Kind 39 van Ilaria Tuti

Titel Kind 39
Auteur Ilaria Tuti
Oorspr. titel Fiori sopra l'inferno © 2018 | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte
Gegevens Paperback | blz. 336 | Xander Uitgevers | jan 2019
ISBN 978 940 160 9951 978 940 160 9982
NUR/NUGI 332 (thriller)
Waardering 8-
Inhoud:

Commissaris Teresa Battaglia is buitengewoon getalenteerd, een vakvrouw die niet rust tot het ware verhaal achter de gruwelijke daden van de meest zieke criminele geesten naar boven komt. En het is ook een vrouw met issues: ze krijgt haar gewicht maar niet onder controle en ze lijkt steeds meer van haar geheugen te verliezen. 

Samen met haar jonge en onervaren collega Massimo stort Teresa zich op de zaak van het lijk in het bos met de uitgestoken ogen. Het blijkt niet het enige lijk... Waarom verminkt iemand op zo'n gruwelijke wijze de lichamen van zijn slachtoffers? Welke andere geheimen verbergt het ijzingwekkende decor van dreigende Alpen rondom het onheilspellende bergdorp?




Recensie:

Kind van de rekening

Toen ik de korte samenvatting van Kind 39 van Ilaria Tuti las, dacht ik met een kruising van  Sandrone Dazieri en Luca ‘d Andrea te maken te krijgen. Een naieve en onterechte veronderstelling want ook al speelt het verhaal zich af in de Alpen, is de setting totaal anders. Ook de de criminele geest lijkt in niets op De Vader van Dazieri.

In een klein wintersport dorpje in de Italiaanse Alpen wordt een lijk met uitgestoken ogen gevonden. Het is de start van een moeilijke zoektocht in een vijandige omgeving naar een meedogenloze dader. Het is tevens de kennismaking met de chagrijnige, met overgewicht kampende hoofdinspecteur Teresa Battaglia; een vrouw op leeftijd met een traumatisch verleden. Teresa heeft een achtergrond in crimineel profileren dus zij is de logische persoon om leiding te geven aan het team die de moord moet onderzoeken. 

De pas overgeplaatste, jonge, detective Massimo Marini wordt aan haar team toegevoegd. Hun relatie begint niet goed, grotendeels vanwege Teresa's bruuske, ongeduldige humeurigheid. Daarnaast heeft Massimo zo zijn eigen opvattingen en methoden om deze gruwelijke moorden op te lossen maar die botsen nogal met de meer traditionele opsporingsmethoden van zijn meerdere.

Ik moet eerlijk bekennen dat het me aanvankelijk enorm veel moeite kostte om in het verhaal te komen. Ik heb diverse keren op het punt gestaan om het bijltje erbij neer te gooien maar de beoordelingen waren bijna unaniem hoog dus heb ik toch doorgezet. Halverwege het verhaal werd Tuti’s stijl directer, leuker, beter en sneller. Toen begreep ik ook waarom andere lezers zo enthousiast zijn over Kind 39. Ook weet Tuti sommige zaken erg mooi te verwoorden: “Algauw verdampten Ambosini’s woorden als waterdruppels op het gloeiende oppervlakte van haar rusteloosheid.” en “De Kerk is altijd streng voor anderen, maar schenkt zichzelf gemakkelijk vergiffenis.” 

Het afgelegen bergdorp is niet de idyllische plek die het op het eerste gezicht lijkt te zijn. Achter de gesloten deuren gebeuren zaken die het daglicht niet kunnen verdragen en niet iedereen is wie ze lijken te zijn. De loyaliteit van de bewoners aan hun gemeenschap en tradities is groter dan hun angst voor de moordenaar tot grote frustratie van Battaglia en haar team. Naast de oncoöperatieve opstelling van de dorpelingen kampt Battaglia met persoonlijke geheimen, sommige uit haar verleden, andere gerelateerd aan een meer recent verontrustend gezondheidsprobleem. 

Kind 39 is een deprimerende thriller over de gevolgen van een onmenselijke behandeling en de verwoestende impact ervan, temidden van een hechte, gesloten gemeenschap die duistere geheimen uit het verleden omringt met een muur van stilzwijgen. Maar er is altijd een kind van de rekening.


© RtH juli 2019