Verloren zoon van Rome van Robert Fabbri

Titel Vespasianus: Verloren zoon van Rome
Auteur Robert Fabbri
Oorspr. titel Vespasianus VI: Rome's lost son  © 2015 | Vertaling: Henk Moerdijk
Gegevens Paperback | blz. 367 |  Karakter Uitgevers | juli 2015
ISBN 978 90 452 0872 5    978 90 452 1042 1
NUR/NUGI 332 (historische thriller)
Waardering 8
Inhoud:

Deel zes uit de Vespasianusreeks

Rome, 51 na Chr. Vespasianus keert terug naar Rome met de grootste vijand van het rijk. Na acht jaar weerstand te hebben geboden, is de Britse strijder Caratacus gevangengenomen. Maar zelfs deze overwinning van Vespasianus is niet voldoende om de net aangewezen consul, en zijn eigen aartsvijand, uit de Romeinse politiek te weren: Agrippina, de vrouw van keizer Claudius verleent Caratacus gratie.

Claudius is een dronken gek. Narcissus en Pallas, zijn vrijmannen, strijden om hem op de troon te houden. Tegelijkertijd besluiten ze Vespasianus naar het oosten te sturen om in ArmeniŽ de belangen van Rome te verdedigen. Maar er staat meer op het spel dan een bevriend koninkrijk.

Want in het oosten wordt het alsmaar onrustiger. Er is een nieuwe joodse cultus die aan populariteit wint en waarvan de aanhangers weigeren trouw aan de keizer te zweren. Maar als hij in ArmeniŽ komt, wordt Vespasianus gevangengenomen. Ingesloten in de oudste stad op aarde, hoe kan hij er ooit uit ontsnappen? En is een Rome dat geregeerd word door een vrouw die hem haat veiliger dan een gevangeniscel?
 



Recensie:

Bloederig politiek gekonkel om de keizerlijke macht

Na de executie van zijn derde vrouw Messalina wordt Agrippina, de dochter van Caligula, de nieuwe gemalin van keizer Claudius. Door haar huwelijk met haar oom wordt Agrippina de stiefmoeder van Claudia, Octavia en Britannicus. Tussen laatstgenoemde en Agripinna wil het niet goed boteren maar dat heeft een reden. Agripinna wil namelijk haar zoon Nero naar voren schuiven als de toekomstige troonopvolger van haar nieuwe echtgenoot. Als Claudius zijn stiefzoon adopteert krijgt hij twee mannelijke erfgenamen maar met het erkennen van Nero als zijn zoon tekent de kwijlende en stotterende keizer indirect het doodvonnis van zijn eigen zoon. Claudius heeft niet door dat zijn vrouw op slinkse wijze zijn rechtmatige opvolger buitenspel zet. Maar niet iedereen binnen het keizerrijk is zo dwaas en kortzichtig als de zittende vorst.

In het schimmige moeras van de Romeinse politiek worden vieze spelletjes gespeeld. De kunst is om je aan de ďgoedeĒ kant te scharen zonder je van de andere partijen te distantiŽren. Doe je dat niet dan loop je een grote kans bij een machtswisseling of -verschuiving een kopje kleiner te worden gemaakt. Vespasianus is een belangrijke pion in dit politieke spel maar weet daar inmiddels zijn eigen voordeel uit te halen. Het is in zijn belang dat Nero die reeds de eerste symptomen van morele verdorvenheid en grootheidswaanzin vertoont, de opvolger van Claudius wordt en niet Britannicus die een veel betere keizer zou zijn. De voortekenen worden namelijk steeds duidelijker dat er een grote toekomst voor Vespasianus is weggelegd. De kans dat het volk eindelijk genoeg krijgt van de geperverteerde Julisch-Claudische dynastie met Nero aan de macht is vele malen groter dan met zijn stiefbroer Britannicus. Dat voor deze machinaties duizenden onschuldige burgers, soldaten en een jongen van dertien moeten sterven is iets waar Vespasianus mee moet leren leven.

Om Nero op de troon te krijgen, veroorzaakt Vespasianus mede op initiatief van de koningin van ThraciŽ een incident dat onvermijdelijk leidt tot een oorlog met de Parthen maar het plannetje werk niet helemaal zoals gedacht. Vespasianus wordt gevangen genomen en diep weggestopt in een duistere kerker in een van de oudste steden van het Midden-Oosten waar hij langzaam wegkwijnt.

Verloren zoon van Rome is het zesde deel in de onderhoudende serie van Robert Fabbri over het indrukwekkende leven van de latere keizer Vespasianus. Omdat er een groot hiaat zit in de verslaglegging van het leven van Vespasianus heeft de Zwitserse auteur zijn hoofdpersoon een rol toebedacht in de historische gebeurtenissen die zich rond die tijd in het Midden-Oosten afspeelden. De politieke intriges in deze historische thrillerreeks zijn vaak al lastig te doorgronden maar ik vond ze in dit deel nog ingewikkelder dan normaal. Desondanks ging ik weer als de spreekwoordelijke, romeinse pila (speer) door het boek. Er is niet veel nieuws onder de zon alleen de locatie is veranderd; het strijdtoneel is verplaatst naar het nabije Oosten ( zie kaart). Voorts verbreidt het nieuwe joodse geloof zich steeds verder tot grote ergernis van de Romeinse overheersers. Het verhaal bevat wederom veel historische feiten, actie, bloedvergieten en politiek gekonkel om de keizerlijke macht. Ondanks dat alle boeken in het algemeen op elkaar lijken, geniet ik eerdere keer opnieuw van deze boeiende geschiedenislessen van Fabbri.

© RtH okt 2015