titel Het fatale zwijgen
Oorspr. titel Der letzte seiner Art ©  2003 | Vertaling: Peter de Rijk
Gegevens Paperback | blz. 304 | Karakter Uitgevers | 2004
ISBN 9061122228
NUR/NUGI 332 (thriller)
Waardering 7-
Inhoud:

Duane Fitzgerarld, een 35-jarige, alleenstaande Amerikaan, woont teruggetrokken in Dingle, een klein dorpje aan de Ierse kust. Ondanks het feit dat hij een man in de beste jaren van zijn leven is, leeft hij van een klein pensioen van het Amerikaanse leger. Duane is namelijk een van de twaalf soldaten die ten tijde van de Eerste Golfoorlog onderworpen geweest zijn aan verregaande experimenten: in het streven om een leger van onverslaanbare superstrijders te creŽren, werd een zeer select groepje mannen letterlijk omgebouwd tot technologisch perfecte vechtmachines, de zogenaamde 'Cyborgs' (vergelijkbaar met The Terminator, de verbinding van mens en machine), ze bestonden uit net zoveel computergestuurde technologie als uit vlees en bloed. Van botten van titanium tot een lasergestuurd linkeroog, Duane kan zich niet meer herinneren hoeveel pijnlijke operaties hij heeft moeten ondergaan. Maar de tragiek van Duane en de zijnen is dat latere presidenten het budget voor dit geheime experiment steeds verder kortten en dat het onder Clinton uiteindelijk werd stopgezet, nog voordat een van de mannen maar ťťn dag had kunnen vechten.

De leden van de groep kwamen in een witness protection program en wonen nu, verspreid over de hele wereld, een teruggetrokken bestaan. Met de dure eed dat ze altijd over het project zullen zwijgen. Maar aan Duanes zwijgen komt een eind als een Amerikaanse journalist die in het dorp naar hem op zoek is, in zijn hotelkamer wordt vermoord. En als hij erachter komt dat alle andere deelnemers aana het project, met wie hij van tijd tot tijd telefonisch contact had, omgekomen zijn bij onverklaarbare ongevallen…
Duane moet nu een beslissing nemen: wat is de dure eed hem waard wanneer zijn leven in gevaar is? Voor het eerst in twaalf jaar schakelt Duane weer over in de 'combat mode'. Een wedloop tegen de tijd begint.

Het fatale zwijgen is een superspannende thriller in de beste traditie van Michael Crichton.

Recensie:

De man van meer dan 6 miljoen.

Ik heb Het fatale zwijgen diverse malen in een winkel in handen gehad maar evenzovele keren weer teruggelegd. Enerzijds was ik nieuwsgierig naar de ongewone inhoud maar anderzijds was ik ook bevreesd voor het futuristische aspect van het verhaal. Pas nadat ik De erfenis van Fontanelli had gelezen, wist ik wat Andreas Eschbach in zijn mars had en besloot ik dit boek ook van hem aan te schaffen. Het heeft nog een tijdje in de kast gestaan maar afgelopen week heb ik het dan eindelijk gelezen en met veel genoegen mag ik wel zeggen. Ik had vooraf nog steeds wat lichte bedenkingen maar die smolten al lezende snel weg.

"De militair Duane Fitzgerald is al op 35 jarige leeftijd gepensioneerd en leeft een teruggetrokken bestaan in het dorpje (An Daingean) Dingle in Ierland. Hij vult zijn leven voornamelijk met wandelingen en lezen, met name filosofische boeken. Zijn rust wordt verstoord als iemand uit Amerika vragen over hem begint te stellen en achter zijn verblijfplaats probeert te komen. Als Duane niet kort daarna getuige is van een moord en vervolgens continu in de gaten wordt gehouden, besluit hij om in actie te komen."

Eschbach heeft gekozen om het verhaal in de eerste persoonsvorm te schrijven waardoor je nauwer bij Duane betrokken raakt en beter ervaart wat hij voelt en denkt. Sommige lezers houden niet van de ik-vorm maar mij stoort het niet. Eigenlijk is het verhaal van Duane een tragisch verhaal. Er is voor miljoenen dollars aan hem verspijkerd maar hij heeft zijn verkregen talenten nooit kunnen tonen omdat het geheime project waar hij deel van uitmaakte voortijdig werd beŽindigd. Nu leeft hij in afzondering in een klein Iers dorpje aan zee. De vele "verbeteringen" hebben hem voor het leven getekend want hij kan nooit meer een normaal leven lijden. Hij kan geen gewoon eten meer verdragen maar moet speciale voedselpreparaten innemen. Ook een biertje of een kop koffie is uit den boze en ironisch genoeg beginnen zijn bijzondere functies bij tijd en wijle te haperen, juist op een moment dat hij ze eindelijk kan en moet gebruiken.

Andreas Eschbach schreef sciencefiction verhalen voordat hij overstapte op het schrijven van thrillers. Het fatale zwijgen neigt op het eerste gezicht een beetje naar dat vroegere genre maar is het niet en zo heb ik het ook niet ervaren. Dat komt onder meer doordat de ongewone facetten van het verhaal geloofwaardig worden beschreven en de thrillerelementen de boventoon voeren. Bovendien is science fiction - letterlijk vertaald: wetenschappelijke fictie - in sommige gevallen allang geen fictie meer. Wat voorheen ondenkbaar leek, is door de voortschrijdende wetenschappelijke en technische ontwikkelingen, werkelijkheid geworden. Wie had ooit gedacht dat we overal en altijd bereikbaar zouden zijn? Dat ons eten binnen een paar minuten opgewarmd kan worden door microgolven? En wie kon 25 jaar geleden bevroeden dat de personal computer zo'n prominente plaats in ons leven zou innemen?
Het wetenschappelijke concept van een cyborg - een samenvoeging van cybernetisch organisme - is ook helemaal niet zo vreemd als het aanvankelijk lijkt. In de hedendaagse medische wereld worden gebrekkige lichaamsfuncties of versleten gewrichten al opgevangen of vervangen door mechanische of biologische hulpmiddelen in de vorm van een kunstklep of -heup bijvoorbeeld. Of wat te denken van het inbrengen van een pacemaker voor het hart? Vijftig jaar geleden werd dat nog gezien als een baanbrekende en futuristisch ingreep maar nu is het net zo normaal als een vliegvakantie. De stap om additionele eigenschappen aan een kunstmatig lichaamsdeel toe te voegen is echt niet zo groot.

Ik heb me met Het fatale zwijgen beter vermaakt dan ik vooraf had ingeschat en zijdelings kreeg ik ook nog wat filosofische wijsheden van de Romeinse filosoof Seneca mee. Het predikaat "superspannend" wat op de voorkant van het boek prijkt, is zwaar overdreven want dat was niet het geval maar ik werd wel steeds geprikkeld om verder te lezen. Een leuk boek voor tussendoor en een keer heel wat anders.

© RtH 20-3-2009