Schemeruur van Johan Theorin

Titel Schemeruur
Auteur Johan Theorin
Oorspr. titel Skumtimmen © 2007 | Vertaling: Corry van Bree
Gegevens Paperback | blz. 416 | De Geus  | 2008
ISBN 9789044511536
NUR/NUGI 331 (detective)
Waardering 9-
Inhoud:

Op een mistige dag aan het eind van de zomer verdwijnt op het Zweedse eiland Öland een zesjarig jongetje. Familie, politie en vrijwilligers zoeken dagenlang vergeefs het hele eiland af.
Twintig jaar later krijgt zijn moeder, Julia, een telefoontje van haar vader, die na zijn pensionering op Öland is blijven wonen. Er is bij hem een pakje bezorgd met daarin een kinderschoen.
Julia keert met tegenzin terug naar het eiland waar ze weer wordt geconfronteerd met het drama van de verdwijning van haar zoontje.

Recensie:


Een debuut van formaat
 
Johan Theorin was een voor mij totaal onbekende schrijver totdat ik van De Geus een recensie-exemplaar van Nachtstorm toegestuurd kreeg. Ik ben op internet wat achtergrondinformatie over deze Zweedse schrijver gaan zoeken en las dat Nachtstorm het tweede deel is uit een serie van vier misdaadromans die tezamen de "Vier seizoenen van Öland" gaan vormen. Het is geen serie waar een vervolg in zit of die vaste hoofdrolspelers kent maar toch wilde ik graag met Schermeruur beginnen: het eerste deel van deze "Vier jaargetijden". Gelukkig kon ik die van een vriendin lenen waarvoor mijn hartelijke dank want het boek was zeer de moeite waard.
 
"Op een mistige dag verdwijnt het 6-jarige zoontje Jens van Julia Davidsson op het eiland Öland voor de kust van Stockholm. Een dagenlange grootscheepse zoekactie levert niets op en algemeen wordt aangenomen dat Jens in de Oostzee is verdronken.
Julia verlaat vanwege de bittere herinneringen het eiland en vestigt zich in Göteborg waar ze probeert te overleven. Twintig jaar later belt Gerlof, haar inmiddels gepensioneerde vader, haar op met het verzoek naar Öland te komen. Hij heeft een envelop van een anonieme afzender ontvangen met daarin een sandaaltje."
 
Schemeruur pakt je vanaf de eerste bladzijde bij de strot en laat je niet meer los.
Twintig jaar na de verdwijning van haar kind wordt Julia nog steeds verscheurd tussen hoop en verdriet. Ondergedoken in de anonimiteit van Göteberg zoekt ze vergetelheid in de drank en leeft ze van dag tot dag. Als ze het geestelijk aankan, werkt ze als verpleegster in het ziekenhuis maar ze is vaker af- dan aanwezig.
Haar inmiddels bejaarde vader Gerlof is op Öland achtergebleven en woont tegenwoordig in een verzorgingstehuis. Hij voert zijn eigen overlevingsstrijd tegen zijn aftakelende lichaam, het syndroom van Sjöberg, en zijn schuldgevoel over de verdwijning van zijn kleinzoon. Hij bleef die fatale dag ondanks de opkomende mist aan zijn visnetten werken i.p.v. naar huis te gaan waar hij en zijn inmiddels overleden vrouw op hun kleinzoon pasten 
Als hij op een dag een envelop krijgt met daarin een sandaaltje worden de nooit helemaal geheelde wonden over de verdwijning van zijn kleinzoon weer opengereten. Wie heeft die envelop verstuurd en waarom nu, twintig jaar na dato? Met zijn dochter Julia gaat hij op zoek naar antwoorden waardoor ze eindelijk vrede hopen te vinden.

Met Schemeruur heeft Johan Theorin een debuut van formaat geschreven. Het boek wordt gekenmerkt door de typisch Zweedse, ietwat sombere en rustieke, sfeer. Het geloofwaardige verhaal wordt op ingetogen wijze verteld. Het is niet buitengemeen spannend maar wel intens met levensechte personages. Het gaat over het verdriet van een moeder, over schuldgevoelens en de hechtheid van een kleine, vergrijzende gemeenschap die zich staande probeert te houden tegen het oprukkende toerisme met alle aanverwante zaken. Via terugblikken kom je meer te weten over het eiland, haar vroegere en huidige bewoners en hun geschiedenis. Langzaam worden de contouren zichtbaar van wat er die fatale dag is gebeurd en doemt de waarheid uit de nevel op.
 
Het is fijn om te weten dat er nog drie "seizoenen" volgen. Schemeruur is de herfst dus ik zou zeggen: "Laat de winter maar komen!"

© RtH 3-11-2009