De gekwelde man van Henning Mankell

Titel De gekwelde man
Auteur Henning Mankell
Oorspr. titel Den oroligen mannen
Gegevens Gebonden | blz. 603  | De Geus| 2010
ISBN 9789044515244
NUR/NUGI 331 (detective)
Waardering 10
Inhoud:

Håkan von Enke, een gepensioneerde hooggeplaatste zeeofficier, verdwijnt tijdens zijn ochtendwandeling in het Liljanswoud nabij Stockholm. Het in winter en hij heeft net zijn vijfenzeventigste verjaardag gevierd. Voor Kurt Wallander wordt dit een hoogstpersoonlijke kwestie: Von Enke is namelijk de schoonvader van zijn dochter Linda. Sommige sporen wijzen in de richting van het verleden, naar de tijd van de Koude Oorlog, extreem-rechtse groeperingen en huurmoordenaars uit voormalig Oost-Europa. Vooral gebeurtenissen in het begin van de jaren tachtig spelen een belangrijke rol, toen Russische onderzeeërs er herhaaldelijk van werden beschuldigd de Zweedse territoriale wateren binnen te dringen. Wallander beseft dat hij mogelijk een gigantisch geheim op het spoor is dat betrekking heeft op de volledige naoorlogse geschiedenis van Zweden. Terwijl hij zijn hoofd breekt over de ware toedracht verschijnt er een nog veel donkerder wolk aan de horizon.

Recensie:

Indrukwekkend afscheid en feest van herkenning

Ik had net mijn vorige thriller uitgelezen en was me nog aan het bezinnen op een nieuw boek toen op een winterse zaterdagmiddag een recensie-exemplaar van De gekwelde man van Henning Mankell door TNT-post werd bezorgd. Nu ben ik geen overtuigd fan van inspecteur Wallander maar dit was een uitgelezen gelegenheid om die opvatting nog eens te toetsen.


"Als de gepensioneerde duikbootkapitein Håkan von Enke niet terugkeert van zijn vaste ochtendwandeling belt Linda haar vader Kurt Wallander in lichte paniek op. Het is namelijk haar schoonvader die verdwenen is. Wallander heeft Håkan en zijn vrouw Louise von Enke slechts twee keer ontmoet. De laatste keer was op een feest ter ere van Håkans 75e verjaardag en in een persoonlijk onderhoud die avond maakte Håkan een gekwelde en schrikachtige indruk. Hoewel de verdwijning een zaak van de Stockholmse politie is, duikt Wallander ook in deze zaak. Hij stuit op enkele onregelmatigheden die hun oorsprong lijken te hebben in de tijd dat Håkan nog in actieve dienst was."

In De gekwelde man is Kurt Wallander bijna aan het eind van zijn carrière gekomen en in de herfst van zijn leven beland. De zaak van de verdwenen Håkan von Enke doet hem beseffen dat de jaren hem ongemerkt door de vingers zijn geglipt. Slachtoffers, daders en ontmoetingen met allerlei andere personages uit oude politiezaken flitsen aan zijn geestesoog voorbij evenals de hoogte- en dieptepunten van zijn privéleven. Hij maakt de balans op en wat hij ziet, stemt hem niet vrolijk: een alleenstaande zestiger met weinig vrienden, diabeticus met overgewicht en te weinig beweging. Het duurt niet lang meer voor hij met pensioen mag en hij realiseert zich dat hij niet veel heeft om naar uit te kijken. Het vooruitzicht om zijn laatste jaren in eenzaamheid op zijn onlangs gekochte boerderij op het platteland te slijten, bezorgt hem een rusteloos gevoel. Zijn grootste zorg is echter van een heel andere aard.

Ik heb nooit veel met het karakter Wallander op gehad omdat ik hem vaak te zwaarmoedig vond maar ik ben ondertussen tien jaar ouder en begrijp nu zijn zorg en onrust een stuk beter. Ik deel zijn bezorgdheid over de maatschappelijke ontwikkelingen en, zij het in mindere mate, zijn vrees voor het ouder worden. Blijkbaar moest ik zelf eerst rijpen om de boeken van Mankell op waarde te kunnen schatten. Ik vraag me desondanks af of ik de eerder gelezen delen nu wel zou gaan appreciëren? Misschien dat ik, als ik ooit eens tijd over heb, de proef op de som ga nemen maar De gekwelde man is in ieder geval meer dan de moeite waard.
Ik heb vanaf de eerste tot de laatste bladzijde genoten. Alles klopte. Het was spannend met een boeiende en geloofwaardige verhaallijn, prachtig geschreven met een onverwacht einde.
 

De gekwelde man is een subliem slot van de Wallanderreeks die ooit begon met Moordenaar zonder gezicht. Het boek is een feest van herkenning, vol herinneringen en terugblikken, fraai geschreven met sterke observaties en scherp als een scalpel. Het is een indrukwekkend afscheid van één van de populairste figuren uit het Scandinavisch misdaadgenre en zijn personage zal zeker gemist worden. 


© RtH 3-3-2010