Schaduw van Mirko Zilahy

Titel Schaduw
Auteur Mirko Zilahy
Oorspr. titel É cosi che si uccide  © 2016 | Vertaling: Aniek Nijiokiktjien
Gegevens Paperback | blz. 384 |  Xander Uitgevers  | feb 2017
ISBN 978 94 016 0694 3    978 94 016 0695 0
NUR/NUGI 305 (literaire thriller)
Waardering 5-
Inhoud:

Drie moorden in drie dagen. De lijken verwond met de precisie van een chirurg. De moordenaar bekend als 'De schaduw'.
Zijn motief? Mysterieus. Zijn werkwijze? Nog curieuzer. Maar één man is in staat dit geheim te ontraadselen: commandant Enrici Mancini.

Gebukt onder het verlies van zijn vrouw, neemt hij de opdracht met grote tegenzin aan. Eén ding is direct duidelijk: niets berust op toeval. Ieder spoor is een sleutel naar een volgende hint. Het grotere plan? Persoonlijker dan Mancini ooit had kunnen denken…


 

Recensie:

Gebrek aan vaart en spanning

De Europa thriller selectie van Xander Uitgevers is me tot nu toe zeer goed bevallen op een enkele uitzondering na. Helaas is Schaduw van Mirko Zilahy mijn tweede teleurstelling geworden. Toch leek het in beginsel een veelbelovend verhaal met als setting de Eeuwige stad: Rome.

De Italiaanse hoofdstad wordt al dagenlang geteisterd door een vreselijke noodweer. Onder dekking van de nacht en de stromende regen brengt een meedogenloze seriemoordenaar zijn duistere plan tot uitvoer. In een tijdsbestek van drie dagen worden evenzoveel mensen op gruwelijke wijze vermoord. De pers geeft de moordenaar al snel de bijnaam: De schaduw omdat hij zich als een donkere schim door de nacht beweegt. Commissaris Enrico Mancini heeft een opleiding als profiler in Quantico Virginia genoten en lijkt de aangewezen persoon om de seriemoordenaar te vangen ware het niet dat Mancini wordt verteerd door verdriet na het verlies van zijn vrouw aan de gevolgen van borstkanker. Mancini wordt gedwongen de zaak op zich te nemen. Tegen wil en dank gaat hij op jacht naar de Schaduw want hij houdt zich liever bezig met de mysterieuze verdwijning van de behandelend arts van zijn vrouw.

In de basis is het een tragisch maar mooi uitgangspunt voor een spannende thriller met enige diepgang maar de uitwerking viel tegen. Zilahy, een Italiaanse letterkundige, speelt teveel met taal maar vergeet daarbij één van de belangrijkste elementen van het thrillergenre: de spanning. Ik heb soms hele stukken overgeslagen omdat ze totaal niet van toegevoegde waarde waren maar een demonstratie van Zilahy’s literaire schrijftalenten. Zijn bloemige, gezwollen uitspattingen haalden iedere vaart uit het verhaal. Daarnaast etaleert hij naar mijn smaak teveel zijn uitgebreide kennis op allerlei gebied. Een klein voorbeeld: “Hij maakte een Peroni open en zette het biertje op tafel, zodat het teveel aan anhydride eruit zou gaan.” Ik weet niet eens wat anhydride is. En zo zijn er meer voorbeelden waar hij verder gaat met het delen van wetenschappelijke- en medische zaken die het verhaal nodeloos ingewikkeld maken. Dat geldt ook voor zijn kennis van Rome als hij alle straten c.q. steegjes opnoemt waar de commissaris links- of rechtsaf slaat. Misschien dat ik het van een andere schrijver interessant zou vinden maar omdat het verhaal me vanaf het begin al zwaar viel, irriteerde het me alleen maar. Toch zaten er ook enkele interessante weetjes tussen. Zo heb ik geleerd wat een srbosjek is en over Jasenovac, één van de ergste – niet Duitse - concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog. En weet ik iets meer over de teloorgegane industrie rond de Tiber.

Mirko Zilahy (1974) studeerde en doceerde Italiaanse taal- en letterkunde. Hij werkte als journalist en werd nationaal bekend vanwege zijn Donna Tartt-vertalingen. Schaduw is zijn debuutroman, die in meer dan 15 landen werd verkocht. In het nawoord vertelt Zilahy over zijn fascinatie voor de industriële bouwwerken van Rome die zo contrasteren met de bekende bezienswaardigheden uit de oudheid. Die twee uitersten heeft hij in zijn boek willen combineren en daar is hij goed in geslaagd.

Schaduw is een taaie roman over verlies, ziekte en moorden in het oude en moderne Rome. Vanwege de schrijfstijl kon het verhaal mij helaas maar matig bekoren en heb ik me er grotendeels op Grieks-Romeinse wijze door heen moeten worstelen. En dat is spijtig want in potentie is het een interessant verhaal maar helaas werd de belofte niet ingelost wegens een gebrek aan vaart en spanning.

© RtH mei 2017