De dood zingt in Napels van Maurizio de Giovanni

Titel De dood zingt in Napels
Auteur Maurizio de Giovanni
Oorspr. titel Il senso di dolore:  L' inverno del commissario Ricciardi  © 2012 | Vertaling: Irene Goes
Gegevens Paperback | blz. 239  | Xander Uitgevers | jan 2018
ISBN 978 940 160 8060  Nee
NUR/NUGI 305 (literaire thriller)
Waardering
Inhoud:

Napels, 1931. Een bittere wind raast door de straten van de stad. Het Koninklijk Theater San Carlo staat op het punt om een spectaculaire opera uit te voeren, met in de hoofdrol 's werelds grootste tenor Arnaldo Vezzi.

Maar een paar minuten voor aanvang wordt de arrogante, opvliegende operazanger dood aangetroffen in zijn kleedkamer. Hij is op gruwelijke wijze vermoord: uit zijn hals steekt een stuk spiegel en alles zit onder het bloed.

Het is een zaak voor de mysterieuze, terughoudende commissaris Ricciardi, de meest succesvolle en gevreesde detective van heel Napels. Hoewel Ricciardi teteisterd wordt door het fascistische regime, is hij vastbesloten de waarheid te achterhalen. Zal zijn onverklaarbare gave hem ook dit keer helpen?




Recensie:

Honger en liefde

Ons land wordt niet bepaald overspoeld met thrillers uit Frankrijk, Spanje of Italië. Gelukkig probeert Xander Uitgevers daar wat verandering in te brengen met de Europa Thriller Selectie. Dankzij deze serie kon de nieuwsgierige lezer die buiten de gebaande wegen durfde te treden kennis maken met een aantal geweldige boeken zoals het mysterieuze Alex van Pierre Lemaitre, de besmettelijke Zwanenzang van Franck Thilliez, het prachtige Dit alles zal ik je geven van Dolores Redondo, het spannende Dood de vader van Sandrone Dazieri en het verrassende Het hart van het kwaad van Luca D’Andrea. Soms zit er ook een minder boek tussen, tenminste voor mij dan, en heel even dacht ik dat De dood zingt in Napels van Maurizio de Giovanni tot die laatste categorie zou gaan behoren maar dat veranderde gelukkig al snel toen ik een paar hoofdstukken verder was.

Het decor voor De dood zingt in Napels is het theater San Carlo, het oudste nog steeds actieve operatheater van Europa. Het zijn de jaren 30 waarin de fascisten onder leiding van Benito Mussolini het voor het zeggen hebben. Italië zit in een crisis en buiten de aristocraten, gegoede burgerij en de machthebbers leeft de onderklasse in zware armoede. Eén van de belangrijkste verzetjes uit die tijd is opera en de grootste Italiaanse tenor aller tijden Arnaldo Vezzi is naar, het door een gure wind geteisterde, Napels gekomen om zijn goddelijke gave ten gehore te brengen. Maar voor hij zijn stem door het theater kan laten galmen, wordt hij vermoord in zijn kleedkamer aangetroffen. Een ramp voor het theater, de stad, de hoofdcommissaris en Il Duce die een persoonlijke vriend van de tenor was. De druk om de moordenaar te pakken is dus hoog maar commissario Luigi Alfredo Ricciardi blijft stoïcijns tijdens het onderzoek en laat zich niet opjagen.

Ricciardi heeft een gave dat hem helpt om snel resultaten te behalen.Hij ziet namelijk geestverschijningen van mensen die op gewelddadige wijze aan hun einde zijn gekomen. Hoewel hij vanwege zijn bevoorrechte, welgestelde afkomst niet zou hoeven te werken, heeft hij vanwege deze aanleg gekozen voor een carrière bij de politie. Maar dit bijzondere talent is tegelijk een vloek want hij wordt ook in zijn privéleven door deze gewelddadige beelden gekweld. Hij kan daarom maar moeilijk relaties aangaan tot grote onvrede van zijn “kindermeisje” Rosa.

Het verhaal ademt de sfeer uit van een gesloten kamer mysterie van Agatha Christie. Niemand mag het operagebouw verlaten voordat Ricciardi toestemming heeft gegeven want één van hen is de moordenaar. Maar wie? Die puzzel mag de commissario oplossen samen met zijn toegewijde collega: brigadier Raffaele Maione. Het nauwgezet deduceren van alle feiten leidt uiteindelijk tot de dader maar levert eveneens een moreel dilemma op.

De dood zingt in Napels is een bijzondere detective met een aangenaam, rustig en sterk hoofdpersonage. Maurizio de Giovanni schetst naast het moordonderzoek een goed beeld van het leven in Napels in de jaren dertig: de invloed van het fascisme, het uitgaansleven, de armoede en rijkdom in de op twee na grootste stad van Italië. Het is niet nagelbijtend spannend maar wel fraai en gevoelvol geschreven. Volgens Ricciardi is iedere misdaad uiteindelijk terug te voeren naar honger of liefde. Dit eerste deel heeft mij in ieder geval hongerig gemaakt naar meer.

© RtH juni 2018