Harlan Coben

Momentopname van Harlan Coben

Titel Momentopname
Oorspr. titel Just one look | Vertaling: Renée Milders- Dowden
Gegevens Paperback | blz. 360 | De Boekerij | 2004
ISBN 90 225 4002 2
NUR/NUGI 332 (Thriller)
Waardering 7-
Inhoud:

Er zijn van die momenten waarop je bestaan rafelt, alsof er aan een los draadje wordt getrokken. De naald begeeft het en héél langzaam - in het begin merk je er maar weinig van - verandert er iets. Bij Grace Lawson begon het bij de fotozaak.
Wanneer Grace de foto's van een familie-uitje ophaalt zit er één foto bij die niet thuishoort op het rolletje, een foto van minstens twintig jaar geleden. Er staan vijf jonge mensen op: vier onbekenden en een die opvallend veel op haar man Jack lijkt. Als Jack de foto ziet ontkent hij dat hij het is. Maar later die avond rijdt hij zonder iets te zeggen weg en neemt de foto mee. Grace weet niet waarom hij is weggegaan en of hij ooit nog terug zal komen. Met de dag gaat ze meer twijfelen aan zichzelf, aan haar huwelijk en aan Jack. Als snel komt ze erachter dat ook anderen op zoek naar haar man en de foto. Een daarvan is een meedogenloze moordenaar die niet zal opgeven voordat hij zijn prooi gevonden heeft. Als blijkt dat de politie haar niet kan helpen, moet Grace in haar eigen, zorgvuldig weggestopte, verleden graven om de waarheid te ontdekken, waardoor ze Jack zal vinden en hun leven kan redden.

Recensie:

Een opname met een te lage resolutie.

Grace en Jack Lawson zijn gelukkig getrouwd en hebben twee kinderen. Hun geluk wordt echter verstoord als Grace foto's ophaalt en tussen de gezinskiekjes een vreemde oude opname vindt. Op de afbeelding staan 5 mensen waarvan ze in één haar man Jack meent te herkennen. Als ze de bewuste foto later die avond aan Jack laat zien, ontkent hij op de afdruk te staan maar niet lang daarna gaat hij weg, met de foto, zonder iets te zeggen.
Als hij de volgende morgen nog niet terug is, doet Grace aangifte bij de politie maar omdat er geen bewijs is van een misdaad doet die verder niks. Daarop besluit Grace zelf op onderzoek uit te gaan maar stuit daarbij op een muur van stilzwijgen.
Wat heeft die groepsfoto van vroeger te maken met haar eigen ongeval uit een ver verleden?

Ik had bij Momentopname de indruk dat Coben niet helemaal gefocust was. Het boek leest op zich makkelijk weg maar mist de scherpte van zijn eerdere werk. Ik kreeg het idee dat hij tijdens het schrijven nogal met zijn kinderen bezig was want Grace wordt geregeld overspoeld door moederlijke gevoelens. Het plot lijkt op een compositiefoto waarbij het de bedoeling is om origineel en verrassend te zijn maar het tegengestelde wordt bereikt. Het komt juist gemaakt en geforceerd over.

Momentopname is een doorsnee kiekje geworden met te weinig pixels.

© RtH 22-10-2007