Onbegrepen van Karin Slaughter

Titel Onbegrepen
Auteur Karin Slaughter
Oorspr. titel Martin Misunderstood   2008 | Vertaling: Ineke Lenting
Gegevens Paperback| blz. 95 | De Bezige Bij  | 2008
ISBN 978 90 5965 069 5
NUR/NUGI 330 (realistische roman)
Gelezen op 6 juni  2008
Waardering 4
Inhoud:

Het leven gaat aan Martin voorbij. Hij werkt als hoofdboekhouder bij Southern Toiletbenodigdheden en woont nog bij zijn moeder. Hij zoekt zijn toevlucht in zijn enige echte passie: het lezen van misdaadromans. Hier gaat hij zo in op dat hij geen oog heeft voor de misdaden die in zijn omgeving worden gepleegd. Maar  wanneer een collega op brute wijze wordt vermoord, treedt Martin ongewild op de voorgrond. Als er nog een dode valt,wordt echter duidelijk dat Martin door de politie als de hoofdverdachte wordt gezien

Recensie:

Miskend

In de maand van het spannende boek kwam het geschenkboekje dit jaar van de hand van Karin Slaughter en de vele fans keken er verlangend naar uit. Ik ben benieuwd wat zij ervan vonden want het kon mij niet bekoren. Nu moet ik bekennen dat ik geen Slaughterfan ben. Ik heb ooit Een stille koude huivering na 100 bladzijden van kommer en kwel aan de kant gegooid en nooit weer een boek van haar gelezen. Dit boekje heeft me nogmaals in mijn mening gesterkt, toegegeven dat Onbegrepen niet bepaald een goede graadmeter is en het begin niet eens zo onaardig was.

Martin Reed is een niet bepaald aantrekkelijke man en wordt voortdurend gepest en beschimpt op zijn werk - hij is werkzaam als boekhouder bij Southern Toiletbenodigdheden waar bijna iedereen uit zijn verleden emplooi heeft gevonden. Ook zijn moeder is een constante kwelling voor hem door haar denigrerende opmerkingen daarom zoekt Martin zijn toevlucht in misdaadromans, een ons niet geheel onbekend genre. Als een vrouwelijke collega van Martin vermoord wordt gevonden, is Martin de hoofdverdachte en staat hij plots in het midden van de belangstelling.

Het is op zich amusant dat Slaughter veel verwijzingen naar andere misdaadliteratuur in Onbegrepen heeft verwerkt al wordt het naar mijn smaak iets te veel gedaan. Er zit ook een leuk Nederlands tintje aan het boek maar het verhaal wordt naar het einde toe steeds ongeloofwaardiger. Ik was blij dat ik het uit had en aan een "echt" boek kon beginnen. Gelukkig is het maar 95 bladzijden. Ik laat niet snel een boek achter op vakantie maar deze heb ik zonder enige spijt laat liggen. Karin Slaughter zal door mij, al dan niet terecht, altijd miskend blijven!

 RtH 25-06-2008